Οραματίζομαι ένα ΔΗΚΟ συμπαγές που θα έχει αποβάλει την εσωστρέφεια και θα το χαρακτηρίζει ο δυναμισμός και η ομοψυχία
Μελετώντας όλα τα τεκταινόμενα που συμβαίνουν γύρω μου και ειδικά στον δημόσιο βίο, προσπάθησα να τα σταχυολογήσω για να καταλήξω στα δικά μου συμπεράσματα. Ήμουν επιφυλακτική στην κρίση μου, γιατί δεν είχα την απαιτούμενη εμπειρία, αλλά κατά πάσαν πιθανότητα και τη σωστή και πλήρη πληροφόρηση. Γι’ αυτό προσπάθησα να τα ερευνήσω και εάν είναι δυνατόν να εντοπίσω και να ανιχνεύσω τα αίτια και τα αιτιατά.
Το χρηματοπιστωτικό μας σύστημα κατέρρευσε. Μαζεύτηκε τόσος πολύς πλούτος που στο τέλος κατορθώσαμε να πτωχεύσουμε. Αποδείχθηκε ότι ήταν ένα παιχνίδι τζόγου. Η οικονομία μας, όπως τη χαρακτήρισε ο Γάλλος Υπουργός Οικονομικών Πιέρ Μοσκοβισί, ήταν μια οικονομία καζίνο, που όσο πιο πανούργος και απατεώνας ήσουν τόσο πιο πολλά κέρδιζες. Ο ευρύτερος δημόσιος τομέας πάσχει από μιαν ανίατη ασθένεια, η οποία έχει τα χαρακτηριστικά μιας κληρονομικής μεταδοτικότητας.
Το ρουσφέτι, η αναξιοκρατία, ο κομματικός παρεμβατισμός σ’ ένα νοσηρό σύστημα πελατειακών σχέσεων, διαχέουν όλο το κρατικό οικοδόμημα. Στο εθνικό θέμα κατορθώσαμε και υποτάξαμε ένα μεγάλο μέρος της πατρίδας μας στον Τούρκο κατακτητή και δικαιώματα που είχαμε όταν επί αιώνες ήμασταν υπόδουλοι, τα χάσαμε τώρα που είμαστε ελεύθεροι.
Το δημόσιο συμφέρον και το κράτος το αντιμετωπίζει ο καθένας ως ξένο σώμα. Το θεωρεί ως την ιερή αγελάδα που μπορεί να την αρμέγει προς όφελός του και κατά το δοκούν, χωρίς καμιά υποχρέωση να της προσφέρει τα απαιτούμενα προς το ζην που του αναλογούν.
Εμπεδωμένη νοοτροπία
Τελικά, όλα οφείλονται σε μια εμπεδωμένη νοοτροπία που για να αλλάξει χρειάζεται χειρουργική επέμβαση, απαιτούνται τομές, επιβάλλονται ριζικές μεταρρυθμίσεις. Πρέπει να ληφθούν σοβαρές αποφάσεις από ανθρώπους ικανούς και έντιμους. Με τον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα, πρέπει να είναι άτομα που μπορούν να διαμορφώσουν αποτελεσματικά τη βούληση οργανωμένων συνόλων, όπως είναι τα κόμματα, που διαδραματίζουν αποφασιστικό ρόλο στον καθορισμό των οποιωνδήποτε επιλογών.
Στην Ελλάδα η δημόσια διοίκηση σε διαπλοκή με το πολιτικοκομματικό σύστημα αποδείχθηκε μοιραία για τη χώρα. Ένας καθηγητής του διοικητικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στο πανεπιστημιακό του σύγγραμμα τη δεκαετία του 1970, επεσήμανε ότι η δημόσια διοίκηση πάσχει και ότι η όποια μεταρρύθμιση επιχειρήθηκε ήταν ατυχής και λανθασμένη. Σε κάθε μεταρρύθμιση που προσπάθησαν να επιβάλουν, είτε ανέθεταν στους παλιούς με νοοτροπίες παρωχημένες να τις σχεδιάσουν και να τις προγραμματίσουν, είτε ανέθεταν σε νέους να εφαρμόσουν μεθόδους και τακτικές παρωχημένων εποχών.
Για μένα ισχύει πάντοτε η ρήση του Ελευθέριου Βενιζέλου «αλίμονο στο έθνος που δε διαθέτει συντηρητική γερουσία και επαναστατική νεολαία».
Όλες οι αποφάσεις και κυρίως οι κρίσιμες που δημιουργούν τομές και ανατροπές, για να είναι ορθές και δίκαιες πρέπει να διέπονται από μια ισορροπημένη και αποτελεσματική συλλογική σοφία. Γι’ αυτό αποφάσισα να κατέβω στον πολιτικό στίβο για να διεκδικήσω μια θέση στην Κεντρική Επιτροπή του Δημοκρατικού Κόμματος. Ως νέα επιστήμων και ως εκπρόσωπος της νέας γενιάς, στόχος και σκοπός μου είναι, μέσα από τις γνώσεις και τις δεξιότητες που διαθέτω αλλά και την αγνότητα των προθέσεών μου, να συμβάλλω όσο το δυνατόν περισσότερο στην παραγωγή και διαμόρφωση πολιτικών προς όφελος του κόμματός μου και της πατρίδας μου.
Μοναδική μου φιλοδοξία
Μοναδική μου φιλοδοξία είναι να είμαι χρήσιμη και ωφέλιμη σε κάθε αποστολή που αναλαμβάνω και να συμβάλλω παραγωγικά και αποτελεσματικά ως ενεργός και υπεύθυνος πολίτης στους εθνικοπολιτικούς και κοινωνικοοικονομικούς οραματισμούς μας. Οραματίζομαι ένα ΔΗΚΟ συμπαγές που θα έχει αποβάλει την εσωστρέφεια και θα το χαρακτηρίζει ο δυναμισμός και η ομοψυχία, ώστε να μπορεί να παίξει τον διαχρονικό του ρόλο στις οποιεσδήποτε εξελίξεις στον τόπο. Για να μπορέσει το κόμμα να υλοποιήσει τους στόχους και σκοπούς του επιβάλλεται να αξιοποιήσει ικανά και έντιμα στελέχη. Αυτό θα εξαρτηθεί από τις επιλογές των μελών του, αλλά και από τις αγαθές προθέσεις της ηγεσίας του. Προτιμώ όλα να προκύπτουν μέσα από ένα δημοκρατικό διάλογο με θέσεις και αντιθέσεις, προτιμώ να έχουν σε αυτό τον διάλογο ενεργό ρόλο οι ειδήμονες και απορρίπτω τη βιαιότητα της επιβολής. Προτιμώ το «Αθηναϊκό Κάλλος», παρά τη «Σπαρτιατική λιτότητα».
ΟΛΓΑ ΔΕΡΒΗ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ
Φιλόλογος-Μ.Α. Magister Artium στην Κλασική Φιλολογία, υποψήφια για την Κεντρική Επιτροπή ΔΗΚΟ
