Τα μεσάνυχτα της 31ης Δεκεμβρίου κάθε έτους, η ανθρωπότητα γιορτάζει την αλλαγή του χρόνου με γλέντια, φαγοπότια, χορούς, κομφετί, τυχερά παιχνίδια, πυροτεχνήματα, κατανάλωση άφθονου αλκοόλ και άλλες υπερβολές, με όλη τη σαχλομεγαλοπρέπεια εορτασμού σπουδαίου, κοσμοϊστορικού γεγονότος. Το γελοίο της υπόθεσης είναι το ότι δεν γιορτάζουμε σ’ όλες τις χώρες την αλλαγή του χρόνου την ίδια ώρα, αλλά την ώρα που ισχύει για τον μεσημβρινό της γης, στον οποίο εμπίπτει η κάθε χώρα.

Ξοδεύονται ένα σωρό χρήματα για ένα φυσικό φαινόμενο, το οποίο στην ουσία επαναλαμβάνεται αέναα, κάθε στιγμή που ο πλανήτης μας κινείται γύρω από τον ήλιο, όπως εκατομμύρια χρόνια πριν και όπως εκατομμύρια χρόνια στο μέλλον, και δεν συμβαίνει μόνο τα μεσάνυχτα της 31ης Δεκεμβρίου κάθε έτους. Η Πρωτοχρονιά δεν έχει τίποτε το ιδιαίτερο, εκτός από του να αποτελεί μια πλασματική ημερομηνία σ’ ένα τεχνητό ημερολόγιο που φτιάχτηκε από τους ανθρώπους για να μετρά τον χρόνο μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης αντίληψης που έχουμε για τον χρόνο.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει πρώτη μέρα του χρόνου. Το μόνο που υπάρχει για τον καθένα μας είναι το ότι, κάθε μέρα, ζούμε την πρώτη μέρα του υπολοίπου της ζωής μας. Αυτό που έχει σημασία είναι να προσπαθούμε κάθε μέρα να δώσουμε νόημα στην ύπαρξή μας με το να ανακαλύπτουμε τρόπους για να πραγματοποιούμε τα όνειρά μας, χωρίς να πληγώνουμε τους άλλους. Να προσπαθούμε να περνούμε μέσα από τις συμπληγάδες πέτρες της ζωής μας, χωρίς να παθαίνουμε κακό, και να χρησιμοποιούμε τις μικρές ανθρώπινες δυνάμεις μας για να κάνουμε το καλό, όσο μπορούμε.

Όσο όμως και να συνειδητοποιήσουμε ότι η Πρωτοχρονιά αποτελεί απλώς μια πλασματική ημερομηνία, η μέρα αυτή δεν παύει από του να περιβάλλεται από μια μαγική αύρα που γοητεύει τους ανθρώπους και τους καλεί σ’ ένα ξέσπασμα συναισθημάτων, με σημαντικότερο την αναγέννηση της ελπίδας ότι το αύριο θα είναι καλύτερο. Αυτό το συναίσθημα είναι πολύτιμο για μας στην Κύπρο, ιδίως μετά τον «annus horribilis», τον φρικτό χρόνο που περάσαμε με την πρωτόγνωρη οικονομική κρίση του 2013. Δεν πρέπει, λοιπόν, να αποθαρρυνόμαστε από το κακό που μας βρήκε τον περασμένο χρόνο, «αλλά θαρσείν χρη, ταχ’ αύριον έσσετ΄ άμεινον».

ΚΛΑΙΛΙΑ ΤΟΜΠΟΛΗ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Δικηγόρος, τέως Εισαγγελέας της Δημοκρατίας