Η δικαιοσύνη, η εντιμότητα, η αξιοπρέπεια, ο σεβασμός των θεσμών, η προοπτική των αξιών, το ήθος των αρχόντων και των διοικούντων τη χώρα επιβάλλεται να αποτελέσουν τα εχέγγυα για να χτίσουμε μια νέα πατρίδα

Στα περασμένα χρόνια, τα χρόνια πριν από την Τρόικα, όπως λέμε προ Χριστού, συνήθιζα να στεγάζω τα άρθρα κάθε Γενάρη με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ζητείται ελπίς». Το έκανα ενσυνείδητα και βασανιστικά, με απόγνωση και απελπισίαν γιατί έβλεπα και ψηλαφούσα -όπως όλοι οι συμπατριώτες μας- την Πολιτεία να υπνώττει, την κοινωνία να βυθίζεται, τους θεσμούς να φθείρονται, τις αξίες να καταρρέουν. Και να μην υπάρχει ελπίδα πουθενά. Μετά τα τραγικά γεγονότα του Μάρτη του 2013, οι φόβοι μου επαληθεύτηκαν σε όλη την έκταση και το βάθος τους. Η γύμνια του βασιλείου μας έλαμψε σε όλο το μεγαλείο της. Η κατάρρευσή μας ήταν συγκλονιστική και συμπαρέσυρε μαζί της ό,τι δημιουργήσαμε μέσα σε μισό αιώνα και κάτι χρόνια. Μαζί με τα θρύψαλα της οικονομίας μαζέψαμε τα ερείπια της αξιοπρέπειάς μας, τα απομεινάρια της περηφάνιας μας και σφίξαμε με απόγνωση τις σκόρπιες λιγοστές ελπίδες μας.

Το οικονομικό τσουνάμι του Μάρτη του 2013 με τις συνεπαγόμενες κοινωνικοπολιτικές σεισμικές δονήσεις δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Δεν ήταν μόνο η αναλγησία των Ευρωπαίων Εταίρων μας, ούτε και η σχεδιαζόμενη από τους διεθνείς κύκλους πολιτική και γεωστρατηγική αποδυνάμωσή μας οι μόνες αιτίες των ασύλληπτων δεινών που επισωρεύθηκαν. Πρωτίστως και κυρίως φταίξαμε εμείς. Γιατί εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε τις προϋποθέσεις και δώσαμε το δικαίωμα στους εχθρούς μας, «δικούς» μας και ξένους, να μας εξευτελίσουν και να μας οδηγήσουν στον μεσαίωνα.

Αλήθεια, τι κάναμε σε αυτό το χρονικό διάστημα των 53 ετών του «ελευθέρου» πολιτικού μας βίου;
Συντηρήσαμε -άλλοι εκόντες και άλλοι άκοντες- ένα αμαρτωλό και διεφθαρμένο πολιτικό κοινωνικό και οικονομικό κατεστημένο που έχτισε μια Πομπηία, η οποία είχε ως μοναδικό πεπρωμένο να χρεοκοπήσει και τελικά να καταρρεύσει.

Όλα αυτά τα χρόνια, οι εκάστοτε πολιτικές εξουσίες (Νομοθετικές, Εκτελεστικές και Θεσμικές), άλλες εκκόλαψαν, άλλες συντήρησαν και άλλες ανέχτηκαν ή αποδείχτηκαν αδύναμες να εξυγιάνουν ή να ξηλώσουν τα κοινωνικο-οικονομικά κατεστημένα των μετριοτήτων, των συμφεροντολόγων, των διεφθαρμένων και των αδαών που άλωσαν κυριολεκτικά κατά συρροήν και κατ' εξακολούθησιν όλα τα πόστα και όλες τις επάλξεις της δημόσιας ζωής του τόπου. Τους βλέπουμε σήμερα να εξακολουθούν να κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Ανενόχλητοι αλλά ακόμα θρασείς, άλλοι να σιωπούν στις ένοχες γωνιές της κοινωνίας μας. Άλλοι να εξακολουθούν ακόμα να προσποιούνται και να ισχυρίζονται ότι για όλα φταίει η Μέρκελ, ο Ντάιζελμπλουμ, ο Σόιμπλε, ο Μπαρόζο και όλοι οι άλλοι . Αλλά όχι αυτοί.

Τους ανεχόμαστε να απολαύουν ακόμα των επιτοκίων και των καρπών από τα εκατομμύρια που έχουν διοχετεύσει στο εξωτερικό, να κυκλοφορούν μέσα στις αστραφτερές λιμουζίνες τους και να βιάζουν την ιστορία, την κοινωνία, τις θύμησες, την αξιοπρέπεια και τη νοημοσύνη μας.

Όλα αυτά τα δίσεκτα χρόνια, το πολιτικό και κοινωνικοοικονομικό κατεστημένο εκκόλαπτε δεκάδες-εκατοντάδες απατεώνες, που διέπραξαν πλήθος εγκλημάτων εναντίον του κυπριακού λαού, των απλών πολιτών αυτού του τόπου που σήμερα καταβάλλουν το βαρύ τίμημα χωρίς να έχουν φταίξει σε τίποτα. Οι απατεώνες αυτοί έχουν όνομα, επίθετο, ταυτότητα, θέσεις, προϊστορία, μητρώο.

Εάν η συντεταγμένη πολιτεία (Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική εξουσία) δεν κατορθώσει να αποδώσει «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι», αν δεν μπορέσει να εξυγιάνει τον δημόσιο βίο της Κύπρου από τα αποστήματα, τα καρκινώματα και τις μεταστάσεις τους, όχι μόνο η Δικαιοσύνη και το περί δικαίου συναίσθημα του κυπριακού λαού θα εξακολουθούν να αιμορραγούν, αλλά και το ίδιο το μέλλον θα παραμένει παράλυτο και υποθηκευμένο. Αντίθετα η παραδειγματική τιμωρία όλων των ενόχων και των ηθικών συναυτουργών τους θα δώσει ανάσα ελπίδας για ένα καλύτερο μέλλον.

Το 2014 ας γίνει ο σηματοδότης μιας νέας αρχής και μιας καινούριας πορείας για το μέλλον. Η δικαιοσύνη, η εντιμότητα, η αξιοπρέπεια, ο σεβασμός των θεσμών, η προοπτική των αξιών, το ήθος των αρχόντων και των διοικούντων τη χώρα επιβάλλεται να αποτελέσουν τα εχέγγυα για να χτίσουμε μια νέα πατρίδα. Διαφορετικά θα είμαστε όλοι υπόλογοι έναντι των επερχομένων γενεών. Και οι ολετήρες της κοινωνίας και της πατρίδας μας, αλλά και εμείς που τους ανεχτήκαμε. Το 2014 θα καταδείξει αν αυτή η πατρίδα έχει μέλλον και σωτηρία.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
Αντιπρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου του Κυπριακού Κέντρου Μελετών - ΚΥΚΕΜ