ΤΗΝ ΕΡΧΟΜΕΝΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΟΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ
Την ερχόμενη Δευτέρα θα παρθεί τελικά η απόφαση από το Δημοτικό Συμβούλιο Λάρνακας σχετικά με το αίτημα των εταιρειών υδρογονανθράκων για παράταση στις υποστηρικτικές εγκαταστάσεις στο λιμάνι της πόλης.

Η ΕΔΕΚ και το ΕΥΡΩΚΟ ζήτησαν αναβολή της χθεσινής απόφασης και η σημαντική συνεδρία θα γίνει την ερχόμενη Δευτέρα, 7 Μαρτίου, στις 19:30.
Μετά την εξέλιξη που υπήρξε με την αποστολή νέων επιστολών τις οποίες αποκάλυψε η «Σημερινή» από TOTAL, ENI και Noble, που κύριο στόχο έχουν να γίνει επανεξέταση του αιτήματος των εταιρειών υδρογονανθράκων για παράταση στις υποστηρικτικές εγκαταστάσεις στο λιμάνι της πόλης, επανήλθε ο προβληματισμός για το ποια πρέπει να είναι η τελική απόφαση.

Η εξέλιξη της 8ης Φεβρουαρίου είχε χαρακτηριστεί ως αρνητική, που θα εκτροχίαζε το γεωτρητικό πρόγραμμα στην κυπριακή ΑΟΖ. Η εταιρεία Total προγραμματίζει γεώτρηση στο οικόπεδο 11, εντός του επόμενου εξαμήνου.

Για επικίνδυνη στρεψοδικία του Δήμου Λάρνακας στο θέμα των εγκαταστάσεων των ENI-TOTAL στο λιμάνι Λάρνακας έκανε λόγο ο Γιώργος Περδίκης.
«Το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών δεν συμφωνεί με την απόφαση του Δημάρχου Λάρνακας κ. Λουρουτζιάτη να επαναφέρει το θέμα της εγκατάστασης των εταιρειών υδρογονανθράκων στο λιμάνι της Λάρνακας, αφού ταυτόχρονα η Κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τις εταιρείες την προσωρινή εγκατάστασή τους στο λιμάνι Λεμεσού. Γίνονται διοικητικές αλχημείες για να ικανοποιηθούν συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα», είπε.

Ο κ. Περδίκης πρόσθεσε ότι «πάγιά μας θέση εδώ και δύο χρόνια είναι η εκπόνηση από μέρους του κράτους ενός στρατηγικού σχεδιασμού για το θέμα της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Καλούμε το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λάρνακας να σεβαστεί τις αποφάσεις του και να προστατεύσει την αξιοπιστία του. Αφού υπάρχει ήδη σε εξέλιξη άλλη εναλλακτική λύση, γιατί η Λάρνακα να φορτωθεί ένα μόνιμο πρόβλημα; Θυμίζουμε το πάθημα με τις δεξαμενές πετρελαιοειδών στη Λάρνακα, για τις οποίες πανηγύριζαν οι Λαρνακείς τη δεκαετία του 1960, αλλά εδώ και είκοσι χρόνια αγωνίζονται να τις ξεφορτωθούν. Αλλά φαίνεται ότι το πάθημα δεν έγινε μάθημα».