Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει από τότε που μας έφυγες, αξέχαστε Άντη. Τέσσερα χρόνια από τότε που οι αδίστακτοι δολοφόνοι σού έκοψαν τόσο πρόωρα κι ανέλπιστα το νήμα της ζωής, βυθίζοντας σε ασίγαστο πόνο την οικογένειά σου, τους γνωστούς και τους φίλους σου, που ήταν πολλοί, πάρα πολλοί. Για τον αναπάντεχο, τον τόσο άδικο χαμό σου γράφτηκαν πολλά και λέχθηκαν περισσότερα, από συνεργάτες, φίλους, και γνωστούς σου.

Ο καθένας μίλησε από τα τρίσβαθα της καρδιάς του πώς σε είδε ως άνθρωπο, ως επιστήμονα, ως παράγοντα των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας, ως συνεργάτη, ως ανταγωνιστή, ως φίλο, ως Έλληνα, ως νέο με οράματα, ως σύζυγο, ως πατέρα και ως γιο. Αφιερώνοντας τούτο το σημείωμα στη μνήμη σου, αξέχαστε Άντη, έκρινα ότι θα ήταν ό,τι καλύτερο να παραθέσω μερικούς μόνο χαρακτηρισμούς που λέχθηκαν για σένα και αποτυπώνουν τη σπάνια προσωπικότητά σου.

Μια προσωπικότητα από αυτές που γεννιούνται κάθε πολλά χρόνια: «Ανθρωπιστής», «οραματιστής εκδότης», «υπεύθυνος και σοβαρός εργοδότης», «συνεπής και υπεύθυνος άνθρωπος», «φίλος πιστός και ειλικρινής», «έντιμος στις συναλλαγές του», «γεμάτος μετριοφροσύνη και ανθρωπιά», «σπουδαίος άντρας», «προοδευτικός πατριώτης», «ενσυνείδητος εθελοντής καταδρομέας, με βαθιά επίγνωση της αποστολής του», «ένας ολόκληρος κόσμος γεμάτος θέσεις και αντιθέσεις», «μια πολυεπίπεδη προσωπικότητα», «ένα ευφυές επιχειρηματικό μυαλό», «ένας εφευρετικός, προοδευτικός, δωρικός και αποφασιστικός επιχειρηματίας, με φοβερή αυτοπεποίθηση», «ένας ανθρωπιστής, ρεαλιστής ιδεολόγος», «είχες την κουλτούρα του πρωτοπόρου και του νικητή», «ένας επιφανής και καταξιωμένος άνθρωπος», «μια ηγετική φυσιογνωμία του συστήματος ενημέρωσης και δημοσιότητας», «προοδευτικός και καινοτόμος, με απόλυτο σεβασμό στον άνθρωπο, που τον είχε ψηλά και πάντα τον προστάτευε», «ένα πολύ σημαντικό μέλος της κυπριακής κοινωνίας, ηγετικό και δραστήριο, που θα μπορούσε να ωφελήσει πολύ στον επιχειρηματικό τομέα», «ένας άνθρωπος ψύχραιμος, αυτοπειθαρχημένος, ευγενικός και πάντοτε χαμογελαστός», «ένας δημιουργικός και επιτυχημένος επιχειρηματίας, σύζυγος, πατέρας και υπέροχος γιος», «ένας άξιος Έλληνας τόσο γεμάτος φως, που φαινόταν η καρδιά του», «ήσουν παλληκάρι, με όλους ίσος και ας ήσουν απ’ όλους ο καλύτερος», «ήσουν με όλους πρόσχαρος και πρόσφερες απλόχερα κάθε βοήθεια σε όσους είχαν ανάγκη, «οι σκέψεις σου ακουμπούσαν την πολιτική», «έδενες τις προοπτικές σου ως επιχειρηματίας με τις υποχρεώσεις σου ως πατριώτης, που ξέρει τι πάει να πει να είσαι Κύπριος και Έλληνας.

Ελεύθερος, αλλά και γνώστης ότι δίπλα μας δεν υπάρχει ελευθερία», «πάνω απ’ όλα ήσουν άνθρωπος με πολλά και πλούσια χαρίσματα…». Όλα αυτά κι άλλα πολλά ακόμα ήσουν για μας και για τον κόσμο που σε γνώρισε, Άντη μας. Γι’ αυτό και θα ζεις πάντα στις καρδιές όλων εκείνων, που είχαν την αγαθή τύχη να σε γνωρίσουν.

Σήμερα, που συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από τότε που μας άφησες και πέταξες στη γειτονιά των αγγέλων, νιώθουμε την ανάγκη να επικοινωνήσουμε νοερά μαζί σου και να σε διαβεβαιώσουμε, Άντη μας, ότι η θύμησή σου είναι πιο έντονη ανάμεσα σ’ εμάς, εδώ στον «Δία» και το «Σίγμα», που σε είχαμε χρόνια πολλά μαζί μας. Η ψυχή σου ποτέ δεν έπαψε να σεργιανίζει αόρατη, αλλά αισθητή, στους θαλάμους και τα γραφεία. Και η θερμουργή πνοή σου διαχέεται σήμερα πιο φωτοβόλα. Πνέει παντού σκορπίζοντας το ανέσπερο φως της.

Και μας δίνει δύναμη, αποφασιστικότητα, υπομονή, επιμονή, αντοχή και έμπνευση ακόμα, για να συνεχίσουμε απτόητοι, όσο δύσκολες και είναι οι σημερινές συνθήκες, με στόχο έναν και μοναδικό: Να παραμείνει ζωντανό το όραμά σου και να επιστρατεύσουμε όλες μας τις δυνάμεις μέχρι την
πραγμάτωσή του. Άλλωστε, σου το είχαμε υποσχεθεί από την πρώτη μέρα που μας έφυγες. Και η υπόσχεση αυτή αποτελεί δεσμευτικό όρκο, που ποτέ δεν έπαψε να ισχύει. Και σήμερα, με τη συμπλήρωση τεσσάρων χρόνων από τον μισεμό σου, επαναλαμβάνεται, Άντη μας, ευλαβικό θυμίαμα στη μνήμη σου…