Μοντέλο Μάλτας στις δημόσιες συγκοινωνίες θέλει ο Υπουργός Συγκοινωνιών
Το 2011 γυρίστηκε σε ταινία η εποχή που η κυβέρνηση της Μάλτας παρέδιδε το δικαίωμα εκτέλεσης συγκοινωνιακού έργου στην πολυεθνική εταιρεία «Arriva».

Το σύστημα της Μάλτας, η οποία προχώρησε σε μειοδοτικό διαγωνισμό και η προσφορά κατακυρώθηκε στην εταιρεία που ζητούσε τα λιγότερα χρήματα για τη διενέργεια συγκεκριμένων διαδρομών, θα ήθελε να εφαρμόσει και στην Κύπρο ο Υπουργός Μεταφορών Μάριος Δημητριάδης.

Ο Υπουργός ανέφερε χθες, κατά τη σημερινή συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων, ότι «Το σύστημα αυτό επιλύει σε μεγάλο βαθμό τα θέματα ελέγχου κόστους και αποφεύγονται έτσι οι συγκρούσεις με τις εταιρείες».

Όπως είπε, «Δεν πρέπει να πυροβολούμε τις δημόσιες συγκοινωνίες, είναι κάτι το οποίο χρειαζόμαστε και θα πρέπει όλοι να βάλουμε την απαραίτητη προσπάθεια για να τις βελτιώσουμε», είπε, διαβεβαιώνοντας πως θα συνεχιστεί η προσπάθεια που έχει ξεκινήσει και η οποία «έχει ήδη αποφέρει αποτελέσματα, ώστε το σύστημα να βελτιωθεί στον βαθμό που είναι δυνατόν».

Οι αμαρτίες και οι ελπίδες
Η Εικόνα των Δημόσιων Συγκοινωνιών στην Κύπρο φαίνεται πως μπάζει νερά, με βάση τα όσα αναφέρθηκαν στη συνεδρίαση. Δεν υπάρχει καθορισμός συγκεκριμένων διαδρομών και ύπαρξη καλών συστημάτων παρακολούθησης της διενέργειας των διαδρομών. Η εγκατάσταση συστημάτων τηλεματικής (GPS) και ακυρωτικών μηχανών στα λεωφορεία έχει «κολλήσει» εδώ και δύο χρόνια στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών, μετά τον διαγωνισμό που έγινε το 2014.

Τα παραπάνω συστήματα έγιναν ήδη στην Πάφο, ενώ από την 1η Μαρτίου θα εφαρμοστούν στη Λεμεσό και βρίσκονται στα τελικά στάδια για τις υπόλοιπες επαρχίες.

Ο Μάριος Δημητριάδης αναφέρθηκε σε «πάρα πολύ κακό κλίμα» ανάμεσα στο Υπουργείο και τις εταιρείες τα προηγούμενα χρόνια.

Σύμφωνα με τον Υπουργό, μέχρι το 2014 «λανθασμένα» δεν είχαν υποβληθεί οικονομικές καταστάσεις από τις εταιρείες, ενώ αναγνώρισε ότι ευθύνη φέρει και το ίδιο το Υπουργείο για την καθυστέρηση.

Ο Μάριος Δημητριάδης ανέφερε, ακόμα, ότι χρειάζεται με τον προϋπολογισμό του 2017 να δημιουργηθεί είτε μια Διεύθυνση είτε ένα τμήμα μεταφορών, και αργότερα να εξελιχθεί σε μια ξεχωριστή Αρχή για τις δημόσιες μεταφορές.

Το 2015 το κράτος πλήρωσε €52 εκ. για τις δημόσιες μεταφορές, ποσό που, σύμφωνα με τον Υπουργό, δεν είναι υπερβολικό για το μέγεθος της Κύπρου. Υπέδειξε ότι αυτό που έχει σημασία δεν είναι να παίρνουν αυξήσεις οι υπάλληλοι, αλλά το σύστημα να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του κόσμου. «Έχουμε ένα σύστημα σημαντικά βελτιωμένο, αλλά σίγουρα δεν είναι στο σημείο που θα θέλαμε να ήταν».

Σύμφωνα με τον Υπουργό, υπάρχουν εταιρείες δημόσιων μεταφορών που λειτουργούν «πάρα πολύ καλά και αποτελεσματικά», όπως στην Πάφο και την Αμμόχωστο.

Μόλις το 3,5-4% του πληθυσμού χρησιμοποιούν το λεωφορείο
Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Συγκοινωνιών, βουλευτής ΔΗΚΟ Αντώνης Αντωνίου, είπε ότι διανύοντας σήμερα τον έκτο χρόνο λειτουργίας του συστήματος και αξιολογώντας τη μέχρι σήμερα πορεία του, «μπορούμε να πούμε πως αυτό δεν έχει αναπτυχθεί και δεν έχει βελτιστοποιηθεί στο βαθμό που θα θέλαμε».

Μόνο το 3,5-4% του επιβατικού κοινού διακινείται με λεωφορεία, είπε ο κ. Αντωνίου.

Ο βουλευτής ΔΗΣΥ Αριστοτέλης Μισός είπε ότι κάποια μέτρα που έπρεπε να ληφθούν αμέσως μετά την υπογραφή των συμβάσεων δεν έτυχαν εφαρμογής, με αποτέλεσμα να υπάρχουν προβλήματα μεταξύ των εταιρειών και του αρμόδιου Υπουργείου.

Ο βουλευτής ΑΚΕΛ Ανδρέας Φακοντής κάλεσε την Κυβέρνηση και το Υπουργείο να στηρίξουν «έμπρακτα» τις δημόσιες μεταφορές.

Ο βουλευτής ΕΔΕΚ Νίκος Νικολαΐδης είπε ότι «έγιναν λάθη εκατέρωθεν, που καθήλωσαν το σύστημα και το απαξίωσαν στη συνείδηση των πολιτών». Πρόσθεσε πως δεν είναι αργά για να σωθεί το σύστημα των δημόσιων μεταφορών, σημειώνοντας ότι χρειάζεται πολιτική βούληση και προσπάθεια εκατέρωθεν.

Το τέλος μιας εποχής στη Μάλτα
Με την κάμερά τους τρεις κινηματογραφιστές γύρισαν ταινία με βάση την ιστορία, την αγωνία και τον καημό όσων εργάσθηκαν, συντήρησαν και συνέδεσαν τη ζωή τους με τα παλιά λεωφορεία της Μάλτας.

Η ταινία γυρίστηκε το 2011, την εποχή που η κυβέρνηση του νησιού παρέδιδε το δικαίωμα εκτέλεσης συγκοινωνιακού έργου στην πολυεθνική εταιρεία «Arriva».

Στην ταινία τονίζεται ότι κάποιοι κυβερνητικοί υπάλληλοι νόμιζαν ότι τα παλιά λεωφορεία ήταν το πρόβλημα και εκτός από τους αριθμούς και τις στατιστικές δεν υπολόγισαν τον παράγοντα «άνθρωπο», και στην προκειμένη περίπτωση όλους όσοι δούλευαν για να συντηρούν ζωντανά και πραγματικά αξιοθέατα τα παλιά λεωφορεία της Μάλτας.