Τι θα περιλαμβάνεται στο ευρύτερο πλαίσιο της αφερεγγυότητας
Με δύο σχέδια θα καταβάλλει προσπάθειες περιορισμού των εκκαθαρίσεων εταιρειών η Κυβέρνηση, ενώ ταυτόχρονα θα βάζει τέλος στη χρονοβόρα και ανεπαρκή υφιστάμενη διαδικασία αναγκαστικής εκκαθάρισής τους

Τέρμα στη χρονοβόρα και ανεπαρκή υφιστάμενη διαδικασία αναγκαστικής εκκαθάρισης εταιρειών επιχειρεί να βάλει το πλαίσιο αφερεγγυότητας. Σύμφωνα με τα όσα απεκάλυψε το «Σίγμα», μέσω του πλαισίου αφερεγγυότητας επιδιώκεται ο εκσυγχρονισμός των διαδικασιών και η τροποποίηση της νομοθεσίας, η υιοθέτηση απλούστερων διαδικασιών με λιγότερες καθυστερήσεις και η μεγιστοποίηση της απόδοσης των παραγωγικών περιουσιακών στοιχείων πίσω στην οικονομία. Καίριας σημασίας για την επίτευξη του στόχου είναι οι αλλαγές που προνοούνται στην αναθεώρηση της διαδικασίας εκκαθάρισης.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο εκκαθαριστής με την τροποποίηση του νόμου:
1. Θα διορίζεται κατόπιν ψηφίσματος των πιστωτών με πλειοψηφία αξίας μόνο.
2. Θα διαχειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας (π.χ. πώληση ακινήτου).
3. Θα πληρώνει τον πιστωτή που είχε δικαίωμα στο ακίνητο, βάσει της εξασφάλισης.
4. Θα διαθέτει το υπόλοιπο ποσό στους υπόλοιπους πιστωτές.

Η εγγύηση
Επιπρόσθετα, για να είναι σε θέση ο εκκαθαριστής να διαχειρίζεται τα υπό σταθερή εξασφάλιση περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, πρέπει να παραδίδει εγγυητική στον κάτοχό της. Θα εγγυάται, δηλαδή, ότι θα πληρωθεί πρώτος τα χρήματα που θα εισπραχθούν και θα καλύπτουν όλο το ποσό του δανείου που έχει χορηγηθεί και συνδέεται με τη σταθερή επιβάρυνση.

Σχέδια προς αποφυγήν εκκαθαρίσεων
Την ίδια ώρα, μακριά από το μονοπάτι της εκκαθάρισης με δύο σχέδια επιχειρείται να κρατηθούν οι βιώσιμες επιχειρήσεις, μέσα από το πλαίσιο αφερεγγυότητας. Το πρώτο είναι βασισμένο στο αντίστοιχο της Ιρλανδίας και ονομάζεται Σχέδιο Αναδιάρθρωσης Χρέους Βιώσιμων Επιχειρήσεων (ΣΑΒΕ). Σύμφωνα με ρεπορτάζ του «Σίγμα», με βάση το ΣΑΒΕ το δικαστήριο θα κρίνει, κατόπιν αιτήματος, εάν υπάρχουν δυνατότητες διάσωσης της εταιρείας και θα αποφασίζει τον διορισμό εξεταστή. Ταυτόχρονα, η εταιρεία τίθεται υπό την προστασία του δικαστηρίου για 4 μήνες και δεν μπορεί να καταχωρισθεί καμία αγωγή εναντίον της, ενώ ο εξεταστής αξιολογεί τις οικονομικές καταστάσεις και με την έγκριση των πιστωτών υποβάλλει στο δικαστήριο πρόταση αναδιάρθρωσης χρέους.

Το σχέδιο συνήθως απαιτεί τη χορήγηση νέων πιστωτικών διευκολύνσεων, ενώ δεν αποκλείει την πώληση περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Παράλληλα, το δικαστήριο εγκρίνει την αναδιάρθρωση εάν είναι «ορθή και δίκαιη», και λαμβάνει υπόψη τη συνέχιση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, τη διάσωση θέσεων εργασίας και το γεγονός ότι οι πιστωτές δεν πρέπει να βρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση απ' ό,τι εάν η εταιρεία βρισκόταν υπό εκκαθάριση.

Το δεύτερο σχέδιο
Το δεύτερο σχέδιο για τις βιώσιμες επιχειρήσεις βασίζεται στο σχέδιο του Ηνωμένου Βασιλείου και φέρει την ονομασία Σχέδιο Αναδιάρθρωσης Χρέους και Διαχείρισης Βιώσιμων Επιχειρήσεων.

Το σχέδιο αυτό, πέραν της αναδιάρθρωσης χρεών, ρυθμίζει και τη λειτουργική αναδιάρθρωση εταιρειών και προνοεί:
- Διορίζεται διαχειριστής και η εταιρεία τίθεται υπό προστασία για 12 μήνες.
- Ο διαχειριστής μπορεί να διοριστεί από το δικαστήριο, αλλά και εκτός δικαστικής οδού.
- Δεν αποκλείεται η πώληση της επιχείρησης ως έχει, σε περίπτωση ενδιαφέροντος από επενδυτή.
- Ο διαχειριστής πρέπει να προτείνει σε μετόχους, πιστωτές και Έφορο Εταιρειών συγκεκριμένο σχέδιο διάσωσης της εταιρείας.
- Εάν η πρόταση δεν γίνει αποδεκτή από τους πιστωτές ή τους μετόχους, τότε η διαφορά θα επιλύεται στο δικαστήριο.
- Το δικαστήριο μπορεί να διατάξει τη διακοπή του διορισμού διαχειριστή ή να επιβάλει στους πιστωτές πρόταση αναδιάρθρωσης ή να πράττει οτιδήποτε άλλο θεωρεί κατάλληλο σύμφωνα με τα ενώπιόν του στοιχεία.

Τι γίνεται σήμερα
Βάσει των όσων απεκάλυψε το «Σίγμα», μια εταιρεία θα μπορεί να συμμετέχει μόνο σε ένα από τα δύο σχέδια και πρέπει να προηγηθεί η ταξινόμησή της ως συνεργάσιμος πελάτης. Τα σχέδια θεωρούνται αναγκαία για εταιρείες οι οποίες είναι σε θέση να αποπληρώσουν τουλάχιστον ένα μέρος του χρέους τους και δεν μπορούν να φτάσουν σε ουσιαστική συμφωνία.

Με βάση τα ισχύοντα δεδομένα, πάντως, η μόνη επιλογή για επιχειρήσεις με οικονομική δυσχέρεια είναι η εκκαθάριση, η οποία ωστόσο δεν αποτελεί την καλύτερη επιλογή για τους πιστωτές, αφού δεν εξασφαλίζει την αποπληρωμή χρεών.

Επίσης, η εκκαθάριση δεν είναι η καλύτερη λύση ούτε για την οικονομία ευρύτερα, αφού επηρεάζει αρνητικά την οικονομική ανάπτυξη και αυξάνει την ανεργία. Όπως αναφέρεται στο πλαίσιο για την αφερεγγυότητα, οι διαδικασίες διάσωσης, ως εναλλακτική λύση, μπορούν να συμβάλουν στη μείωση του αριθμού των μη εξυπηρετούμενων δανείων.