Οι κυβερνώντες καλούνται να φανούν αντάξιοι των κρίσιμων στιγμών, παίρνοντας θαρραλέες και ορθές αποφάσεις. Αυτοπροσδιορίστηκαν ηγέτες της κρίσης και τα μέχρι στιγμής δείγματα γραφής που έδωσαν στον τομέα της οικονομίας δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά

Οι εξελίξεις στη διεθνή πολιτική σκακιέρα έχουν πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας. Οι γεωπολιτικές αλλαγές διαμόρφωσαν ρόλους και συμφέροντα στα κράτη. Κάποια από αυτά αναδιπλώνονται, αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες και σπάζουν αδιέξοδα, με σκοπό να επιτύχουν το καλύτερο για τον λαό τους. Δυστυχώς εμείς σε μια πατρίδα αιμορραγούσα, με ακρωτηριασμένη την εθνική της κυριαρχία, μένουμε απαθείς και στεκόμαστε ακίνητοι, ατενίζοντας μοιρολατρικά τις εξελίξεις.

Διατυμπανίζουμε πως επιθυμούμε διακαώς λύση στο εθνικό μας θέμα. Ανησυχούμε πως ο χρόνος θα επιφέρει τετελεσμένα και νέες πραγματικότητες, αλλά ταυτόχρονα στρουθοκαμηλίζουμε. Είναι υποκρισία να επιμένουμε σε νεκρές διαδικασίες, που μας οδήγησαν εδώ και καιρό σε αδιέξοδα. Η δοκιμασμένη συνταγή με συστατικά άλλων παρωχημένων εποχών διαιωνίζει την προσπάθειά μας για επίλυση του κυπριακού θέματος.

Αν θέλουμε πράγματι να εννοούμε όσα λέμε, χρειάζεται τάχιστα αλλαγή φιλοσοφίας και τακτικής. Η κατοχική δύναμη κατέστησε σαφές πως η Κύπρος είναι αναπόσπαστο κομμάτι των στρατηγικών της συμφερόντων, που δυστυχώς δεν εναρμονίζονται με το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο. Οι εξελίξεις στο εσωτερικό της δεν πρόκειται να επηρεάσουν, όπως άλλωστε αυτό δεν συνέβη ποτέ, την εξωτερική της πολιτική. Ίσως να αναδιπλωθεί, κερδίζοντας πάλι παλιούς συμμάχους της. Αυτό θα είναι καταστροφικό για εμάς.

Είναι εγκληματικό να φορτώνουμε ενοχές και να καλλιεργούμε την ηττοπάθεια πως η λιλιπούτια Κύπρος δεν έχει επιλογές. Είναι τραγικό να εξωθούμε τον κόσμο, μέσω του αδιέξοδου μνημονίου, στην ανέχεια και ταυτόχρονα να τον σπρώχνουμε να συμβιβαστεί με την ιδέα των οικονομικών οφελών της όποιας λύσης που ενδεχομένως θα είναι η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, που είναι για την κατοχική δύναμη αμετάθετος στόχος.

Ο γεωστρατηγικός ρόλος της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει αναβαθμιστεί. Η ακραία ισλαμική πορεία της Τουρκίας προκάλεσε διατάραξη στη σχέσης της με παραδοσιακούς συμμάχους της, όπως η ΗΠΑ και το Ισραήλ. Πρέπει να αδράξουμε την ευκαιρία τώρα, που έχουν αναδυθεί κοινά συμφέροντα με αυτές τις χώρες, που παραδοσιακά τηρούσαν ετεροβαρή μέχρι και εχθρική στάση απέναντί μας. Πρέπει να αξιοποιηθεί στο έπακρον η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας.

Να μετατραπεί σε μοχλό πίεσης για εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεών της και να μη μας θεωρούν δεδομένους και συγκαταβατικούς. Δεν είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας, όπως κάποιοι έντεχνα λαϊκίζοντας λένε, προσπαθώντας να απαξιώσουν τις δυνατότητες της ίδιάς τους της πατρίδας. Προκαλεί οργή, όταν κάποιοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τον υποθαλάσσιο πλούτο της πατρίδας τους, πιστεύοντας αφελέστατα πως με αυτόν τον τρόπο θα εξευμενίσουν την κατοχική δύναμη. Είναι ένδειξη ανικανότητας και ευθυνοφοβίας να αντιμετωπίζουν αυτήν την πρόκληση που ανοίγει νέους ορίζοντες, ως καυτή πατάτα που δεν μπορούν να διαχειριστούν, αφήνοντάς τη να αιωρείται στον ιστό της Τρόικας.

Οι κυβερνώντες καλούνται να φανούν αντάξιοι των κρίσιμων στιγμών, παίρνοντας θαρραλέες και ορθές αποφάσεις. Αυτοπροσδιορίστηκαν ηγέτες της κρίσης και τα μέχρι στιγμής δείγματα γραφής που έδωσαν στον τομέα της οικονομίας δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά. Το αντίθετο μάλιστα. Τρομάζει η ιδέα να υποστούμε και στο Κυπριακό ένα δεύτερο σοκ. Ένα ενδεχόμενο «κούρεμα» στο εθνικό μας θέμα θα είναι εισιτήριο χωρίς επιστροφή. Η μη ύπαρξη σχεδίου B, που αν υπήρχε θα εξωθούσε ήδη σε ανάληψη νέων πρωτοβουλιών διαφορετικής προσέγγισης, φανερώνει την αδυναμία ανάγνωσης των εξελίξεων. Χάσαμε ήδη πολύτιμο χρόνο. Για να μη βρεθούμε εκ νέου μπροστά σε εκβιαστικά διλήμματα πρέπει από τώρα να διακόψουμε τη ροή των εξελίξεων προς αυτήν την κατεύθυνση.

Βλέπουμε, όμως, με λύπη όλους ανεξαίρετα στο Εθνικό Συμβούλιο, που παραμένει μαριονέτα και άλλοθι της κάθε κυβέρνησης, να κρύβονται πίσω από την ασφάλεια που προέκυψε από το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων. Οι συγκυβερνώντες έχουν, φαίνεται, απόλυτη εμπιστοσύνη στους μέχρι τώρα χειρισμούς του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και μαζί εμπεδώνουν αυτά που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε στο εγγύς μέλλον. Εξάλλου, όπως λέει ο θυμόσοφος λαός μας, όπως στρώσεις θα κοιμηθείς... Αυτό πρέπει να το έχουν κατά νουν αυτοί που συμβιβάστηκαν με το βόλεμα της νέας τάξης πραγμάτων και στρώνουν μαζί το χαλί των εξελίξεων.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΗΣ
Μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής Λεμεσού της Συμμαχίας Πολιτών