Τον τελευταίο χρόνο όλο και πυκνώνουν οι φωνές για μεταφορά του φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας. Τον περασμένο Μάιο είχαμε τις δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ κ. Ρασμούσεν. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ με τις δηλώσεις του υιοθέτησε τους τουρκικούς σχεδιασμούς για διασύνδεση της οικονομικής κρίσης της Κύπρου και της Ελλάδας, με το Κυπριακό και το φυσικό αέριο. Ιδιαίτερα προκλητικός ο κ. Ρασμούσεν μίλησε για δύο τμήματα της Κύπρου και για τα εμπόδια στις σχέσεις ΝΑΤΟ-Ευρωπαϊκής Ένωσης λόγω Κυπριακού. Η δήλωσή του για πάγωμα των διαδικασιών αξιοποίησης των κοιτασμάτων του φυσικού αερίου μέχρι την ικανοποίηση των τουρκικών σχεδίων, προκάλεσε τη δικαιολογημένη αντίδραση της Κυβέρνησης.

Επίσης, πέρσι το Μάιο, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κ. Χέρμαν Βαν Ρομπάι στην Άγκυρα, δήλωνε πως η σύνδεση του κυπριακού προβλήματος με το φυσικό αέριο και την οικονομική κρίση αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδιασμού. Φυσικά ο κ. Ερντογάν εξέφρασε την πλήρη ικανοποίηση και συμφωνία με τον κ. Ρομπάι. Μετά ακολούθησε ο Αμερικανός Πρέσβης κ. Τζον Κένιγκ και ο Ύπατος Αρμοστής της Βρετανίας στην Κύπρο, κ. Μάθιου Κιντ, οι οποίοι σε συνεντεύξεις τους ανέφεραν ότι θα ήταν μια καλή λύση η μεταφορά του κυπριακού φυσικού αερίου με αγωγό μέσω Τουρκίας.

Πριν από λίγες ημέρες πληροφορηθήκαμε ότι ο κ. Μάθιου Μπράιζα, πρώην Αμερικανός αξιωματούχος, ο οποίος υπηρέτησε στην Κύπρο και τώρα ζει στην Τουρκία και προφανώς εξυπηρετεί τα τουρκικά συμφέροντα, κινείται συστηματικά για προώθηση αυτής της πρότασης. Πρόσφατα επισκέφτηκε την Κύπρο, συναντήθηκε με πολιτικά και πολιτειακά πρόσωπα και φαίνεται ότι βρήκε θετική ανταπόκριση, σύμφωνα τουλάχιστον με τον ίδιο.

Δεν μπορώ να ξεχάσω φυσικά τον κ. Ντάουνερ, ο οποίος από πέρσι τον Σεπτέμβριο προσπάθησε να πιέσει την κυπριακή Κυβέρνηση για επίλυση του Κυπριακού με μοχλό την οικονομία και το φυσικό αέριο. Ήδη άρχισαν, δυστυχώς, να πολλαπλασιάζονται οι φωνές που συμφωνούν και που υποστηρίζουν αυτήν την ιδέα και στο εσωτερικό. Όλες αυτές οι δηλώσεις δεν πρέπει να περάσουν απαρατήρητες. Θεωρώ ότι δεν είναι απλά δηλώσεις, αλλά υποδείξεις και δείχνουν τον δρόμο, γεγονός που πρέπει να κτυπήσει τις καμπάνες κινδύνου. Επίσης, γεννιούνται πολλά ερωτήματα, όπως τι γίνεται με το τερματικό υγροποίησης; Προχωρούν οι εργασίες ή μήπως έχουν μπει στον πάγο λόγο κάποιου σχεδίου; Το τερματικό υγροποίησης θα έπρεπε να προχωρεί με γοργούς ρυθμούς.

Είναι ξεκάθαρο πού προσπαθούν να οδηγήσουν τα πράγματα κάποιοι που εξυπηρετούν και ανέκαθεν εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα της Τουρκίας. Η Κυβέρνηση μπορεί, αν θέλει, να στρουθοκαμηλίζει, αλλά η αλήθεια φωνάζει. Οι δηλώσεις είναι σαφείς και δεν επιδέχονται παρερμηνεία. Ένας αγωγός προς την Τουρκία είναι ένα ανεκτίμητο δώρο προς την κατοχική χώρα, αφού θα εγκλωβίσει το νησί στις ορέξεις της και θα της δώσει τη δίοδο για έλεγχο της περιοχής. Θεωρώ ότι είναι καιρός η Κυβέρνηση να σταματήσει να στρουθοκαμηλίζει, να ξεκαθαρίσει τη θέση της απέναντι σε αυτές τις φωνές και να λάβει τα μέτρα της για αναχαίτιση τέτοιων σχεδιασμών. Για να μη μιλά μετά για το περίφημο «πιστόλι στον κρόταφο».

ΕΛΕΝΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Εκπρόσωπος Τύπου Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών