Δεν μας εκπλήττει η επιλογή της 15ης Ιανουαρίου, 64ης επετείου του Ενωτικού Δημοψηφίσματος, για συνάντηση στο Λονδίνο, του Προέδρου Αναστασιάδη (της κυβέρνησης των "Εθνικοφρόνων") με τον Βρετανό Πρωθυπουργό. Δεν είναι η πρώτη φορά που βρισκόμαστε ενώπιον τέτοιων απίστευτων ατοπημάτων. Θυμίζουμε μόνο την περσινή επιλογή της 29η Μαΐου για το δείπνο των "δύο ηγετών", στην ημικατεχόμενη Κύπρο. Διάλεξαν και πάλι την κατάλληλη ημερομηνία για να μας εξευτελίσουν, αλλά και για να εκπέμψουν μηνύματα (αφού είναι "πολιτική αφέλεια" να πιστεύει κανείς ότι η σημειολογία δεν έχει τη σημασία της στην πολιτική). Ίσως είναι κι αυτή κάποιου είδους εκδίκηση των Εγγλέζων: «Θέλατε Ένωση… πάρτε τώρα συνεταιρικό κράτος Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα!».
Το τοπίο είναι καταθλιπτικό! Ξεκινήσαμε από το όραμα για την Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα (το αναφαίρετο δικαίωμα των Ελλήνων της Κύπρου) και διολισθαίνουμε ολοταχώς προς μια "επανένωση" που οδηγεί στην τουρκοποίηση. Οι ήρωες και ο λαός μας πίστεψαν, αγωνίστηκαν, αλλά προδόθηκαν από την ηγεσία τους. Αυτό έγινε τότε, με την "ανεξαρτησία" (που βλέπουμε πού μας οδήγησε - η Κύπρος ουδέποτε υπήρξε ανεξάρτητο κράτος), συνεχίζεται όμως και σήμερα, κατά τα ίδια πρότυπα: Μια συνεχιζόμενη υποχώρηση από θέσεις αρχών, που μας έφερε στον σημερινό τραγικό απολογισμό: Η πλειοψηφία της ηγεσίας μας είναι πρόθυμη να κάνει την Κύπρο συνεταιρική με τους Τούρκους, μετατρέποντας το νησί μας σε τουρκικό προτεκτοράτο, παραδίδοντας στην Τουρκία τον πλήρη έλεγχο επί ολόκληρης της Κύπρου.
Προς τα πού οδεύει ο Κυπριακός Ελληνισμός; Μπορούμε, με τα σημερινά δεδομένα (και με τα "ηττημένα και αμετανόητα μυαλά" των ηγετών μας), να ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία; Αυτά τα βασανιστικά ερωτήματα απασχολούν τους Έλληνες της Κύπρου, που έχουν την τάση να σκέφτονται πέραν των όσων προσπαθεί μεθοδευμένα να τους υποβάλει (με τη βοήθεια κάποιων Μ.Μ.Ε.) το κυπριακό πολιτικό κατεστημένο. Συζητώντας γι΄ αυτά τα θέματα, αυτό που λέω πάντα είναι ότι η εικόνα που έχω στο μυαλό μου για τις αντοχές και την προοπτική που έχει ο Κυπριακός Ελληνισμός (για να "ζήσει"), είναι η ακόλουθη: Η εικόνα ενός εξουθενωμένου ορειβάτη, που κρέμεται στο χείλος του γκρεμού, κρατώντας με το ένα χέρι από ένα θάμνο, οι ρίζες του οποίου άρχισαν ήδη να ξεριζώνονται. Αυτή είναι η εικόνα, την καταθέτω κι ας κατηγορηθώ, πιθανώς για "οράματα που δεν έχουν θέση στην πολιτική".
Αποδεικνύεται ότι παρά τα παθήματα που δεν έγιναν μαθήματα, παρά την έλλειψη οποιασδήποτε προοπτικής για βιώσιμη λύση στο Κυπριακό, η πλειοψηφία της ηγεσίας δεν εξετάζει εναλλακτικές πολιτικές. Συμπεριφέρονται σαν αδιάβαστοι μαθητές, αρνούμενοι να αναπροσαρμόσουν τις θέσεις τους. Στην ουσία, επιλέγουν τη συνέπεια στις επιβλαβείς για τον τόπο "διαχρονικές θέσεις της πλευράς μας", παρά να είναι συνεπείς υπηρετώντας σωστά το Εθνικό συμφέρον. Επιμένουν στη νομιμοποίηση της κατοχής, μέσω της επιδιωκόμενης "λύσης" που θα οδηγήσει τους Έλληνες της Κύπρου στη φυγή, μέσω μιας διαδικασίας "Ιμβροποίησης της Κύπρου" (ας ανατρέξουν ορισμένοι που αιθεροβατούν, παριστάνοντας όμως τους ρεαλιστές, στην Ιστορία της Ίμβρου).
«Να αδράξουμε τη χρυσή ευκαιρία για λύση!», προτρέπουν οι ξένοι κι οι "δικοί μας" ηγέτες συναινούν, πιπιλώντας κι αυτοί την καραμέλα «… της λύσης που θα λύσει και τα Οικονομικά προβλήματα». Δέχονται να παραδοθεί η Κύπρος στην Τουρκία μέσω μιας νέας έκδοσης του σχεδίου Ανάν, που θα φαίνεται, αλλά δεν θα είναι, μια βελτιωμένη πρόταση λύσης στο Κυπριακό. Πρωτοπόρος στη νέα προσπάθεια προβολής και "πώλησης" της "λύσης" είναι ο επιχειρηματικός κόσμος. Το κατάπτυστο π.χ. φιλμάκι του Κ.Ε.Β.Ε. (στο οποίο προβάλλεται μια "αγγελικά πλασμένη Κύπρος" στη μετά τη "λύση" εποχή), είναι μόνο η αρχή ενός "εγχειρήματος" πλύσης εγκεφάλου του κυπριακού λαού.
Υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές! Οι σωστοί χειρισμοί στο θέμα των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι η εναλλακτική πορεία σωτηρίας. Αν γίνουν σωστές κινήσεις στη σκακιέρα των γεωπολιτικών συμφερόντων, που θα ενισχύσουν τη στρατηγική αξία της Κυπριακής Δημοκρατίας, τα οφέλη θα είναι μεγάλα και όχι μόνον οικονομικά. Πολλά μπορούν να γίνουν, αν εκμεταλλευτούμε σωστά την ευρωπαϊκή μας ιδιότητα. Μόνον αν δημιουργηθεί ουσιαστικό κόστος στην Τουρκία για την κατοχή της Κύπρου και μέσω της εμπόδισης του ανοίγματος νέων κεφαλαίων στην ενταξιακή της πορεία, θα μπορέσουμε να προσβλέπουμε σε σωστή λύση στο Κυπριακό. Τα πάντα θα πρέπει να αναθεωρηθούν αφού τύχουν προσεκτικής μελέτης από ένα Συμβούλιο Χάραξης Στρατηγικής.
Οι νέες συντεταγμένες είναι η συνύπαρξη των δύο κρατών του Ελληνισμού με την ιδιότητα του κράτους-μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η σημερινή κατάσταση στην Τουρκία, η αλλαγή στις τουρκο-ισραηλινές σχέσεις, ο αναβρασμός στη Μέση Ανατολή, η χαρτογράφηση ενός νέου γεωπολιτικού χάρτη λόγω της ύπαρξης των μεγάλων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ας μη βιάζονται, κάποιοι αδιάβαστοι, να "κλείσουν" το Κυπριακό, τώρα που η πλάστιγγα αρχίζει να γέρνει προς το μέρος μας.
ΠΑΝΙΚΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
