«Προς τους φίλους μου Γερμανούς», απευθύνεται ο πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν, μέσω του λογαριασμού του στο Twitter και στο κείμενο υπογραμμίζει τις καταστροφικές και «θανατηφόρες» συνέπειες για την ίδια την Ευρώπη, όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι πιστωτές αντιμετώπισαν την ελληνική κρίση.

«Ο Ολάντ κράτησε καλά», ξεκινάει το κείμενό του. «Η Μέρκελ αψήφησε αυτούς που δεν ήθελαν, με καμία δύναμη, μια συμφωνία. Τιμή και στους δύο. Μια συμφωνία που έχει αρκετές πιθανότητες εφαρμογής, απομακρύνοντας ή διαγράφοντας τους κινδύνους του Grexit. Δεν είναι επαρκής, αλλά είναι καλό που επιτεύχθηκε», αναφέρει ο Ν. Σ. Καν.

Προσθέτει πως «σε ό,τι αφορά όμως τις συνθήκες διαπραγμάτευσης για την επίτευξη της συμφωνίας, αυτές είναι ξεκάθαρα τρομακτικές, για όποιον θέλει ακόμα να πιστεύει στο μέλλον της Ευρώπης».

Ο κ. Καν κάνει, στη συνέχεια, μια ιστορική ανάλυση για το «τι είναι πραγματικά η Ευρώπη» για τους λαούς της μέσα από το πέρασμα των αιώνων, για να φθάσει στο σήμερα και να απευθυνθεί σε όσους πιστεύουν, όπως ο ίδιος, «στην ύπαρξη ενός ευρωπαϊκού πολιτισμού».

«Αυτός ο πολιτισμός έχει σφυρηλατηθεί μέσα σε αυτό το ιδιαίτερο κράμα (...) αυτό που ο Γερμανός φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας ονομάζει 'αλληλεγγύη πολιτών' (...) Αυτού του πολιτισμού είμαστε θεματοφύλακες», τονίζει.

Και ο πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ προσθέτει:
«Ο δαίμονας, όμως, δεν είναι ποτέ πολύ μακριά και μας κάνει να επιστρέφουμε στα σφάλματα του παρελθόντος. Και αυτό ακριβώς έγινε σε αυτό το θανατηφόρο Σαββατοκύριακο. Χωρίς να μπω στις λεπτομέρειες για τα μέτρα που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα, για να δούμε εάν είναι καλοδεχούμενα, νόμιμα, αποτελεσματικά, προσαρμοσμένα, αυτό που θέλω να υπογραμμίσω εδώ είναι ότι οι συνθήκες, μέσα στις οποίες, με δικτατορικό τρόπο, επιβλήθηκαν, δημιουργούν ένα καταστροφικό κλίμα.

»Το ότι ο ερασιτεχνισμός της ελληνικής κυβέρνησης και η σχετική απραξία των προηγούμενων κυβερνήσεων ξεπέρασαν τα όρια, το μετράω. Το ότι ο συνασπισμός των πιστωτών, καθοδηγούμενος από τους Γερμανούς, έχει αγανακτήσει από την κατάσταση, που με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε, το καταλαβαίνω.

»Οι πολιτικοί ηγέτες, όμως, έδειχναν εξαιρετικά ενήμεροι για την όλη κατάσταση και ήθελαν να αδράξουν την ευκαιρία για μια ιδεολογική νίκη ενάντια σε μια ριζοσπαστική κυβέρνηση της αριστεράς, με αντίτιμο τον κατακερματισμό της Ευρώπης».