ΡΙΜΠΟΛΟΒΛΕΦ-ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ

Για πολλούς είχε αποτελέσει το πρώτο βήμα προς την «άλωση» της ιστορικής κυπριακής τράπεζας από Ρώσους δισεκατομμυριούχους, που θα αποκτήσουν σταδιακά σημαντικά πακέτα μετοχών

Το πρώτο μεγάλο σκάνδαλο με εμπλοκή δικηγορικού γραφείου χρονολογείται στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Τότε που οι Financial Times μιλούσαν για τις μαύρες σακούλες με τα εκατομμύρια για λογαριασμό του Μιλόσεβιτς

Από το 1974 μέχρι σήμερα, εκτός του Εθνάρχη Μακαρίου, μόλις δύο Πρόεδροι Δημοκρατίας δεν ήταν δικηγόροι. Οι Γιώργος Βασιλείου και Δημήτρης Χριστόφιας. Αντίθετα οι Σπύρος Κυπριανού, Γλαύκος Κληρίδης, Τάσσος Παπαδόπουλος και Νίκος Αναστασιάδης κάθισαν στον προεδρικό θώκο φορώντας το κοστούμι του δικηγόρου.

Από τις αρχές του 2000 η σχέση δικηγόρου - τραπεζίτη απέκτησε ερωτικά χαρακτηριστικά, με τα κεφάλαια ειδικά από τη Ρωσία και τη δημιουργία εταιρειών ακόμη και φαντασμάτων να σαρώνουν την κυπριακή επικράτεια. Η εξέλιξη αυτή έφερε τα γνωστά «πράματα και θάματα» στις κυπριακές τράπεζες. Υπέρογκοι μισθοί, επιδόματα, υπερωρίες, αποζημιώσεις, έξοδα παραστάσεως και πιστωτικές κάρτες με απεριόριστο όριο και μπόνους στα golden boys.

Αποκορύφωμα της ερωτικής σχέσης είναι η εξέλιξη που υπήρξε μετά το κούρεμα. Τα μεγάλα δικηγορικά γραφεία της Κύπρου, εκ μέρους των Ρώσων πήραν αρχικά τα ηνία της τράπεζας. Και σε αυτήν την περίπτωση έχουμε μεταξύ άλλων τα δικηγορικά γραφεία Ανδρέα Νεοκλέους, Χριστόδουλου Βασιλειάδη, Σκορδής & Παπαπέτρου και το δικηγορικό γραφείο του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη, με ποσοστό 1,5%, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει πολιτικός σάλος για σύγκρουση συμφερόντων.

Τα σκάνδαλα, άλλα μικρά και άλλα μεγάλα, άρχισαν να βγαίνουν στο φως με την παρουσία δικηγορικών γραφείων ή δικηγόρων που έχουν σχέση με τους θεσμούς να έχουν ρόλο πρωταγωνιστικό. Εδώ και δύο χρόνια ζούμε το θέατρο του παραλόγου τόσο στο μέτωπο των ερευνών για την οικονομία όσο και στους υπό διερεύνηση ισχυρισμούς για αδιαφανείς ή και ύποπτες οικονομικές δοσοληψίες, με την εμπλοκή πολιτικών προσώπων.

Χορός εκατομμυρίων

Το όνομά του, Ντμίτρι Ριμπολόβλεφ, στα ρωσικά σημαίνει «αυτός που πιάνει ψάρια». Μιλάμε για το πρόσωπο που απέκτησε το 9,7% της Τράπεζας Κύπρου το 2010, με αποτέλεσμα να καθίσει στην ηγετική καρέκλα των μετόχων.

Μια πράξη που έγινε πάνω σε έναν χορό εκατομμυρίων και που για πολλούς χαρακτηρίστηκε ως «win - win» για όλες τις πλευρές. Πρωταγωνιστές ήταν τα δικηγορικά γραφεία «Αντρέας Νεοκλέους και ΣΙΑ» από την πλευρά του Ρώσου μεγιστάνα και Πόλυς Πολυβίου από την πλευρά της Τράπεζας Κύπρου.

Η «προσγείωση» του Ριμπολόβλεφ στην Τράπεζα Κύπρου για πολλούς είχε αποτελέσει το πρώτο βήμα προς την «άλωση» της ιστορικής κυπριακής τράπεζας από Ρώσους δισεκατομμυριούχους, που θα αποκτήσουν σταδιακά σημαντικά πακέτα μετοχών, φροντίζοντας βέβαια έκαστος εξ αυτών να μένει κάτω από το όριο του 10%, πέραν του οποίου ενεργοποιούνται τα… ραντάρ της Κεντρικής Τράπεζας.

Με τη μάσκα του πολιτικού και του δικηγόρου

Η νύχτα της 15ης Μαρτίου, η νύχτα της απόφασης του πρώτου κουρέματος, αποτελούσε την ταφόπλακα για την εικόνα που είχαν οι πολίτες σχετικά με τις σχέσεις των πολιτικών μέσω των δικηγορικών γραφείων και των επιχειρηματιών. Το Γραφείο «Νίκος Αναστασιάδης και ΣΙΑ» πρωταγωνιστούσε τα τελευταία χρόνια στην ίδρυση υπεράκτιων εταιρειών, ωστόσο ντόρος προκλήθηκε όταν έγινε γνωστή η απόφαση για κούρεμα.

Το πρώτο μεγάλο σκάνδαλο με εμπλοκή δικηγορικού γραφείου χρονολογείται στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Τότε που οι Financial Times μιλούσαν για τις μαύρες σακούλες με τα εκατομμύρια για λογαριασμό του Μιλόσεβιτς και διαχειριστή το δικηγορικό γραφείο «Τάσσος Παπαδόπουλος». Για πρώτη φορά ακούγεται στην Κύπρο τόσο έντονα η λέξη διαπλοκή.

Την ίδια ώρα στη Βουλή, ένας στους 5 βουλευτές είναι δικηγόρος, με τον ΔΗΣΥ να διαθέτει τους 7 από τους συνολικά 11 βουλευτές. Δεν υπάρχει ασυμβίβαστο ανάμεσα στη βουλευτική ιδιότητα και στην επαγγελματική και έτσι οι βουλευτές μπορούν να κάνουν όποια εργασία θέλουν.

Περί ασυμβίβαστου…

Την ερχόμενη Τρίτη η Κοινοβουλευτική Επιτροπή θεσμών μπαίνει στα βαθιά σχετικά με τις αλλαγές που αναμένεται να γίνουν στον νόμο για το ασυμβίβαστο και τη σύγκρουση συμφερόντων.
Πρόσφατα ολοκληρώθηκε η προκαταρκτική μελέτη και στο τραπέζι υπάρχουν ζητήματα όπως:

· Διαχωρισμός πραγματικής σύγκρουσης συμφερόντων από τη φαινομενική σύγκρουση συμφερόντων και από τη δυνητική σύγκρουση συμφερόντων.

· Ζητήματα που αφορούν ανεξάρτητους αξιωματούχους, οι οποίοι με βάση το Σύνταγμα δεν μπορούν να ελεγχθούν εφόσον κατέχουν το αξίωμά τους.