Βλέποντας κάποιες από τις πτυχές της πρόσφατης «ιστορικής» (όπως εκ προοιμίου έχει χαρακτηρισθεί) συμφωνίας για τις Βάσεις, όπως αυτές αφέθηκαν να διαρρεύσουν έπειτα από τη σχετική ενημέρωση διά στόματος του Προέδρου Αναστασιάδη, διακρίνω με μια πρώτη ανάγνωση αρκετά θετικά στοιχεία. Πέραν τούτου, όμως, κάποια σημαντικά ερωτήματα που είχαν εξ αρχής εγερθεί, εξακολουθούν να παραμένουν αναπάντητα και η ουσία τους ακόμη αιωρείται, μέσα από το (προσφιλές κάποιων) πνεύμα της εποικοδομητικής ασάφειας.

*Ερώτημα πρώτο: Η κυριαρχία των εδαφών αυτών θα παραμείνει ή όχι στη Βρετανία; Και αν η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι «ναι», τότε για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό, εφόσον η στρατιωτική χρήση, που ήταν και ο μοναδικός λόγος της βρετανικής παρουσίας και κυριαρχίας επί των εν λόγω εδαφών, έπαψε να υφίσταται;

*Ερώτημα δεύτερο: Η εξαίρεση των εδαφών αυτών από το ευρωπαϊκό κεκτημένο εξακολουθεί ή όχι να υφίσταται, με ό,τι αυτό συνεπάγεται;

*Ερώτημα τρίτο: Πόσο καταλυτική και σε ποιο εύρος θα απαιτείται η βρετανική συνεννόηση και συναίνεση στις αποφάσεις και στις διοικητικές λειτουργίες, που πλέον θα ασκούνται από την Κυπριακή Δημοκρατία;

*Ερώτημα τέταρτό: Οι σχετικές φορολογίες που απορρέουν από την ιδιοκτησία, τη χρήση και την επικαρπία των περιουσιών, από ποιον θα συλλέγονται και σε ποια ταμεία θα καταλήγουν;

Τέλος, αποτελεί όντως το εν λόγω γεγονός «απελευθέρωση» εδαφών, υπό την ακριβή έννοια του όρου, όπως ακριβώς έχει παρουσιαστεί και χειροκροτηθεί; Δηλαδή, αν κατά τρόπον ανάλογο το ψευδοκράτος επέτρεπε σε μερίδα προσφύγων να αξιοποιήσουν και να χρησιμοποιούν τις περιουσίες τους στα κατεχόμενα υπό τη δική του διοίκηση, ζητώντας τη συνέργεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά χωρίς να αλλάξει το παραμικρό από το υφιστάμενο «status quo», πάλι θα μιλούσαμε για απελευθέρωση εδαφών, όπως ακριβώς μιλάμε στην παρούσα περίπτωση;

Κατ’ ουδένα λόγο δεν προσπαθώ να αγνοήσω ή να υποτιμήσω το ενδεχόμενο οικονομικό όφελος, το οποίο διαφαίνεται να προκύπτει από τη συμφωνία αυτή, ειδικότερα για μια συγκεκραμένη μερίδα συμπολιτών μου.

Απλώς θεωρώ ότι έπειτα από μια ενεχόμενη συμφωνία, θα έπρεπε η βρετανική κυριαρχία να περιορίζεται πλέον στις περιοχές που θα έχουν καθαρά στρατιωτική χρήση και όχι στα εδάφη που, πλέον, θα κατοικούνται και θα τυγχάνουν εμπορικής εκμετάλλευσης και ανάπτυξης.

Στον ίδιο ακριβώς άξονα, επιβάλλεται να καταστεί σαφές ότι οι περιοχές αυτές θα αποτελούν πλέον έδαφος της Ε.Ε. και δεν θα εξαιρούνται από την πλήρη εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Οτιδήποτε άλλο από τα πιο πάνω θα ισοδυναμεί με αναβάθμιση του καθεστώτος των βάσεων και διεύρυνση της βρετανικής κυριαρχίας, η οποία μέχρι στιγμής είναι περιορισμένη με ρήτρες που απαγορεύει την πλήρη εκμετάλλευση του εδάφους.

Ελπίζω και εύχομαι η συμφωνία αυτή να αποβεί καρποφόρα και προσοδοφόρα, και γενικότερα η Κύπρος να ευεργετηθεί εμπράκτως και πολλαπλώς από ανάλογες κυβερνητικές πρωτοβουλίες. Θα είμαι από τους πρώτους που θα υπερθεματίσουν κάτι τέτοιο. Μέχρι τότε, νομίζω ότι έχω κάθε δικαίωμα να θέτω ερωτήματα και να ασκώ καλόπιστα την κριτική μου. Άλλωστε, η καλόπιστη κριτική πότε δεν βλάπτει, μάλλον ανεβάζει τον πήχη της δημοκρατίας και των παρελκομένων της πτυχών.