Όταν ακρωτηριάζονται οι βουνοκορφές και τα δάκτυλά του, είναι ως να ακρωτηριάζεται η ίδια μας η ύπαρξη, τα δικά μας δάκτυλα, η δική μας ψυχή…
Η σχεδόν ολοσχερής και μη αναστρέψιμη οικολογική καταστροφή του Πενταδακτύλου δεν αποτελεί μόνο δική μας υπόθεση, δηλαδή των Ελλήνων της Κύπρου, αλλά ολόκληρης της Ευρώπης. Και είναι πάνω σε αυτήν τη βάση που εργάστηκα την τελευταία πενταετία με διάφορες δράσεις και εκδηλώσεις εντός και εκτός Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προκειμένου να δοθεί τέλος προς μια οικολογική καταστροφή με πολιτιστικές και ιστορικές διαστάσεις.
Όπως έχω επισημάνει προσφάτως με επιστολή μου προς τον Κοινοτικό Επίτροπο, Αρμόδιο για θέματα Διεύρυνσης, Στέφαν Φούλε, το βουνό του Πενταδακτύλου είναι ολόκληρος μύθος, ιστορία και πολιτισμός από τα βυζαντινά χρόνια του θρυλικού Διγενή Ακρίτα ώς σήμερα και παράλληλα μνημείο ομορφιάς και μαγευτικής φύσης. Όταν ακρωτηριάζονται οι βουνοκορφές και τα δάκτυλά του είναι ως να ακρωτηριάζεται η ίδια μας η ύπαρξη, τα δικά μας δάκτυλα, η δική μας ψυχή. Είναι ως να πληγώνεται καίρια ολόκληρη η Ευρώπη. Αυτή η βαρβαρότητα δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
Ο Κοινοτικός Επίτροπος, Αρμόδιος για θέματα Διεύρυνσης, Στέφαν Φούλε, τονίζει σε απαντητική επιστολή του ότι πριν από ένα έτος είχε προβεί σε συστάσεις προς την Τουρκοκυπριακή Κοινότητα για το θέμα της οικολογικής καταστροφής του βουνού και ότι η Επιτροπή δεν έχει νομικά εργαλεία δράσης στο βόρειο τμήμα της Κύπρου όπου το κοινοτικό κεκτημένο δεν εφαρμόζεται. Επισημαίνει ταυτοχρόνως ότι παρέχεται βοήθεια προς τους Τουρκοκύπριους, στα πλαίσια του προγράμματος Natura 2000 και ως εκ τούτου επαφίεται στα «Τουρκοκυπριακά Σώματα», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, για να εντάξουν σε ένα από αυτά την ορεινή περιοχή της Κερύνειας.
Βεβαίως με βάση τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, η ευθύνη στα κατεχόμενα δεν ανήκει στις όποιες «Τουρκοκυπριακές Αρχές» αλλά στην Τουρκία. Το ψευδοκράτος δεν είναι υποκείμενο διεθνούς δικαίου αφού δεν αναγνωρίζεται με βάση τα ψηφίσματα 541 και 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας. Συνιστά «Διοίκηση» υποτελή στην Τουρκία. Συνεπώς, όπως έχω γραπτώς επισημάνει προς τον Επίτροπο Φούλε: Πρώτο, θα πρέπει να τεθεί σε κίνηση διαδικασία ελέγχου της βοήθειας προς τους Τουρκοκύπριους κατά πόσον αυτή χρησιμοποιείται για τους ορθούς σκοπούς, όπως είναι η διάσωση του Πενταδακτύλου.
Δεύτερο, το ζητούμενο δεν είναι μόνο εάν τα «Τουρκοκυπριακά Σώματα» θα περιλάβουν την περιοχή του Πενταδακτύλου στο Πρόγραμμα Natura 2000, αλλά κατά πόσον η Τουρκία έχει πολιτική πρόθεση να δώσει τέλος σε αυτή την οικολογική καταστροφή του Πενταδακτύλου. Η διαβιβασθείσα θέση προς τον Επίτροπο είναι ότι, εάν η Τουρκία δεν πεισθεί να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση, τότε δεν υπάρχει άλλη επιλογή εκτός από επιβολή κυρώσεων κατά τρόπον ώστε να εναρμονιστεί η στάση της με όσα επιβάλλει η ιδιότητά της ως υποψήφιο για ένταξη κράτος, προκειμένου να σεβαστεί η Τουρκία την ευρωπαϊκή και διεθνή έννομη τάξη, καθώς και την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Και το εννοούμε. Εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν προχωρήσει στη λήψη μέτρων και εάν δεν υπερασπιστεί το αυτονόητο, τότε εκτός της γενικότερης κινητοποίησης η οποία θα πρέπει να γίνει για τη διάσωση του Πενταδακτύλου, θα πρέπει να γίνει κατανοητό προς του εταίρους μας ότι κανένα τουρκικό κεφάλαιο δεν θα ανοίξει. Αναμένουμε να εγερθεί από την Κυβέρνηση θέμα για την ορθή διάθεση της κοινοτικής βοήθειας προς τους Τουρκοκυπρίους. Η διάσωση του Πενταδακτύλου είναι ζήτημα ηθικό, οικολογικό, ιστορικό και πολιτισμικό. Είναι η ίδια μας η ύπαρξη. Και μια βαρβαρότητα στην οποία θα πρέπει να δοθεί τέλος. Η καταστροφή του πανέμορφου τοπίου από την ανεξέλεγκτη λατόμηση, την άναρχη δόμηση, την αποψίλωση των δασών και η προσβολή της αισθητικής του τοπίου με τη συνεχή ανέγερση γυαλιστερών μιναρέδων και τζαμιών θα πρέπει να σταματήσει. Και θα σταματήσει.
ΕΛΕΝΗ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ
Ευρωβουλευτής
