«ΑΣΑΦΕΙΣ, ατεκμηρίωτες, παραπλανητικές, που στόχο έχουν να εξυπηρετήσουν πολιτικές σκοπιμότητες» χαρακτηρίζονται οι θέσεις του ΚΕΒΕ και του ΟΕΒ, σύμφωνα με την ΠΑΣΕ-ΑΗΚ (ΠΟΑΣ). Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, «το σθένος του λόγου και το μένος που επιλεκτικά αποδίδουν στους υπαλλήλους και στο συνδικαλιστικό κίνημα καθιστούν τις τοποθετήσεις αναξιόπιστες και κακόπιστες», ενώ αποδίδονται κατηγορίες για σκοπιμότητα.

Δεν φταίει το Δημόσιο
Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι ΚΕΒΕ και ΟΕΒ προσπαθούν να πείσουν ότι η πηγή της οικονομικής καταστροφής δεν ήταν η άλωση του τραπεζικού συστήματος, «αλλά δήθεν το υπερχρεωμένο Δημόσιο, με μόνη λύση τη συρρίκνωση του κράτους, την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων οργανισμών, τη θυματοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων και την αποδόμηση των κοινωνικών λειτουργιών».

Στη συνέχεια, η Συντεχνία θέτει ως ερώτημα, το οποίο καλούνται να απαντήσουν ΚΕΒΕ και ΟΕΒ, καθώς και οι άλλοι φορείς που βάλλουν κατά της Cyta και των εργαζομένων της, «κατά πόσον ενεργούν προς την ορθή κατεύθυνση για αύξηση και όχι μείωση της αξίας του Οργανισμού, κάτι που εξυπηρετεί τους εποφθαλμιώντες τον Οργανισμό». Επιπλέον, καλούν τους δύο φορείς να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους σχετικά με τα αλλεπάλληλα φαινόμενα διαφθοράς και τα σκάνδαλα που «συνεχίζουν» στην Κύπρο.

Να βρεθούν οι παθογένειες
Η μεγάλη πρόκληση, σύμφωνα με την ανακοίνωση, δεν έγκειται στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, «αλλά στον εντοπισμό όλων εκείνων των παθογενειών που οδήγησαν τη χώρα σε οικονομική ομηρεία και τους πολίτες σε εξευτελισμό», προσθέτοντας ότι ένοχοι δεν είναι τα νοικοκυριά και οι υπάλληλοι της Cyta που «εργασιακά ευτύχησαν να απολαμβάνουν ένα αξιοπρεπές εργασιακό περιβάλλον και επίπεδο διαβίωσης», χαρακτηριστικά που αποδίδονται σε μια πολιτισμένη κοινωνία.

«Είναι αδιανόητο να προάγεις το πρόβλημα και ταυτόχρονα να επικαλείσαι την επίλυσή του. Δεν μπορείς να είσαι πειστικός, αν προηγουμένως δεν έχεις πείσει ότι διαθέτεις όλες εκείνες τις αρετές και την ικανότητα να αντιμετωπίσεις το πρόβλημα», σημειώνει η Συντεχνία και συμπληρώνει ότι πρόκειται για αντιφατικές αλλά αλληλοεξαρτώμενες θέσεις. Τέλος, αναφέρει ότι «η πρώτη προοπτική στρατηγική του χθες και του σήμερα αναγκαία προδιαγράφει και το αύριο» και χαρακτηρίζει τη Cyta «εθνικό πλούτο του λαού και όχι πεδίο κερδοσκοπίας κάθε περιστασιακού τυχοδιώκτη».