Μετά από 31 χρόνια μετωπικών συγκρούσεων ή διά τρίτων χωρών, οι Η.Π.Α. και το Ιράν δείχνουν αποφασισμένοι να προσπαθήσουν να φθάσουν σε μια συνεννόηση.

Στις 24 Νοεμβρίου 2013, μια συμφωνία για έξι μήνες έγινε μεταξύ των δύο χωρών, με την οποία το Ιράν συμφώνησε να διακόψει το πρόγραμμά του για εμπλουτισμό του ουρανίου πέραν του 5%, με αντάλλαγμα τη μερική διακοπή των μέτρων εναντίον του (Βλ. Serge Halimi, «Iran, le d?gel», («Ιράν, το λιώσιμο του πάγου»), Le Monde Diplomatique, Decembre 2013, σελ 1). Αυτό είναι μια αρχή, χωρίς να είναι, βέβαια, γνωστή η κατάληξή της. Έχουμε πάρα πολύ δρόμο να διανύσουμε.

Εναντίον μιας προσέγγισης και αυτής της συμφωνίας μεταξύ Η.Π.Α. και Ιράν βρίσκονται ο κ. Νετανιάχου και οι ομοϊδεάτες του, το ισραηλινό λόμπι στις Η.Π.Α., οι Ιρανοί υπερσυντηρητικοί, η Σαουδική Αραβία και τα σουνιτικά Εμιράτα του Κόλπου. Η δύναμη αυτού του ετερόκλιτου συνασπισμού καθιστά αυτήν την προσωρινή συμφωνία εύθραυστη. Επιπλέον, κάθε μέρος ισχυρίζεται ότι κέρδισε τη μάχη. Οι Η.Π.Α. ισχυρίζονται ότι οι Ιρανοί υποχώρησαν με το να διακόψουν το ατομικό τους πρόγραμμα, ενώ το Ιράν ισχυρίζεται ότι οι Η.Π.Α. αποδέχθησαν το δικαίωμά του να εμπλουτίσει τα ατομικά του αποθέματα (οπ. παρ.). Εάν στο τέλος, μετά από καιρό, επέλθει κάποια συμφωνία μεταξύ Η.Π.Α. και Ιράν, αυτό το γεγονός ίσως να βοηθήσει την επίλυση των κρίσεων στη Συρία και στο Αφγανιστάν.

Μια συμφωνία, όμως, με το Ιράν είναι πάρα πολύ δύσκολο να επιτευχθεί και η πιθανότητά της απομακρυσμένη. Γιατί το πρόβλημα του Ιράν, όπως και όλης της Μέσης Ανατολής, είναι το πρόβλημα του Ισραήλ. Κι όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, δεν είναι δυνατόν το Ισραήλ, καθώς και η Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα, για διαφορετικούς λόγους, να αποδεχθούν μια τέτοια συμφωνία, υπό αυτούς τους όρους, με το Ιράν.

ΔΡ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
Δικηγόρος, Διδάκτωρ Πολιτικών
Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων