Καλούμε τους πολιτικούς ηγέτες αυτού του τόπου να σταματήσουν με τις πολιτικές πράξεις και ενέργειές τους να σκοτώνουν τις ελπίδες και τις προοπτικές αυτού του λαού

Με αφορμή τον ερχομό του νέου χρόνου, ακούσαμε και πάλιν σε σχέση με το Κυπριακό λόγια «μεγάλα», γιορτινά. Λόγια και ευχές για εσωτερική κατανάλωση, μέσα από τα οποία είναι εμφανής η προσπάθεια συγκάλυψης των πραγματικών θέσεων και πολιτικής, που θα ακολουθηθεί στο Κυπριακό και το 2014. Έξι κοινοβουλευτικά κόμματα και Κυβέρνηση, επτά διαφορετικές σε φρασεολογία διακηρύξεις με τόνο και ύφος που δίδουν αγωνιστικό μεν χρώμα, όμως στην ουσία τους κρύβουν άλλα και δεν διαφέρουν μεταξύ τους. Όλοι έχουν έναν κοινό παρονομαστή, τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ως λύση του Κυπριακού, την οποία θεωρούν «ευαγγέλιο».

Ουσιαστικά, Κυβέρνηση και κοινοβουλευτικά κόμματα, με τις διακηρύξεις τους, μας υπόσχονται, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, ότι θα συνεχίσουν να μας κρατούν δέσμιους της 40χρονης πορείας νομιμοποίησης των κατοχικών δεδομένων, της πορείας τουρκοποίησης των κατεχομένων εδαφών μας, της πορείας που να μας αφήνει για πάντα πρόσφυγες. Για να μας κοιμίζουν, προσθέτουν στις διακηρύξεις τους και τις ουρές περί ευρωπαϊκού κεκτημένου, περί λύσης στη βάση αρχών Δικαίου και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κ.λπ. κ.λπ. Με ιδιαίτερη έμφαση σερβίρεται τελευταία και η ατάκα: Για την απελευθέρωση και επανένωση της Κύπρου... Μα όταν ένας τόπος ευρίσκεται υπό κατοχήν και απελευθερώνεται, τότε αποκαθίσταται η τάξη και η δημογραφική κατάσταση που επικρατούσε πριν από την κατοχή. Δηλαδή, η κατοχή και τα παράγωγά της εξαλείφονται. Γιατί να γίνεται λόγος για «επανένωση»;

Συνεχιζόμενος εμπαιγμός
Η Κυπριακή Δημοκρατία, πριν από την τουρκική εισβολή και κατοχή, ήταν μια και ενιαία χώρα. Προς τι, λοιπόν, η ουρά περί επανένωσης; Όλα τα δεδομένα, κατοχικά, το περιεχόμενο των μέχρι τώρα συνομιλιών, οι υποχωρήσεις που έγιναν από τις εκάστοτε Κυβερνήσεις και κομματικές ηγεσίες, μας υποχρεώνουν να θεωρούμε ότι αυτό που εκφράζει η ορολογία «επανένωση», που σερβίρουν οι ηγέτες μας, δεν σημαίνει τίποτε άλλο από τη νομιμοποίηση των κατοχικών δεδομένων. Αποδέχονται ουσιαστικά οι ηγέτες μας την ντε φάκτο γεωγραφική διχοτόμηση και αναζητούν μια φόρμουλα, με την οποία η πολιτικά ισότιμη μειοψηφία του 18%, να συγκυβερνήσει μια νέα Κύπρο μαζί με την πλειοψηφία του 82%, σε μια Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία, και θεωρούν ότι κάτι τέτοιο θα «επανενώνει» το διχοτομημένο από το 1974 νησί μας.

Αυτή η φόρμουλα εξυπακούει ξεκάθαρα, όπως εξάλλου έχει σε διάφορες φάσεις των συνομιλιών συμφωνηθεί, ότι οι δύο Ζώνες θα αποτελούν η καθεμιά τη γεωγραφική βάση άσκησης διοίκησης από την κάθε κοινότητα ξεχωριστά. Αυτό και μόνο προεξοφλά πλειοψηφία πληθυσμού και πλειοψηφία στην ιδιοκτησία γης στην κάθε Ζώνη, όπου η κάθε πολιτικά ισότιμη Κοινότητα θα ασκεί Διοίκηση. Συνέπεια αυτής της πολιτικής θα είναι να νομιμοποιηθεί η ντε φάκτο κατάσταση που δημιούργησε μια παράνομη εξωτερική στρατιωτική εισβολή και κατοχή, να νομιμοποιηθεί ο ρατσιστικός διαχωρισμός του λαού στη βάση φυλής και θρησκείας, να νομιμοποιηθεί το εθνικό ξεκαθάρισμα εμάς των Ελληνοκυπρίων από τα κατεχόμενα, και να παραμείνουμε για πάντα πρόσφυγες, να νομιμοποιηθεί η βίαιη μεταφορά των Τουρκοκυπρίων από τις ελεύθερες περιοχές στα κατεχόμενα, να νομιμοποιηθεί το βρετανοτουρκικό προσχεδιασμένο και εκ προμελέτης έγκλημα εναντίον της Κύπρου.

Ο κυρίαρχος κυπριακός λαός δεν εξουσιοδότησε την ηγεσία του τόπου να ακολουθεί αυτήν την πορεία. Αντίθετα, αποφάνθηκε σε δημοψήφισμα από το 2004 ότι την απορρίπτει και ζητεί επανατοποθέτηση, η οποία σίγουρα δεν είναι αυτή που διαγράφουν οι καμουφλαρισμένες δηλώσεις και διακηρύξεις των ηγετών. Ο κυπριακός λαός αξίζει τουλάχιστον την αλήθεια και όχι τον συνεχιζόμενο εμπαιγμό. Το ότι είμαστε υπό την κατοχή ενός ισχυρού και βάναυσου κατακτητή είναι ένα γεγονός, μια πραγματικότητα. Παράλληλα, όμως, είναι γεγονός και πραγματικότητα ότι έχουμε όλες τις δυνατότητες να αντιμετωπίσουμε την κατοχή με τα «διπλωματικά όπλα» που μας παρέχει το Διεθνές Δίκαιο, το οποίο πρέπει να σταματήσουμε να παραμερίζουμε, να υποβαθμίζουμε και να το χλευάζουμε ακόμη.

Η κυρίαρχη Κυπριακή Δημοκρατία έχει τεράστια αποθέματα ισχύος ως ισότιμα κυρίαρχο Κράτος μέλος του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φτάνει οι αξιωματούχοι της Κυπριακής Δημοκρατίας να το πιστέψουν, να αποφασίσουν ότι θα αξιοποιήσουν το γεγονός και να σταθούν ανένδοτοι διεκδικητές της απελευθέρωσης της Κύπρου, και όχι να λειτουργούν ως μεσάζοντες του κατακτητή και των ξένων συμφερόντων, συνεργούντες στη δικαίωση του κατακτητή και στην κατακρεούργηση των κρατικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας.

Απόφαση απαγκίστρωσης
Καλούμε τους πολιτικούς ηγέτες αυτού του τόπου να σταματήσουν με τις πολιτικές πράξεις και ενέργειές τους να σκοτώνουν τις ελπίδες και τις προοπτικές αυτού του λαού. Μπορούμε, με τη σωστή επανατοποθέτηση στη βάση των προνοιών και ρητών διατάξεων του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, ο οποίος ιδρύθηκε ακριβώς για περιπτώσεις όπως αυτήν της Κύπρου, να δικαιωθούμε. Φτάνει η πολιτική ηγεσία του τόπου να το πιστέψει, να πάρει την πολιτική απόφαση απαγκίστρωσης από τα παράνομα κελεύσματα των ξένων συμφερόντων, τα οποία εξυπηρετούνται με τις δικοινοτικές συνομιλίες και τη λύση ΔΔΟ, και να συμπορευθεί με τον λαό προς την απελευθέρωση και δικαίωση.

ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΚΕΡΥΝΕΙΑ»