Δημόσια παρέμβαση διακεκριμένων οικονομολόγων για την απάντηση στο δημοψήφισμα
Η λιτότητα θα είναι κατά πολύ χειρότερη από οποιαδήποτε συμφωνία παραμονής στο ευρώ

Διαπρεπείς οικονομολόγοι με δημόσιες παρεμβάσεις τους κατέθεσαν χθες τις απόψεις τους για το δημοψήφισμα στην Ελλάδα. Υπέρ του «ναι» υπέγραψαν διακήρυξη 30 διακεκριμένοι Έλληνες οικονομολόγοι, οι οποίοι διευκρινίζουν πως έστω και αν η πρόταση των Θεσμών είναι μέτρα, τουλάχιστον διασφαλίζει την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.

Παραμονή στην Ευρωζώνη
Η διακήρυξη αναφέρει τα εξής:
«Το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου ΔΕΝ είναι υπέρ ή κατά μιας συγκεκριμένης συμφωνίας. Είναι υπέρ ή κατά της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας. "Ναι" στο δημοψήφισμα σημαίνει "ναι" στην παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

»Το "ναι" εγγυάται ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει την προσπάθεια βελτίωσης της οικονομίας και των θεσμών της, ώστε να καλύψει την απόσταση που τη χωρίζει από τις ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες. Το "ναι" είναι η σωστή επιλογή! Το "όχι" θα έφερνε την Ελλάδα έξω από την Ευρωζώνη και πιθανώς έξω και από την Ε.Ε. Αυτό θα είχε καταστροφικές συνέπειες, τόσο άμεσα όσο και σε βάθος χρόνου.

Οι συνέπειες του «όχι»
»Οι άμεσες συνέπειες ενός "όχι" έχουν αρχίσει να φαίνονται ήδη με το κλείσιμο των τραπεζών. Έπειτα από ενδεχόμενο "όχι" στο δημοψήφισμα, η μετατροπή των καταθέσεων σε δραχμές, με μείωση της αξίας τους τουλάχιστον στο μισό, θα είναι ζήτημα λίγου χρόνου. Η αναστάτωση στο τραπεζικό σύστημα θα έχει επίσης ως συνέπεια τη χρεοκοπία πολλών επιχειρήσεων, και η ανεργία θα εκτοξευθεί.

»Η νέα δραχμή θα είναι έντονα υποτιμημένη σε σχέση με το ευρώ, και μισθοί και συντάξεις θα χάσουν τουλάχιστον το μισό της αξίας τους. Η Κυβέρνηση, αδύναμη να ισοσκελίσει έσοδα και δαπάνες, θα τυπώνει πληθωριστικό χρήμα εξαλείφοντας την ανταγωνιστικότητα από το αδύναμο νόμισμα. Τόσο οι εξαγωγές όσο και οι εισαγωγές θα μειωθούν, και χωρίς ανθρωπιστική βοήθεια από την Ευρώπη θα υπάρξουν ελλείψεις σε βασικά αγαθά όπως φάρμακα και καύσιμα. Η λιτότητα θα είναι κατά πολύ χειρότερη από οποιαδήποτε συμφωνία παραμονής στο ευρώ και περισσότερο απ' όλους θα πληγούν οι ασθενέστεροι.

Οι μακροχρόνιες συνέπειες
»Οι μακροχρόνιες συνέπειες ενός "όχι" θα είναι εξίσου σημαντικές. Οι σύγχρονες και ευημερούσες οικονομίες, στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο, βασίζονται στην αγορά και τον υγιή ανταγωνισμό, χρησιμοποιώντας τον πλούτο που παράγεται για να χρηματοδοτήσουν ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος. Έχουν επίσης έναν αποτελεσματικό δημόσιο τομέα που λειτουργεί ανεξάρτητα από την εκάστοτε κυβέρνηση και, συνεπώς, περιορίζει τις κομματικές επιρροές.

»Η συμμετοχή της Ελλάδας στον πυρήνα της Ευρώπης ενισχύει τη μακροχρόνια σύγκλισή μας προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Αντιθέτως, η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα ενδυναμώσει τη ροπή προς τις πελατειακές δομές και θα ενισχύσει τις διαχρονικές παθογένειες της ελληνικής οικονομίας. Αυτό οδηγεί αναπόφευκτα σε μια κλειστή και φτωχή οικονομία με υψηλή διαφθορά.

»Η συμφωνία της τελευταίας στιγμής είναι μέτρια, χωρίς ούτε πολλές από τις απαιτούμενες διαρθρωτικές αλλαγές ούτε την αναγκαία ελάφρυνση του χρέους και του φορολογικού βάρους. Διασφαλίζει όμως την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, παρέχοντάς μας επίσης τη δυνατότητα να συνεχίζουμε να διαπραγματευόμαστε με τους Ευρωπαίους εταίρους μας για καλύτερους όρους, για ανάπτυξη, και προσαρμογή του χρέους. Σε αυτό το πλαίσιο, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και οι ισχυρές ευρωπαϊκές οικονομίες οφείλουν επίσης να ανταποκριθούν τάχιστα, αναλαμβάνοντας το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί για τη στήριξη της αναπτυξιακής τροχιάς της Ελλάδας.
»Ο ελληνικός λαός πρέπει να ψηφίσει "ναι" στο δημοψήφισμα. "Ναι" στην Ευρωζώνη και στην Ευρώπη!».

Ποιοι υπογράφουν
Το κείμενο υπογράφουν οι εξής οικονομολόγοι:
Αγγελέτος Μάριος, MIT. Αζαριάδης Κώστας, Washington University at St Louis. Βαγιανός Δημήτρης, London School of Economics. Βέττας Νίκος, IOBE και Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Γαλενιανός Μανόλης, Royal Holloway, University of London. Γιαννέλης Νίκος, University of Iowa. Ιωαννίδης Γιάννης, Tufts University. Καραμπαρμπούνης Λουκάς, University of Chicago. Κατσουλάκος Γιάννης, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κοτσόγιαννης Χρήστος, University of Exeter. Κωνσταντινίδης Γιώργος, University of Chicago. Μακρής Μίλτος, University of Southampton. Μεγήρ Κώστας, Yale University. Μιχαλόπουλος Στέλιος, Brown University. Ντελής Μάνθος, University of Surrey. Ντέλλας Χάρης, Universitat Bern. Ξεπαπαδέας Τάσος, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Οικονομίδης Νίκος, New York University. Παλυβός Θόδωρος, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Παναγέας Σταύρος, University of Chicago. Παπαϊωάννου Ηλίας, London Business School. Παπανικολάου Δημήτρης, Northwestern University. Παππά Εύη, European University Institute. Περράκης Στυλιανός, Concordia University. Πετράκης Μανόλης, Πανεπιστήμιο Κρήτης. Πισσαρίδης Χριστόφορος, London School of Economics και Πανεπιστήμιο Κύπρου, Νομπέλ Οικονομικής Επιστήμης. Σκρέτα Βασιλική, University College London. Στέγγος Θανάσης, University of Guelph. Τραυλός Νίκος, ALBA. Χαλιάσος Μιχάλης, Goethe University Frankfurt.
_______________________
Η απάντηση πρέπει να είναι «όχι»

Αμερικανοί οικονομολόγοι κατηγορούν την Τρόικα για την κρίση στην Ελλάδα
Τζέφρι Σαξ, Μπάρι Άιχενγκριν και Πολ Κρούγκμαν κατηγορούν την Τρόικα για την κρίση στην Ελλάδα

Τρεις από τους σημαντικότερους Αμερικανούς οικονομολόγους επικρίνουν σφοδρά την πολιτική που ακολουθεί η Ευρώπη, αλλά και η Γερμανία συγκεκριμένα, σχετικά με την κρίση στην Ελλάδα. Ο Σαξ, ο Κρούγκμαν και ο Άιχενγκριν εμφανίζονται έκπληκτοι από την «ανικανότητα» των Βρυξελλών και του Βερολίνου.

Και οι τρεις, σε άρθρα τους, επιρρίπτουν την κύρια ευθύνη για την κρίση στην Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
«Οποιοσδήποτε ασχολείται με την αριθμητική του ελληνικού χρέους (…) γνωρίζει ότι η χώρα δεν θα μπορέσει ποτέ να αποπληρώσει τα χρέη της», έγραψε ο Σαξ σε άρθρο του στη βρετανική εφημερίδα «Guardian».

Κυρίως οι Γερμανοί
Κυρίως οι Γερμανοί, επισημαίνει ο Σαξ, θα πρέπει να δείξουν κατανόηση για την κατάσταση των Ελλήνων. Διότι η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε ανάλογη οικονομική κατάσταση με αυτή στην οποία βρισκόταν η Γερμανία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Θα πρέπει να θυμηθούν τη βοήθεια που έλαβε η Γερμανία μέσω του Σχεδίου Μάρσαλ και την απομείωση του χρέους της κατά τη Σύνοδο του Λονδίνου το 1953», τόνισε ο Αμερικανός οικονομολόγος.

«Η απομείωση του χρέους έπαιξε σημαντικό ρόλο στην οικονομική ανάκαμψη και τη δημιουργία δημοκρατικών δομών στην Γερμανία», πρόσθεσε.

Σύμφωνα με τον Σαξ, σε παρόμοια κατάσταση βρίσκεται και η Ελλάδα σήμερα, και η Τρόικα είναι αυτή που πρέπει να προστατεύσει τη χώρα από το πολιτικό χάος και τις ακραίες δυνάμεις.

Τα ποσά που οφείλει η Αθήνα στους πιστωτές της «είναι πολύ μεγάλα για την Ελλάδα, αλλά πολύ μικρά για την Ευρώπη», επεσήμανε ο ίδιος.

Τέλος, ο Σαξ εκτιμά ότι η Ευρώπη έχει δύο δυνατότητες: «μια εποικοδομητική απομείωση τους χρέους» της Ελλάδας ή την πολιτική κατάρρευση της χώρας, η οποία θα έχει σημαντικές επιπτώσεις και εκτός συνόρων.

Επίθεση στην Ευρώπη
Ο Πολ Κρούγκμαν σε δύο άρθρα του επιτέθηκε στην Ευρώπη. Αυτή ευθύνεται για την «καταστροφική λιτότητα» στην Ελλάδα.

Ο Τσίπρας κάνει «το σωστό», ζητώντας την άποψη του ελληνικού λαού για το πρόγραμμα λιτότητας που προτείνει η Ευρώπη, σημειώνει ο Κρούγκμαν.

Επίσης, ο Αμερικανός οικονομολόγος συμβούλευσε τους Έλληνες να ψηφίσουν «όχι» στο δημοψήφισμα. «Η Τρόικα απαιτεί να συνεχιστεί η πολιτική των πέντε τελευταίων ετών», αναφέρει, η οποία όμως μέχρι τώρα δεν είχε καμία επιτυχία και δεν πρόκειται να έχει στο μέλλον.

Ο Κρούγκμαν εκτιμά, επίσης, ότι η Ελλάδα και οι τράπεζές της είναι σε τόσο άσχημη κατάσταση, που μια έξοδος από το ευρώ δεν θα προκαλούσε πολύ μεγαλύτερο χάος. Ένα Grexit «θα άνοιγε τον δρόμο για την οικονομική ανάκαμψη της χώρας».

Η Τρόικα έδωσε με το νέο πακέτο «ένα τελεσίγραφο στον Τσίπρα, το οποίο δεν μπορούσε να δεχθεί». Έτσι, επισημαίνει ο Αμερικανός οικονομολόγος, δεν είχε άλλο δρόμο εκτός από το να στραφεί στους πολίτες.

Η ανικανότητα Τσίπρα
Ο Μπάρι Άιχενγκριν δεν αποδίδει στην Τρόικα ακέραια την ευθύνη για την κρίση στην Ελλάδα, αλλά το μεγαλύτερο μέρος. Η ανικανότητα του Έλληνα Πρωθυπουργού δεν συγκρίνεται με αυτήν «της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ», εκτιμά.

Και οι τρεις θεσμοί είχαν ταχθεί το 2010 κατά μιας απομείωσης του χρέους της Ελλάδας, όπως και τώρα, παρόλο που θα ήταν «η πλέον προφανής υποχώρηση» προς την Αθήνα, σημειώνει ο Άιχενγκριν.

Ο Αμερικανός οικονομολόγος είχε εκτιμήσει το 2007 ότι δεν είναι πιθανή η διάσπαση της Ευρωζώνης, λέγοντας ότι το κόστος της εξόδου μιας χώρας από το ευρώ θα ήταν πολύ μεγάλο. Πλέον έχει αλλάξει άποψη: «Είχα υποτιμήσει το μέγεθος της πολιτικής ανικανότητας, όχι μόνο των Ελλήνων, αλλά και των πιστωτών τους».