Δύο χρόνια στο πηδάλιο του ΥΠΟΙΚ ο Χ. Γεωργιάδης απαντά σε όλα και κυρίως σε όλους
Την οριστική απαλλαγή από το μνημόνιο μέσω της πιστής εφαρμογής του αντιτείνει σε όσους ζητούν επαναδιαπραγμάτευση ο Υπουργός Οικονομικών

Τι σημαίνει βγαίνουμε από το μνημόνιο εντός του 2015; Είναι κάτι που η Κυβέρνηση επαναλαμβάνει, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο απλός ο κόσμος δεν καταλαβαίνει. Εκτός από το να αντλούμε λεφτά από τις αγορές, σημαίνει ότι θα χαράσσουμε από μόνοι μας πολιτικές;
Ακριβώς. Και αυτός είναι ο μόνος τρόπος. Δηλαδή, αν θέλουμε να απαλλαγούμε από τα δεκανίκια της στήριξης, ο μόνος τρόπος είναι να είμαστε σε θέση να χρηματοδοτούμε τις ανάγκες μας. Ελεύθερα. Από τις αγορές. Για να το πετύχουμε αυτό, απαιτείται μια πολιτική δύσκολων αλλά αναγκαίων αποφάσεων, που να πείθουν τις αγορές ότι η οικονομία μας έχει προοπτική. Να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη, την αξιοπιστία και αυτό θα επιτρέψει την επίτευξη του σοβαρού αυτού στόχου. Συνάδει, βεβαίως, αυτή η πολιτική και με τον εξίσου σημαντικό στόχο της ανάκαμψης. Άρα, πρέπει να συνεχίσουμε την πολιτική των μεταρρυθμίσεων, της εξυγίανσης και των αλλαγών, χωρίς παλινδρομήσεις, χωρίς να μας παρασέρνει η εύκολη, αλλά αδιέξοδη οδός των συνθημάτων.

Ακολουθώντας τη συλλογιστική σας, αν βγούμε από το μνημόνιο το 2015, σημαίνει ότι δεν θα είμαστε πχ υποχρεωμένοι το 2018 να εξεύρουμε 400 εκ. από αποκρατικοποιήσεις;
Από εμάς εξαρτάται να αποφασίσουμε ποια θα είναι η πορεία που θα ακολουθήσουμε. Θέλω να ελπίζω και διαβεβαιώνω πως μέχρι την τελευταία ημέρα της διακυβέρνησης Αναστασιάδη, η δύσκολη αυτή προσπάθεια των μεταρρυθμίσεων και αλλαγών που ο τόπος μας έχει ανάγκη, ασχέτως Τρόικας, θα συνεχιστεί. Θα ήταν αδιανόητο, όταν βεβαίως το καταφέρουμε και σταθούμε οριστικά στα πόδια μας, να υπαναχωρήσουμε σε πολιτικές και πρακτικές που ευθύς εξαρχής ευθύνονται για τον εκτροχιασμό της οικονομίας και τη δύσκολη κατάσταση που ακόμη βιώνουμε. Συνεπώς, η απαλλαγή μας από την εξάρτηση (δανειστές) δεν θα πρέπει να σημάνει τον τερματισμό της σωστής πολιτικής που μια οικονομία σε διαρκή βάση πρέπει να ακολουθεί. Ενίσχυση δηλαδή της ανταγωνιστικότητας, απελευθέρωση των παραγωγικών δυνάμεων, αντιμετώπιση των στρεβλώσεων κυρίως στον δημόσιο τομέα κλπ., για να μπορέσουμε να πούμε πως όχι μόνο αντιμετωπίσαμε την κρίση, αλλά και για να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις βιώσιμης, διατηρήσιμης ανάπτυξης, σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Αναγκαίο μανιφέστο
-Με την απάντησή σας επαναφέρετε τη γνωστή δήλωσή σας που δημιούργησε αντιδράσεις, ότι οι πολιτικές αυτές (μνημόνιο) θα μπορούσαν να ήταν το μανιφέστο της Κυβέρνησης.
-Ξέρω πως κάποια πράγματα ενοχλούν όταν λέγονται. Πρέπει όμως και έχουμε ευθύνη όσοι είμαστε στην πολιτική, να λέμε τις αλήθειες. Δεν θα έπρεπε να φτάναμε στο σημείο η Τρόικα να μας ζητά και να μας επιβάλει την εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών. Δηλαδή τον ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Ναι, πράγματι, το ξαναλέω, αυτή θα έπρεπε να ήταν η πολιτική. Κανένα κράτος και κανένα νοικοκυριό δεν θα μπορούσε επί μακρόν να ξοδεύει περισσότερα απ' όσα οι δυνατότητές του τού επιτρέπουν. Το ίδιο ακριβώς θα έλεγα και με τις μεταρρυθμίσεις, που, αν με ρωτάτε, πολύ πριν από την Τρόικα θα έπρεπε να τις είχαμε προωθήσει, είτε αυτές αφορούν τη δημόσια υπηρεσία ή το κράτος προνοίας.

-Άρα, όταν θα φύγει η Τρόικα, αυτή η Κυβέρνηση θα συνεχίσει αυτό το «μανιφέστο»;
-Θα υλοποιήσουμε το μανιφέστο του Προέδρου της Δημοκρατίας, το προεκλογικό πρόγραμμα του Νίκου Αναστασιάδη και παραπέμπω σε αυτό. Ακριβώς από τότε που ο Πρόεδρος ηγείτο της αντιπολίτευσης μιλούσε για την ανάγκη επανίδρυσης ουσιαστικά του κράτους, των δομών, των διαδικασιών, αλλά και τη δημιουργία ενός νέου οικονομικού και αναπτυξιακού μοντέλου. Αυτό δεν είναι το μανιφέστο που η Τρόικα μας επιβάλλει, αλλά το πρόγραμμα που ο τόπος μας έχει ανάγκη. Και ο Πρόεδρος και η Κυβέρνησή του είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν να το προωθούν για το καλό του τόπου.

-Συγγνώμη, αλλά δεν μιλούσε για ιδιωτικοποιήσεις. Αντίθετα, τις απέρριπτε.
-Παρόλο που η προοπτική των αποκρατικοποιήσεων περιγραφόταν στο πρόγραμμα, ναι, δεν μπορεί κάποιος να παραγνωρίσει το γεγονός πως τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Εδώ αντιμετωπίσαμε την κορύφωση μιας κρίσης, στην έκταση που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί. Συνεπώς, βεβαίως και πρέπει κάποια πράγματα να προσαρμοστούν και είναι ένας στόχος που έχει εισαχθεί και σχετίζεται με την ανάγκη που είναι επείγουσα. Να φέρουμε στον τόπο μας ξένες επενδύσεις για να βοηθήσουν στην αναπτυξιακή ώθηση, να βελτιώσουμε την ανταγωνιστικότητα και την παραγωγικότητα σε σημαντικούς τομείς της οικονομίας. Είναι εξάλλου το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων πολύ στοχευμένο και πολύ περιορισμένο θα έλεγα.

Υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων
-Εδώ όμως θα μιλήσουμε με δεδομένα. Θέσατε λόγους ανταγωνιστικότητας. Να σας θυμίσω το παράδειγμα των αεροδρομίων, που όχι μόνο δεν είναι ανταγωνιστικά (μετά την αποκρατικοποίηση), αλλά από τα ακριβότερα στην Ευρώπη.
-Σημαντικό το παράδειγμα. Να το συζητήσουμε. Προηγουμένως το κόστος λειτουργίας των αεροδρομίων το πλήρωνε ο φορολογούμενος. Δεν ήταν πιο φθηνά. Απλώς πλήρωνε το κόστος ο φορολογούμενος. Με βάση τη ρύθμιση που έχει προωθηθεί (κυβερνήσεις Κληρίδη και Παπαδόπουλου), ο φορολογούμενος δεν πλήρωσε ούτε ένα ευρώ για τη δημιουργία αυτής της τεράστιας επένδυσης. Αντιθέτως, το κράτος κερδίζει το ένα τρίτο των ακαθάριστων εσόδων από τη λειτουργία των αεροδρομίων. Εμείς αποφασίσαμε ότι δεν θέλαμε να πληρώσουμε ούτε ένα ευρώ και ότι θέλουμε έσοδα. Αν επιθυμία μας θα ήταν να είναι πιο χαμηλό το κόστος για τον ταξιδιώτη, ίσως το κράτος δεν θα έπρεπε να εισπράττει και από πάνω.

-Μπορεί να ισχύσει πχ το ίδιο και για τις τηλεπικοινωνίες;
-Εκεί θα είναι εντελώς διαφορετική η προοπτική υλοποίησης της αποκρατικοποίησης. Με τα αεροδρόμια επρόκειτο για μια επένδυση πανάκριβη εξυπαρχής, με τη μορφή παραχώρησης για μια καθορισμένη περίοδο. Στην περίπτωση της ΑΤΗΚ μιλούμε για καθαρή αποκρατικοποίηση του οργανισμού επειδή λειτουργεί σε ένα ανταγωνιστικό πεδίο, όπου υπάρχουν ήδη άλλοι ιδιώτες παροχείς και θεωρούμε ότι για να παραμείνει ανταγωνιστικός, ισχυρός και με προοπτική, πρέπει να απαλλαγεί από τα βαρίδια του κρατισμού και όλων εκείνων των συμπεριφορών, πρόσφατων και παλαιοτέρων, που ζημιώνουν τον οργανισμό. Η περίπτωση των λιμανιών είναι επίσης διαφορετική. Ούτε εκεί θα μιλούμε για καθ' εαυτό αποκρατικοποίηση, αλλά παραχώρηση υπηρεσιών. Η περίπτωση του κρατικού λαχείου, παρομοίως. Θα προχωρήσει, αν βρούμε επενδυτή που να αποδίδει περισσότερα έσοδα απ' ό,τι σήμερα.

-Άρα, δεν θα χάσει έσοδα το κράτος;
-Όχι. Ακριβώς θέλουμε να αυξήσουμε τα έσοδα του κράτους και να βοηθήσουμε την οικονομία γενικότερα, διασφαλίζοντας τους εργαζόμενους στις περιπτώσεις που πρέπει, δηλαδή της CYTA και της Αρχής Λιμένων.

-Τα λεφτά θα πάνε όμως όλα στο χρέος και όχι σε άλλες αναγκαίες πολιτικές.
-Το εισπρακτικό μέρος των αποκρατικοποιήσεων, που δεν είναι το μόνο, θα μας επιτρέψει να μειώσουμε το χρέος, θα μας επιτρέψει να εξοικονομήσουμε τόκους που είναι πολλά εκατομμύρια και αυτό βεβαίως μπορεί να αποδεσμεύσει κονδύλια τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για άλλους σκοπούς, μέσω βεβαίως του προϋπολογισμού, που σχετίζονται με τον ρόλο του κράτους όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών, παιδείας, υγείας, ασφάλειας, κοινωνικής πρόνοιας κλπ.

-Άρα, από τις αποκρατικοποιήσεις θα κερδίσει ο πολίτης, λέτε.
-Χωρίς αμφιβολία. Προωθούμε ή θα προωθήσουμε μια πολιτική που θα είναι επωφελής και για το σύνολο και για την οικονομία, ακόμη και για τους ίδιους τους οργανισμούς.

Διαπραγματευόμαστε χωρίς… συνθήματα
-Είναι κακό μια κυβέρνηση να διαπραγματεύεται σκληρά το μνημόνιο; Η δική μας Κυβέρνηση το κάνει;
-Ναι, βεβαίως και βλέπουμε χειροπιαστά αποτελέσματα.

-Ποια είναι αυτά; Κατηγορείστε ότι σε καμία περίπτωση δεν βελτιώσατε το μνημόνιο. Αντίθετα, κάποιοι λένε ότι ορισμένες πρόνοιές του χειροτέρευσαν.
-Να σας πω πρώτα απ' όλα, επειδή υπάρχουν αυτές οι υπερβολές και η κινδυνολογία, ότι ένα πρόγραμμα οδηγεί πάντοτε σε όλο και βαθύτερη κρίση και ύφεση. Σε αντίθεση με όλες τις εκτιμήσεις και άλλα προγράμματα, από τότε που ξεκινήσαμε δεν έχει επιβληθεί ούτε ένας φόρος. Ούτε μία πρόσθετη επιβάρυνση πάνω στα νοικοκυριά ή τις επιχειρήσεις. Η εφαρμογή λοιπόν του προγράμματος και ο χειρισμός της Κυβέρνησης, μέσω της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, μας επέτρεψε να τερματίσουμε εκείνη την πολιτική που περιλάμβανε -τα δύο χρόνια πριν από το μνημόνιο- των συνεχών φορολογικών επιβαρύνσεων. Αυτό δεν ήταν δεδομένο, αλλά προέκυψε, πρώτον, μέσα από τη σκληρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές και, δεύτερον, μέσα από την υλοποίηση συγκεκριμένων εναλλακτικών πολιτικών, που βρήκαν τη θέση τους στο πρόγραμμα. Με αυτόν τον τρόπο, όχι με λόγια και λεκτικές υπερβολές, αλλά με συγκεκριμένους χειρισμούς, μπορείς για παράδειγμα να διασφαλίσεις πως δεν θα επιβληθεί κανένας νέος φόρος, αλλά με εναλλακτικές πολιτικές να κρατήσεις τη δημοσιονομική ισορροπία.

-Άρα, κατ' εσάς, είναι πολύ καλά δομημένο το πρόγραμμα. Και η ερώτηση που προκύπτει είναι: Αφού είναι καλά δομημένο και η πλήρης εφαρμογή του θα επαναφέρει σε στέρεες βάσεις την οικονομία, δεν πρέπει αυτοί οι φόροι, που επιβλήθηκαν πριν, να αρθούν;
-Έχω ξανά εκφράσει την επιθυμία και στόχευση της Κυβέρνησης να ξαλαφρώσουμε από κάποιους, έστω, τα φορολογικά βάρη που προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν επιβάλει. Αυτό θα το πετύχουμε μέσω της συνέχισης της πολιτικής που εφαρμόζουμε. Αν δηλαδή οριστικά διασφαλίσουμε την ευρωστία των δημοσίων οικονομικών, ο επόμενος εφικτός στόχος θα είναι αυτό που λέτε.

-Ποιες φορολογικές επιβαρύνσεις θεωρείτε μη αναγκαίες;
-Δεν θα ήθελα να μπω σε αυτήν τη συζήτηση με τρόπο που να δίνω πρόωρα την εντύπωση πως επίκειται μείωση των φορολογιών. Θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής. Είναι μια επιθυμία, δεν είναι όμως ακόμη εφικτή. Με τη συνέχιση όμως της πολιτικής που ακολουθούμε, δύο σχεδόν χρόνια, θα καταστεί εφικτή. Μέχρι τότε, βεβαίως, δεν θα έχουμε πρόγραμμα, δεν θα έχουμε μνημόνιο ή όπως μπορεί να ονομάζεται. Και χωρίς καν να χρειάζεται επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, αυτό θα είναι μια απόφαση δική μας. Αυτό είναι το σημείο που θέλω να τονίσω. Τα δύσκολα σε σχέση με την εφαρμογή του κυπριακού προγράμματος έχουν γίνει. Απομένουν δύο-τρεις σημαντικές διαρθρωτικού χαρακτήρα αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που πρέπει να υλοποιήσουμε, και πολύ πολύ σύντομα θα αποκαταστήσουμε την πιστοληπτική ικανότητα του κράτους (πρόσβαση στις αγορές). Δεν θα υπάρχει καν ανάγκη για μνημόνιο ή πρόγραμμα. Προς αυτούς που εισηγούνται, ή τώρα δύο χρόνια μετά, ζητούν την επαναδιαπραγμάτευση, αντιτείνω την οριστική απαλλαγή, κάτι το οποίο είναι απόλυτα εφικτό και σχετικά σύντομα, με την προϋπόθεση βεβαίως ότι θα συνεχίσουμε και θα υλοποιήσουμε τα δύο-τρία πράγματα που απομένουν. Για να είμαστε σε θέση με σοβαρότητα και πλήρη ευθύνη, και μακριά από πολιτικές συνθημάτων, να συνεχίσουμε να υλοποιούμε μια πολιτική.

Ξεχάστε τη λίστα Λαγκάρντ
-Η φοροδιαφυγή στην Κύπρο δεν είναι πρόβλημα;
-Βεβαίως και είναι και θα ήταν πρόβλημα ασχέτως της οικονομικής κρίσης. Η φοροδιαφυγή είναι πρόβλημα κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά και του ανταγωνισμού επί ίσοις όροις των επιχειρήσεων. Γι' αυτόν τον λόγο, επειδή είναι πρόβλημα - που δεν αντιμετωπίζεται με λόγια και συνθήματα κάθε τόσο αλλά με συγκεκριμένες ενέργειες. Τις λάβαμε.

-Δόθηκαν εργαλεία, ναι, στον Φόρο. Θέλω όμως να μου πείτε ευθέως. Δεν θα έπρεπε ήδη η λίστα Λαγκάρντ να είναι στην Κύπρο;
-Υπάρχει μία διεθνής τάση, η οποία τα τελευταία χρόνια πήρε μια κατεύθυνση με ουσιαστικά βήματα προς την ανταλλαγή πληροφοριών, υποχρεώσεων των κρατών να διασφαλίζουν τη φορολογική διαφάνεια, αλλά και τη δυνατότητα πληροφόρησης έναντι των άλλων κρατών. Έχουμε για παράδειγμα ως κράτος υποχρέωση να γνωρίζουμε ποιοι είναι οι ξένοι καταθέτες στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα και να δίνουμε συνεχώς με αυτοματοποιημένες διαδικασίες πληροφόρηση προς τα κράτη καταγωγής των καταθετών. Υπάρχει μια τεράστια ροή πληροφοριών προς το Τμήμα Φορολογίας για Κύπριους με καταθέτες στο εξωτερικό. Δεν είναι όμως παράνομο, είναι απολύτως ελεύθερο, δεν ισοδυναμεί με φοροδιαφυγή, αλλά υπάρχουν υποχρεώσεις δικαιολόγησης μια κατάθεσης.

Γνωρίζουμε ποιοι έχουν καταθέσεις στην Ελβετία, γνωρίζουμε από πού προέρχονται τα χρήματα;
Είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Άλλο η δυνατότητα να γνωρίζεις και άλλο να επιβεβαιώσεις κιόλας ότι είναι φορολογικά δικαιολογημένη. Θα μπορούσατε να με ρωτήσετε για τα 47 δις εντός Κύπρου. Υπάρχει κάποιος που μπορεί να πει ότι είναι όλα δικαιολογημένα χρήματα; Δεν είναι ασφαλώς. Δεν έχει στο σύνολο ελεγχθεί και επιβεβαιωθεί ότι και το τελευταίο ευρώ είχαν δηλωθεί στον φόρο. Η εμπιστευτικότητα και το απόρρητο ανήκουν στο παρελθόν.

-Το κλείνω με κάτι πολύ πιο απλό. Η Επιτροπή Θεσμών θέλει και αναζητεί αυτήν τη λίστα. Θα βοηθήσετε;
-Ζητήθηκε επί προηγούμενης κυβέρνησης, μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών και ΔΕΝ εξασφαλίστηκε.

-Θα ξαναπροσπαθήσετε;
-Δεν είμαι βέβαιος αν υπάρχει πλέον η δυνατότητα. Αλλά μέσω της διπλωματικής οδού έγινε η προσπάθεια, χωρίς αποτέλεσμα, επί προηγούμενης μάλιστα κυβέρνησης.

Ρήξη με κατεστημένα
-Ανασυγκρότηση δημόσιας υπηρεσίας. Θα αλλάξουν πολλά από όσα ξέρουμε;
-Πρέπει να αλλάξουν πολλά πράγματα, γιατί θέλουμε μια δημόσια υπηρεσία καλύτερα δομημένη, ίσως μικρότερη, σίγουρα πιο αποτελεσματική, λιγότερο σπάταλη, που να μην αποτελεί βαρίδι στη λειτουργία του ιδιωτικού τομέα, αλλά να είναι σύμμαχος και συμπαραστάτης. Είναι βασικός στόχος της Κυβέρνησής μας.

-Είναι κάτι που, πιστεύω, συμμερίζεται η τεράστια πλειοψηφία του λαού.
-Αυτό που με ανησυχεί, όμως, είναι πως λεκτικά ή επί της αρχής, όλοι συμφωνούμε. Όταν όμως προχωρήσουμε και συγκεκριμενοποιήσουμε, το ένα μετά το άλλο, τα βήματα που θα υλοποιήσουν στην πράξη αυτό που όλοι επιθυμούμε, είμαι βέβαιος πως θα υπάρξουν αντιδράσεις. Είμαι βέβαιος πως κάποιοι θα ενοχληθούν, κάποιοι που ουσιαστικά έχουν βολευτεί μέσα στο πλαίσιο των υφιστάμενων δομών και διαδικασιών. Συνεπώς, στέλνω ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Η Κυβέρνηση και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν. Θέλουμε να προχωρήσουμε στη βάση της συνεργασίας και συναντίληψης. Είμαστε όμως την ίδια ώρα έτοιμοι και για τη σύγκρουση με κατεστημένα και καταστάσεις που έχουν βολευτεί. Άρα, εδώ είναι που θα κριθούμε όλοι, αν στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια υποστηρίζουμε αυτό που ολόκληρη η κοινωνία ζητά, τις αλλαγές και τη μεταρρύθμιση του κράτους και της δημόσιας υπηρεσίας.

-Δύο παρεμφερείς ερωτήσεις. Μικρότερη δημόσια υπηρεσία σημαίνει και απολύσεις;
-Όχι. Μπορεί να γίνει χωρίς απολύσεις, αλλά με την πολιτική που ακολουθούμε δύο χρόνια, με πολύ συγκρατημένες προσλήψεις. Αν αυτοί που αποχωρούν δεν αναπληρώνονται, θα έχεις μια δημόσια υπηρεσία μικρότερη και θέλουμε να είμαστε η πρώτη διακυβέρνηση που θα αφήσει πίσω της μια μικρότερη αλλά καλύτερη υπηρεσία. Όλες οι προηγούμενες διακυβερνήσεις, από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όχι μόνο αναπλήρωναν τους αποχωρούντες, αλλά διόγκωναν τη δημόσια υπηρεσία. Θέλουμε να είμαστε σε θέση να προσλαμβάνουμε και να καλύπτουμε ανάγκες εκεί που πραγματικά υπάρχουν. Αλλά σίγουρα θέλω να σας διαβεβαιώσω πως δεν συνεχίζεται η προηγούμενη πρακτική.

Εξορθολογισμός μισθών
-Κάτι άλλο. Δεν πρέπει να επιβληθεί πλαφόν στον δημόσιο τομέα; Υπάρχουν τόσα πολλά παραδείγματα αξιωματούχων που λαμβάνουν τεράστια ποσά, μεγαλύτερα ακόμη και από τους πολιτικούς τους προϊσταμένους. Δεν πρέπει να το δούμε αυτό;
-Ναι, πρέπει να το δούμε. Από την άλλη, όμως, δεν είμαι υπέρ των γενικευμένων πλαφόν. Η σύγκριση πρέπει να γίνεται με την αντίστοιχη θέση στον ιδιωτικό τομέα. Και πρέπει να πούμε κάποια πράγματα που αντανακλούν την πραγματικότητα. Υπάρχουν θέσεις που στον δημόσιο τομέα που αμείβονται διπλάσια και τριπλάσια απ' ό,τι η ίδια θέση στον ιδιωτικό τομέα. Και θεωρώ τον ιδιωτικό τομέα την αντανάκλαση της πραγματικής οικονομίας. Υπάρχουν όμως σε διευθυντικές θέσεις που παίρνουν και λιγότερα.

-Άρα μιλάμε για έναν συνολικό εξορθολογισμό και κατηγοριοποίηση, ώστε να γνωρίζουμε τι ακριβώς μας γίνεται;
-Πολύ σωστά. Να σας διαβεβαιώσω πρώτα πως δεν υπάρχει καμία σκέψη να δώσουμε αύξηση στον εαυτό μας βεβαίως. Αυτά περιλαμβάνονται στο ευρύτερο ζήτημα αυτής της πτυχής της μεταρρύθμισης της δημόσιας υπηρεσίας.

Ήσυχος με τη συνείδησή μου
-Κλείνω τη συνέντευξη με κάτι πολύ πιο χαλαρό. Όταν ξεκουράζεστε στο σπίτι, σκέφτεστε τι θα ήταν για εσάς επιτυχία να αφήσετε, σε επίπεδο οικονομίας, όταν θα κληθείτε να παραδώσετε το χαρτοφυλάκιό σας;
-Θα ήθελα να είμαι σε θέση να παραδώσω, έχοντας τη συνείδησή μου ήσυχη, ως μέλος της κυβέρνησης Αναστασιάδη, μιας κυβέρνησης που παρέλαβε δυστυχώς ένα οικονομικό χάος, ότι έχουμε καταφέρει, μέσα από δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις, αδιαφορώντας για τυχόν πρόσκαιρο πολιτικό κόστος, να ξαναδημιουργήσουμε μια οικονομία με ισχυρό υπόβαθρο και αναπτυξιακή προοπτική. Αυτόν τον στόχο υπηρετώ και είμαι αισιόδοξος πως θα τα καταφέρουμε.

-Μπορείτε να παραδώσετε μια Κύπρο της ευημερίας; Είναι αρκετός χρόνος τα τρία εναπομείναντα χρόνια;
-Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια Κύπρο της ευημερίας όχι μόνο για τα επόμενα χρόνια, αλλά και σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Θέλουμε στη θητεία μας να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις και το υπόβαθρο για μια πιο υγιή, βιώσιμη οικονομία και προοπτική ανάπτυξης σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

-Είστε έτοιμος -κατά την έκφραση και του νέου Ελλαδίτη συναδέλφου σας- να διανοηθείτε και τη ρήξη, αν νιώσετε ότι κάτι που σας επιβάλλεται από έξω ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο δεν θα φέρει το καλό του τόπου;
-Είμαστε έτοιμοι να λειτουργήσουμε στη βάση της συνεργασίας και της συναντίληψης, είμαστε όμως ταυτόχρονα έτοιμοι και για ρήξη με τα κατεστημένα. Αν με ρωτάτε για τον χώρο τον ευρωπαϊκό, έχουμε απόλυτη συναίσθηση και συνείδηση πως είναι μέσα από τη γόνιμη παρουσία, τη συμμετοχή και όχι την περιχαράκωση, τα επιχειρήματα και όχι τα συνθήματα, που κάποιος μπορεί να φέρει αποτελέσματα.