Τα τελευταία χρόνια, ο Ελληνισμός πάσχει σοβαρά από έλλειψη πεφωτισμένων ηγετών

Η ιστορία αποδεικνύει ότι οι λαοί μεγαλουργούν, όταν έχουν εμπνευσμένη, έντιμη, θαρραλέα και πατριωτική ηγεσία. Κάποιες φορές, ακόμα και μία μονάδα, ένας άνθρωπος, ένας ηγέτης, μπορεί να ανασηκώσει ένα ολάκερο έθνος και να το οδηγήσει στα μονοπάτια της δόξας. Η ιστορία του Ελληνισμού καταγράφει πολλές περιπτώσεις όπου, ο ηγέτης ή η ηγεσία, μπήκαν μπροστά και μαζί με τον λαό έγραψαν λαμπρές σελίδες.
Θεμιστοκλής, Μιλτιάδης, Αριστείδης ο δίκαιος, Λεωνίδας, Περικλής, Μέγας Αλέξανδρος, Μέγας Κωνσταντίνος, κάποιοι εκ των αυτοκρατόρων του Βυζαντίου και αργότερα οι λιγοστοί ηγέτες της Εθνικής Παλιγγενεσίας, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, αποτελούν κάποια τρανταχτά παραδείγματα.

Ο Κυπριακός Ελληνισμός έχει να θυμάται ως μπροστάρηδες στους αγώνες του τον Ευαγόρα, τον Ονήσιλο, τους ιεράρχες της Εκκλησίας της Κύπρου, τον Κυπριανό, τον Μακάριο και τον Διγενή. Τα τελευταία χρόνια, ο Ελληνισμός πάσχει σοβαρά από έλλειψη πεφωτισμένων ηγετών. Οι πιο πρόσφατες μάχες που δίνουν οι Έλληνες, στην Ελλάδα και την Κύπρο, είναι ο αγώνας κατά της τουρκικής κατοχής και της οικονομικής καταπίεσης, εναντίον άνομων υπόγειων ξένων συμφερόντων και των εδώ εγκαθέτων τους. Δυστυχώς, όμως, δεν υπάρχουν ανιδιοτελείς αρχηγοί να τον οδηγήσουν στον δρόμο της απελευθέρωσης, είτε από τις συνέπειες της στρατιωτικής εισβολής της Τουρκίας είτε από τις επιβουλές των μεγάλων και δυνατών οικονομικών κατεστημένων.

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις, αλλά προπάντων η διακυβέρνηση Χριστόφια, με τις εγκληματικές πράξεις και παραλείψεις τους, παρέδωσαν την κυπριακή οικονομία στο πιάτο των αδηφάγων οικονομικών και των νεοαποικιοκρατικών συμφερόντων της Ευρώπης και της Αμερικής. Η παρούσα διακυβέρνηση λειτουργεί ως υποτακτικός αυτών των συμφερόντων, που τα εκπροσωπεί η Τρόικα. Δεν αντιστέκεται, αλλά αντίθετα διακηρύσσει ότι πρέπει να εφαρμοστούν οι επιβουλές κατά γράμμα. Τις συνέπειες αυτής της πολιτικής τις πληρώνει ο λαός, ο οποίος οδηγείται σε σταδιακή φτωχοποίηση και οι πλούσιοι και προνομιούχοι γίνονται πλουσιότεροι.

Και εδώ είναι που ο λαός, οι απλοί πολίτες, παραδίδουν μαθήματα στους πολιτικούς, οι οποίοι ενδιαφέρονται μόνο για αριθμούς και για μεγέθη και την οικονομική τους αποκατάσταση παρά για την κοινωνία. Παρά το γεγονός ότι την κρίση την πληρώνουν τα μικρομεσαία στρώματα, ακριβώς αυτοί οι μικρομεσαίοι, με την εργατικότητά τους, την υπομονή, την επιμονή τους και τη δουλική ανεκτικότητά τους πολλές φορές έναντι των φταιχτών, πολιτικών και τραπεζιτών και των δημόσιων λειτουργών (βλέπε έκθεση Γενικού Ελεγκτού), κρατούν την πραγματική οικονομία ζωντανή, κινούν στοιχειωδώς έστω την αγορά, ταΐζουν την κυβερνητική μηχανή και τους ημικρατικούς οργανισμούς, ψάχνουν νέους τρόπους επιβίωσης και από το υστέρημά τους βοηθούν τους λιγότερους συμπολίτες μας, που αδυνατούν να επιβιώσουν και που εξευτελίζονται καθημερινά για να εξασφαλίσουν ένα κομμάτι ψωμί.

Παρά τις περικοπές στα εισοδήματα, στις συντάξεις, στα επιδόματα και τη δραματική αύξηση στο κόστος ζωής, λόγω της κατακόρυφης αύξησης των έμμεσων και άμεσων φόρων, ο λαός πολεμά καθημερινά, σε ένα δύσκολο και άνισο αγώνα, με σκληρούς, αδυσώπητους όρους και αδίστακτους εχθρούς. Και φαίνεται πως, επί του παρόντος, καταφέρνει να κρατά την Κύπρο και την οικονομία, αλλά και το όραμα για οικονομική ανάκαμψη, ζωντανά.

Θα μπορούσε -και ίσως θα έπρεπε- ο λαός να είναι στους δρόμους και να διαμαρτύρεται. Δεν το κάνει και αυτό ίσως εκληφθεί από την ηγεσία ως ανοχή. Δεν είναι όμως ανοχή. Αποδείχτηκε ότι με την άσκηση πίεσης, έστω και με υπέρμετρα για τις περιστάσεις πολιτισμένο τρόπο, επιτυγχάνεται η ανατροπή αυθαίρετων αποφάσεων, όπως ο σφαγιασμός της κοινωνικής σύνταξης. Ωστόσο, ας μην εφησυχάζουν οι πολιτικοί. Το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης προειδοποιεί και πάλιν ότι μπορεί ο λαός να επιδεικνύει υπεύθυνη μέχρι παρεξηγήσεως στάση, αλλά αυτός ο ίδιος ο λαός μπορεί να εκραγεί από στιγμή σε στιγμή και αυτό δεν το συλλαμβάνει κανένας «πεφωτισμένος» ηγέτης. Δεν προέβλεψε κανένας την Τουρκοανταρσία το 1963-67, δεν προέβλεψε ή δεν πίστεψε ότι θα γινόταν πραξικόπημα, κανείς δεν προέβλεψε την τουρκική εισβολή, ή την καταστροφή και κατάρρευση του Χρηματιστηρίου το 2000. Ούτε κανείς προέβλεψε ή μερίμνησε να αποφευχθεί η κατάρρευση της οικονομίας και η καταστροφή του Μαρί. Έτσι συμπεριφέρονται και τώρα.

Το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης καλεί την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία, έστω και την ύστατη, να κατανοήσει πως ηγέτης είναι ο λαός, πως είναι ο λαός που οδηγεί τον τόπο στον δύσκολο αγώνα για επιβίωση και να σταθεί αρωγός σ’ αυτή την προσπάθεια. Το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης απαιτεί από τους πολιτικούς να πράξουν τα στοιχειώδη, δηλαδή να αντισταθούν σε όλα όσα επιτάσσει η Τρόικα και να λειτουργήσουν με γνώμονα την προστασία της κοινωνίας, να διεκδικήσουν τα δίκαιά του. Αυτό απαιτεί το κοινό καλό. Ειδάλλως, θα φέρουν την ευθύνη για τις συνέπειες μιας κοινωνικής έκρηξης.

ΚΡΙΝΟΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου