Με την απόφασή της να περικόψει την κοινωνική σύνταξη απ' όσους συνταξιούχους είναι κοντά στο όριο της φτώχιας, η Κυβέρνηση πάτησε το κόκκινο κουμπί του συναγερμού

Με την απόφασή της να περικόψει την κοινωνική σύνταξη απ' όσους συνταξιούχους είναι κοντά στο όριο της φτώχιας, η Κυβέρνηση πάτησε το κόκκινο κουμπί του συναγερμού. Η απόφαση είναι μοιραία, επειδή θα ανατρέψει τη στάση ανοχής της κοινής γνώμης έναντι της Κυβέρνησης για τα οικονομικά θέματα. Μια στάση ανοχής, που η Κυβέρνηση από έλλειψη σοφίας παρερμηνεύει κι έτσι, αντί να τη διαχειριστεί σωστά, κάνει κατάχρησή της. Η απόφαση αυτή θ' αποτελέσει ένα σημείο καμπής, αφού αφυπνίζει το ένστικτο αυτοσυντήρησης του λαού. Στον Τύπο διέρρευσε ότι θα αφαιρεθεί η κοινωνική σύνταξη από εκείνους που παίρνουν πάνω από 794 ευρώ αν πρόκειται για μονήρες άτομο ή 1191 αν πρόκειται για ζεύγος ηλικιωμένων. Διερωτάται κανείς πώς θ' αντεπεξέλθουν αυτοί οι συνταξιούχοι, όταν μάλιστα οι περισσότεροι έχουν χρόνια προβλήματα υγείας και αναγκάζονται να προσλάβουν αλλοδαπή βοηθό για τη φροντίδα τους, αφού το κοινωνικό κράτος έχει καταρρεύσει. Όπως ξέρουμε, οι διαρροές στον Τύπο γίνονται για να γνωστοποιηθούν οι προθέσεις πολιτικής και να δοκιμαστούν οι αντιδράσεις των πολιτών. Δεν πρόκειται, λοιπόν, για συντάξεις 3000 ευρώ ή για εκατομμυριούχους, όπως ακούσαμε από την Κυβέρνηση και τον ΔΗΣΥ. Αν ήταν έτσι, δεν θα υπήρχε αντίδραση, αφού αυτό είναι αίτημα του λαού.

Οι προθέσεις, όπως δημοσιεύθηκαν, αποτελούν ομολογία της Κυβέρνησης πως οτιδήποτε είναι πάνω από το όριο της φτώχιας πρέπει να αποκόπτεται και ότι με την πολιτική που ακολουθείται, αυτός ο αξιοπρεπής λαός οδηγείται στην ανέχεια. Πρόκειται για λάθος ουσίας και λάθος τακτικής, επειδή μπορεί να οδηγήσει σε μιαν αυξανόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια, που θα εμποδίσει άλλα μέτρα που μπορεί να είναι δικαιολογημένα. Είναι επίσης λανθασμένη η στιγμή που έχει επιλεγεί, επειδή δημιουργεί συνθήκες συναισθηματικής ή και κοινωνικής φόρτισης σε ένα κομβικό σημείο της πορείας του τραπεζικού συστήματος και της οικονομίας γενικά. Η Κυβέρνηση του Ν. Αναστασιάδη, μετά τα γεγονότα του περασμένου Μαρτίου, είχε όπως είπαμε την ανοχή ή ακόμα και την κατανόηση της κοινής γνώμης για τα θέματα της οικονομίας. Αυτό επειδή οι πολίτες δεν θεωρούν αυτήν την Κυβέρνηση υπεύθυνη για την οικονομική μας τραγωδία, αλλά την προηγούμενη Κυβέρνηση και τους τραπεζίτες.

Έτσι, παρά τα λάθη και τις «δεσμεύσεις» του Ν. Αναστασιάδη, οι πολίτες αναγνωρίζοντας την κρισιμότητα των καιρών αλλά και το γεγονός ότι η κατάσταση δεν έχει εύκολες λύσεις, έδωσαν περίοδο χάριτος. Παρακολουθούσαν ανήσυχοι, αλλά συγκρατούσαν τον θυμό και την απογοήτευσή τους. Αν αυτά τα συναισθήματα απελευθερωθούν σε συλλογικό επίπεδο, θα είναι όπως τα θηρία που από τη στιγμή που απελευθερώνονται, δεν επιστρέφουν εύκολα στο κλουβί. Είχα την πεποίθηση ότι ο Ν. Αναστασιάδης δεν θα κρινόταν αυστηρά από τους πολίτες στην οικονομία, αλλά στο Κυπριακό, που είναι η αχίλλειος πτέρνα του. Η προαναγγελθείσα κατάργηση της κοινωνικής σύνταξης μέσω της «στόχευσης» (άλλη λέξη που έχει κακοπάθει στα χείλη των πολιτικών), μπορεί να ανατρέψει αυτήν την τάση της κοινής γνώμης, η οποία θα αρχίσει σιγά-σιγά να αποσύρει την επιείκειά της.

Προπαγανδιστικές ωραιοποιήσεις
Οι δηλώσεις των Υπουργών Εργασίας και Οικονομίας ότι διορθώνουν στρεβλώσεις με τέτοιες ακραίες επιλογές, δεν δείχνουν σεβασμό προς τους πολίτες. Όπως και για τα γεγονότα των Κεντρικών Φυλακών, μια κυβέρνηση που συμπληρώνει ένα χρόνο στην εξουσία, δεν μπορεί πια να επικαλείται για όλα τα θέματα και με τόση ευκολία την προηγούμενη κυβέρνηση, όσο τραγική κι αν ήταν. Οι πολίτες αρχίζουν να δυσφορούν με αυτές τις δικαιολογίες, με τις προπαγανδιστικές ωραιοποιήσεις, τη συνεχή επίκληση του μνημονίου, τη συνεχή πρόκληση φόβου για να παραλύσει όχι απλώς κάθε αντίδραση αλλά και κάθε σκέψη, την ενοχοποίηση του λαού που είναι το πραγματικό θύμα του εγχώριου πολιτικού και τραπεζικού συστήματος και του κυνισμού των ξένων. Αν η Κυβέρνηση αλλάξει γνώμη, αυτό θα βοηθούσε ώστε οι αντιδράσεις να μετατοπιστούν σε μια μελλοντική στιγμή ή να μην υπάρξουν, αν τα πράγματα εξελιχθούν καλά. Η Κυβέρνηση θα πρέπει να στοχεύσει στις πραγματικά υψηλές συντάξεις και όχι αυτές που είδαν το φως της δημοσιότητας, καθώς και στους υψηλόμισθους του δημοσίου, οι οποίοι λαμβάνουν τους παχυλούς μισθούς τους από τη δραστηριότητα του ιδιωτικού τομέα που έχει γονατίσει από τις επιπτώσεις της κρίσης και τις βαριές φορολογίες.

ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΑΒΡΑΑΜΙΔΗΣ