Η τουρκική πολιτική όσον αφορά το Κυπριακό δεν αλλάζει. Ήταν, είναι και θα παραμείνει η ίδια. Με αμετάθετο στόχο την ανάκτηση της Κύπρου. Δυστυχώς εμείς, ενώ δεν έχουμε στρατηγική, έχουμε έναν ασαφή και κινούμενο στόχο. Και πολλοί από εμάς εδώ στην Κύπρο δεν γνωρίζουν ποια είναι η διαφορά της έννοιας της στρατηγικής από τον στόχο. Νομίζουν πως όσοι εισηγούνται αλλαγή στρατηγικής εννοούν ντε και καλά την αλλαγή στόχου. Ο καθένας έχει τους στόχους του. Άποψή μου είναι πως αμετάθετος, σαφής και μακροχρόνιος στόχος πρέπει να είναι η αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Κυπρίων, ενώ άμεσος, βραχυχρόνιος στόχος μας πρέπει να είναι η διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Να μην αφήσουμε κανένα να υπονομεύει τη Δημοκρατία, ακόμη και με δήθεν δηλώσεις πλάνης. Ούτε έμπρακτα. Τον τελευταίο καιρό αντιμετωπίζουμε μια έξαρση της τουρκικής επιθετικότητας, που εκδηλώνεται σε πολλά μέτωπα. Η τουρκική στάση δεν είναι τυχαία. Ενισχύεται από την ελληνική στρατιωτική, οικονομική και διπλωματική αδυναμία.

Ενισχύεται από την ευενδοτότητα και τις ελάχιστες αντιστάσεις που προβάλλουμε ως κράτος, από την αδράνειά μας και από την άρνησή μας να δούμε κατάματα τις πραγματικότητες. Οι συνεχείς προκλήσεις του τουρκικού ερευνητικού σκάφους «Μπαρμπαρόσα» και του τουρκικού πολεμικού ναυτικού εντός της κυπριακής ΑΟΖ αποτελούν την απόδειξη. Οι προκλήσεις κλιμακώνονται καθημερινά και εξικνούνται μέχρι σημείου έμπρακτης αμφισβήτησης της Κυπριακής ΑΟΖ: Η φρεγάτα «Giresum» παρενόχλησε το νορβηγικό ερευνητικό σκάφος «Princess» μέσα στο οικόπεδο 9.

Αυτές τις μέρες θα συζητήσουμε στην Επιτροπή Εξωτερικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την έκθεση προόδου των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας. Φυσικά όλα αυτά τα ζητήματα θα εγερθούν και ελπίζω ότι θα έχουμε τη διπλωματική στήριξη που θα χρειαστεί, ούτως ώστε να μπορέσουμε να ανατρέψουμε τις ψευδολογίες του φιλοτουρκικού λόμπι. Εννοώ ότι δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να αφεθεί να αιωρείται στην Επιτροπή και στο Κοινοβούλιο η εντύπωση πως πρέπει να κάνουμε τα στραβά μάτια, γιατί οι συνομιλίες ξανάρχισαν.

Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μου ως ευρωβουλευτού και των υποχρεώσεών μου ως δημοκρατικού πολίτη, έχω καταγγείλει τις νέες τουρκικές προκλήσεις με νομικά και πολιτικά τεκμηριωμένη επιστολή προς τους Προέδρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέλ Μανουέλ Μπαρόζο και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, και προς τον Αρμόδιο Επίτροπο για τη Διεύρυνση Στέφαν Φούλε. Θεωρώ ότι δεν πρέπει να δώσουμε άλλοθι στην Επιτροπή ή σε μέλη του Κοινοβουλίου για την οποιαδήποτε ανοχή στις τουρκικές προκλήσεις. Με τις οποίες παραβιάζεται η διεθνής και ειδικότερα η ευρωπαϊκή έννομη τάξη. Το διεθνές δίκαιο της θάλασσας είναι τμήμα του κοινοτικού κεκτημένου, και είναι ενταξιακή υποχρέωση της Τουρκίας η υιοθέτηση και εφαρμογή του διεθνούς δικαίου της θάλασσας.

Είναι προφανές πως η τουρκική πολιτική προκαλεί κλίμα έντασης και είναι αντίθετη με την πολιτική την οποία θα έπρεπε να ακολουθεί ένα υποψήφιο για ένταξη κράτος. Είναι εμφανές ότι η Άγκυρα επιδιώκει να εξωτερικεύσει την εσωτερική της κρίση, που είναι αποτέλεσμα της έλλειψης πολιτικής βούλησης για την επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων, όπως τα συμφωνηθέντα με την ΕΕ προνοούν. Υπάρχει και ακόμη μια διάσταση συναφής με τις τουρκικές απειλές: Πώς μπορεί να διεξαχθούν συνομιλίες για λύση του Κυπριακού, με τον κατοχικό στρατό σε επιθετική διάταξη στο νησί και την Κυπριακή Δημοκρατία στο στόχαστρο μέσα σε καθεστώς τρόμου; Και πώς είναι δυνατόν η Τουρκία να ζητά το άνοιγμα νέων τουρκικών ενταξιακών κεφαλαίων, όπως το 23 και 24 για τη δικαιοσύνη και τα θεμελιώδη δικαιώματα, καθώς και το κεφάλαιο 15 που αφορά στην ενέργεια, και να μη σέβεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Η αλήθεια είναι ότι με τη συμπεριφορά της Τουρκίας δεν παραβιάζονται μόνο τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου, αλλά και το κοινό ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο. Βεβαίως, η ΕΕ είναι χώρος διαπλοκής συμφερόντων. Συνεπώς, ας μην αναμένουμε την αλληλεγγύη των εταίρων μας, εάν δεν τους υπενθυμίζουμε τις υποχρεώσεις τους και την εξυπηρέτηση των δικών τους κοινών συμφερόντων: Εφόσον η Τουρκία συνεχίζει να έχει την Κύπρο υπό κατοχή και ομηρία, και εφόσον μας απειλεί εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, δεν έχει κανένα δικαίωμα να ζητά το άνοιγμα νέων κεφαλαίων.

Λαθεμένα, νομίζω, δώσαμε το πράσινο φως για το άνοιγμα του κεφαλαίου 22 και ο Ερντογάν το εξέλαβε ως αδυναμία. Λίγες ώρες αργότερα μάς είπε ότι δεν μας αναγνωρίζει. Ότι δεν υπάρχουμε. Ότι είμαστε απλώς διοίκηση του Νότου. Πρέπει να καταλάβει, λοιπόν, ότι η εν λόγω «διοίκηση» μπορεί να μπλοκάρει την ενταξιακή πορεία της χώρας του. Πρέπει να εισπράξει το βέτο στο άνοιγμα κεφαλαίων, για να κατανοήσει ότι από την κατοχή της Κύπρου έχει κόστος. Τότε θα αντιληφθεί ότι όντως υπάρχουμε. Τότε θα κατανοήσει πραγματικά ότι η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας περνά μέσα από τη δημοκρατική λύση στο Κυπριακό. Τότε θα ανακτήσουμε τον αυτοσεβασμό και προφανώς θα μας σεβαστούν πολύ περισσότερο οι εταίροι μας. Και ο κύριος Μπαν Κι Μουν. Όλα αυτά προϋποθέτουν σαφήνεια και ευκρίνεια στόχου.

ΕΛΕΝΗ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ
Ευρωβουλευτής