Τελευταία η Ουκρανία ήταν στα φώτα της διεθνούς επικαιρότητας σαν το μήλον της Έριδος μεταξύ της Ε.Ε. και της Ρωσίας του κ. Πούτιν. Κι ενώ στο τέλος του Νοέμβρη του 2013 η χώρα αναμενόταν να υπογράψει μια συμφωνία σύνδεσης με την Ε.Ε., ξαφνικά ο Πρόεδρος Janoukovitch διέκοψε τις συνομιλίες και αρνήθηκε να υπογράψει τη συμφωνία. Μετά ακολούθησαν διαδηλώσεις από τους αντιπάλους του Προέδρου, που ήθελαν προσέγγιση με την Ε.Ε. Το πρόβλημα είναι η διαμάχη μεταξύ της Ε.Ε. και της Ρωσίας για επιβολή στην Ουκρανία. Ο κ. Πούτιν αντιτίθεται σφοδρά σε μια προσέγγιση της Ουκρανίας με τις Βρυξέλλες. Θεωρώντας τη χώρα ως έχουσα ιστορικούς και πνευματικούς δεσμούς με τη Ρωσία, θέλει να εντάξει την Ουκρανία σε μια μέλλουσα ευρωασιατική τελωνειακή ένωση, μαζί με το Καζακστάν και τη Λευκορωσία, μεταξύ άλλων χωρών.

Η Ουκρανία είναι μια σημαντική χώρα 46 εκατομμυρίων κατοίκων, μια μεγάλη αγορά, ελκυστική για ξένους επενδυτές. Τόσον η Ε.Ε. όσον και η Ρωσία εποφθαλμιούν τη χώρα και για την πολιτική όσο και για την οικονομική της σημασία. Προς το παρόν ο κ. Πούτιν επεβλήθη, στον οποίο, στα λόγια του δημοσιογράφου Sebastian Gobert, ανήκει το «όσκαρ πολιτικής». Εν τω μεταξύ, ο κ. Πούτιν για να επιβάλει την πολιτική του δάνεισε στην Ουκρανία ένα πακέτο 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Σχετικά με το τελευταίο, οι «Times» τον ανακήρυξαν διεθνές πρόσωπο του έτους (2013), (Roger Boyes, «Man with a plan: latter -day tsar who put the growl back into Russian bear», «The Times», December 30, 2013, p.8). Πράγματι, ο κ. Πούτιν επανάφερε τη Ρωσία πίσω στην παλιά της επιρροή. Με μια κίνηση ματ εξουδετέρωσε τον κ. Obama στη Συρία, εξουδετέρωσε την αντιπολίτευση στη χώρα του, έσωσε προς το παρόν τον Πρόεδρο Αλ-Άσαντ και τελευταία, όπως είδαμε, έριξε στο πάτωμα την Ε.Ε., στο ζήτημα της Ουκρανίας. Η αναταραχή συνεχίζεται, εν τω μεταξύ, στη χώρα.
Θα δούμε τι μας επιφυλλάσει το 2014.

ΔΡ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
Δικηγόρος, Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων