Χρήματα ίσα με το «μισό μνημόνιο» που πήρε η Κύπρος ζητά η ΠΑΣΥΔΥ, μέσω της προσφυγής στο Ανώτατο
Περικοπές 140 εκ. τον μήνα έχουν οι δημόσιοι υπάλληλοι εδώ και τρία χρόνια, τόνισε ο Γλαύκος Χατζηπέτρου

Μια ορολογιακή βόμβα απειλεί τα κρατικά ταμεία, καθώς οι δημόσιοι υπάλληλοι επιδιώκουν να κερδίσουν αποζημιώσεις που μπορούν να φτάσουν στο αστρονομικό ποσό των €5 δις μέσω της προσφυγής της ΠΑΣΥΔΥ στο Ανώτατο Δικαστήριο. Η συντεχνία των Δημοσίων Υπαλλήλων αξιώνει την ακύρωση της απόφασης που έλαβε προ τριετίας η Κυβέρνηση για περικοπές στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων.

Σύμφωνα με τον Γενικό Γραμματέα της Συντεχνίας, από τους δημόσιους υπαλλήλους και τους υπαλλήλους του ευρύτερου δημόσιου τομέα αποκόπτεται κάθε μήνα το ποσό των περίπου €140 εκ. «Μιλούμε για κάποια δισεκατομμύρια ευρώ που έχουν περικοπεί από τους μισθούς των εργαζομένων», είπε χαρακτηριστικά. Σημείωσε ότι την ΠΑΣΥΔΥ δεν την απασχολούν τα χρήματα αλλά η πράξη, προσθέτοντας ότι ακόμα και αν έχουν περικοπεί νόμιμα, θα πρέπει να βρεθεί τρόπος διόρθωσης, που θα ήταν από την αρχή να συνεισφέρουν όλοι, όπως έγινε το 1974.

Ο κ. Χατζηπέτρου, ο οποίος συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στο Προεδρικό Μέγαρο, για το θέμα της μείωσης μισθών, το οποίο βρίσκεται ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου, είπε ότι «δεν τέθηκε στη σωστή του διάσταση. Το θέμα είναι εάν οι πράξεις εκείνες ήταν νόμιμες ή όχι. Αν δεν είναι νόμιμες θα πρέπει να ακυρωθούν από το καθ’ ύλην αρμόδιο όργανο, που είναι το Ανώτατο Δικαστήριο και το Διοικητικό Δικαστήριο. Είναι δικαίωμα του κάθε πολίτη να προσφύγει στο Δικαστήριο και να ζητήσει την εξέταση μιας πράξης που θεωρεί παράνομη. Αυτό έκανε η ΠΑΣΥΔΥ. Δεν προσέφυγε σε κινητοποιήσεις».

Πάντως Χατζηπέτρου και Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν συζήτησαν καθόλου το συγκεκριμένο ζήτημα. Κυβερνητικές πηγές που μίλησαν στη «Σημερινή» ανέφεραν ότι είναι δικαίωμα του καθενός να προσφεύγει στην κυπριακή δικαιοσύνη.

Υπήρχαν πολλοί άλλοι που έπρεπε να συνεισφέρουν
Ο Γενικός Γραμματέας της ΠΑΣΥΔΥ αναφέρθηκε στις εισηγήσεις που έκανε η Συντεχνία εκείνη την περίοδο για αντιμετώπιση της κρίσης, που δεν έγιναν δεκτές. Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Δηλαδή, είχαμε εισηγηθεί να ακολουθηθούν τα όσα έγιναν το 1974, όπου έγινε μια σειρά Νόμων».

Για τον κ. Χατζηπέτρου: «Με τους Νόμους αυτούς προστατευόταν η εργασία, ο μισθός και συνεισέφεραν όλοι. Διότι είναι συνταγματική απαίτηση, συνταγματική επιταγή, όταν υπάρχει μια ανάγκη για τον τόπο, ο καθένας συνεισφέρει ανάλογα με τις δυνάμεις του και εμείς θεωρούμε ότι αυτό δεν έγινε. Υπήρχαν πολλοί άλλοι, οι οποίοι θα έπρεπε να συνεισφέρουν. Και πήγαμε στο δικαστήριο», σημείωσε, χαρακτηρίζοντας τις αποφάσεις που είχαν ληφθεί ως «αυθαίρετες» καθώς, όπως είπε, δεν ήταν προϊόν κοινωνικού διαλόγου.

Ερωτηθείς για το θέμα της σύνταξης είπε ότι «έχει εκδοθεί μια σημαντική απόφαση που αφορά τον συμψηφισμό. Και εκεί το Ανώτατο Δικαστήριο αναγνώρισε ότι η σύνταξη είναι περιουσιακό στοιχείο του υπαλλήλου, το οποίο κερδίζεται με υπηρεσία σε συντάξιμη θέση, και δεν μπορεί να το στερηθεί κάποιος ή να περιοριστεί εκτός μόνο για τους λόγους που ρητά προβλέπει το Σύνταγμα. Και το δικαστήριο έκρινε ότι οι λόγοι που είχαν προβληθεί δεν ήταν οι λόγοι που προέβλεπε το Σύνταγμα. Η ίδια αιτιολογία χρησιμοποιήθηκε και στις περικοπές που έγιναν για τους δημόσιους υπαλλήλους και κατά συνέπεια θεωρούμε ότι η κατάληξη θα είναι η ίδια, ότι θα εκδοθεί ακυρωτική απόφαση».