Η πρόσφατη επίσκεψη στην Κύπρο ομάδας ευρωβουλευτών για να μελετήσουν τις συμπεριφορές της Τρόικας και να ετοιμάσουν έκθεση για την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επανέφερε στην επιφάνεια την ανάλγητη μεταχείριση της οποίας έτυχε η Κύπρος. Πέραν του αδιαμφισβήτητου γεγονότος ότι η Τρόικα είναι μη δημοκρατικά νομιμοποιημένο όργανο, που δεν υπόκειται σε κανέναν έλεγχο ενώ σε αυτήν μετέχει ένας εξωευρωπαϊκός θεσμός, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η μελέτη των συμπεριφορών της Τρόικας γίνεται εν μέσω κυνικών παραδοχών ότι η Κύπρος χρησιμοποιήθηκε ως πειραματόζωο, και είναι βέβαιο ότι η διαχείριση της οποίας τυγχάνουμε από την Τρόικα οδηγεί σε μια πορεία συνεχούς κατολίσθησης στην ύφεση, δραματικής αύξησης της ανεργίας, μαζικής μετανάστευσης των νέων και ανεξέλεγκτης διόγκωσης του δημοσίου χρέους. Όμως δεν είναι μόνο η επιβολή της λιτότητας, της υπερφορολόγησης, του βίαιου μετασχηματισμού του οικονομικού μοντέλου της χώρας μας.

Είναι η βαθιά αντιδημοκρατική συμπεριφορά που επιβάλλεται από τους δανειστές, που θυμίζει αποικιακές εποχές. Δεν μας επιτρέπεται να αποφασίζουμε για το μέλλον μας. Ακυρώνεται ο ρόλος της Βουλής, αφού μετατρέπεται σε βιομηχανία επικύρωσης αποφάσεων, που λαμβάνονται σε εξωθεσμικά κέντρα. Το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας αντικαθίσταται με την καθεστωτική εξουσία της Τρόικας, που λειτουργεί ως «υπερκράτος».

Σε τελική ανάλυση είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπιστούμε ξανά τη δημοκρατία, ως προϋπόθεση εξόδου από την κρίση. Αλλά και τα εθνικά μας δίκαια, αφού απροκάλυπτα, πλέον, επιχειρείται η διασύνδεση της κρίσης τόσο με τη λύση του Κυπριακού, όσο και με την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου. Παρά την άρνηση αλληλεγγύης από τους κυρίαρχους ηγεμονικούς κύκλους της Ε.Ε., δεν χάνουμε τον προσανατολισμό μας. Η θέση μας παραμένει σταθερά ευρωπαϊκή.

Σε αυτήν τη θέση παραμένουμε αμετακίνητοι. Επιμένοντας σε μια Ευρώπη των λαών, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής συνοχής. Αγωνιζόμενοι με τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς, για να αλλάξουν οι σημερινές άδικες και εν πολλοίς κοινωνικά ανάλγητες συμπεριφορές. Άλλωστε η κυπριακή κρίση είναι έκφραση μιας ευρύτερης συστημικής ευρωπαϊκής κρίσης, που υποδεικνύει την ανάγκη συμμαχίας των λαών του Νότου αλλά και των εργαζομένων του Βορρά για να υπάρξει μια πραγματική εναλλακτική πρόταση στην κρίση. Σε αυτές τις κρίσιμες για την πατρίδα μας ώρες, χρέος μας είναι να αντισταθούμε στις μεθοδεύσεις εξουθένωσης του λαού μας και να επιδείξουμε υψηλό αίσθημα ευθύνης.

Επιβάλλεται ενότητα, εθνική συνεννόηση και ομοψυχία. Επιβάλλεται εκδήλωση αλληλεγγύης προς τις αδύνατες και ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού για να αντέξουμε τις δυσκολίες. Τέλος είναι αναγκαία η μέγιστη συνεργασία πολιτικών δυνάμεων και Κυβέρνησης για συνομολόγηση μιας εθνικής συμφωνίας, ενός στρατηγικού σχεδίου για τη συντομότερη δυνατή έξοδο από το μνημόνιο, για την οικονομική ανασυγκρότηση και για την ανάκτηση της εθνικής και της κρατικής μας κυριαρχίας. Αυτή είναι η μεγαλύτερη υπηρεσία που θα προσφέρουμε στον λαό μας που αναμένει διέξοδο στα αδιέξοδα και ελπίδα για το μέλλον.

ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Λ. ΟΜΗΡΟΥ
Προέδρου Βουλής των Αντιπροσώπων
και Προέδρου Κ.Σ. ΕΔΕΚ