«Μπορεί να υπομνήσει την παραδοχή της Βαρώνης Θάτσερ προς τον Σπύρο Κυπριανού, ότι η Διζωνική δεν υπάρχει πουθενά στο Διεθνές Δίκαιο»

Οι «Τάιμς» του Λονδίνου στις 23 Νοεμβρίου 1998 έγραψαν: «Μαθήματα Ιστορίας - Πυρήνες Πολιτισμού».
Η συνάντηση του Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη με τον Πρωθυπουργό της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον στο Λονδίνο προγραμματίστηκε για τις 15 Ιανουαρίου 2014, 64η επέτειο του Ενωτικού Δημοψηφίσματος στην Κύπρο, όπως μας υπενθυμίζει τόσο εύστοχα ο αγαπητός Λάζαρος Μαύρος με το βαθύ σε νόημα και μήνυμα άρθρο του στη «Σημερινή», 8 Ιανουαρίου 2014, με τον χαρακτηριστικότατο τίτλο «Υπουργείο Βρετανίας!».

Όταν θα δει, λοιπόν, τον Πρωθυπουργό Κάμερον ο κ. Αναστασιάδης, τη μεγάλη για το έθνος μας επέτειο, και επειδή ακόμα δεν θεώρησαν αναγκαία, οι μέχρι σήμερα κυβερνώντες στην πρώην (;) αποικία Κύπρο, τη δημιουργία «Υπουργείου Βρετανίας», να τον ενημερώσουμε να του αναφέρει την απάντηση που έδωσε στις 25 Ιανουαρίου 1950 η ανώτερη αξιωματούχος του τότε Γραφείου Αποικιών, Μαίρη Φίσερ, εις απάντησιν μηνύματος της βρετανικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον, ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αν πιεζόταν να εκφράσει άποψη για το δημοψήφισμα, θα επικαλείτο ότι αυτό δεν «αντιπροσώπευε έγκυρα την επιθυμία του κυπριακού λαού».

«Είμαι εναντίον οποιουδήποτε -είτε αυτό είναι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ή οποιοσδήποτε άλλος- που ισχυρίζεται πως το δημοψήφισμα δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως αντιπροσωπευτική έκφραση των επιθυμιών του κυπριακού λαού, αλλά εισηγούμαι να μη λεχθεί κάτι τέτοιο προς το παρόν, μέχρι να μάθουμε ποια τακτική θα ακολουθήσουμε αναφορικά με το δημοψήφισμα», έγραψε με έντονο ύφος η Μαίρη Φίσερ.

«Δικά μας δημιουργήματα»
Και όταν θα επεκταθούν στη λύση της τουρκικής ρατσιστικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, που προωθεί το Φόρεϊν Όφις από τον Αύγουστο του 1974 και για 40 χρόνια ακόμα δεν βαρέθηκε να επιμένει να μας την επιβάλει, θα μπορεί ο κ. Αναστασιάδης να πετύχει εκεί που απέτυχαν οι δύο προηγούμενοι προκάτοχοί του: Να του μεταφέρει επισήμως τη συντριπτική απόρριψή της από τον λαό, όπως αυτή εκφράστηκε στις 24.4.2004.

Μπορεί μάλιστα να τεκμηριώσει ο Κύπριος Πρόεδρος, ενημερώνοντας τον κ. Κάμερον για την απάντηση που έδωσε στις 14 Σεπτεμβρίου 1965 το Φόρεϊν Όφις στον τότε Βρετανό Ύπ. Αρμοστή στη Λευκωσία Σερ Ντέιβιντ Χαντ σχετικά με την τουρκική λύση ομοσπονδίας, με την οποία ο Σερ Χαντ διαφωνούσε.

«Νοουμένου ότι η τουρκική κυβέρνηση συνεχίζει να τη θεωρεί ως την ιδανική λύση, οι κίνδυνοι να την υποβαθμίσουμε ως ιδέα, δεν προσφέρει πλεονεκτήματα. Αντίθετα, τέτοιες ενέργειες εκ μέρους μας θα μπορούσαν να μας προκαλέσουν προβλήματα. Εκτός τούτου οι περισσότερες Ομοσπονδίες ανά τον κόσμο και οι οποίες αντιμετωπίζουν σήμερα προβλήματα είναι δικά μας δημιουργήματα…».
Και να συμπληρώσει με την παραδοχή της μ. Βαρώνης Θάτσερ προς τον μ. Σπύρο Κυπριανού, ότι η Διζωνική δεν υπάρχει πουθενά στο Διεθνές Δίκαιο.

Απολογία Κάμερον
Ο Πρωθυπουργός Κάμερον στις 15 Ιουνίου 2010, από το Βήμα της Βουλής των Κοινοτήτων, απολογήθηκε εκ μέρους της κυβέρνησής του για τα αιματηρά γεγονότα της 30ής Ιανουαρίου 1972 στη βόρειο Ιρλανδία και είπε μεταξύ άλλων:

«Δεν υπερασπίζεσαι τον βρετανικό στρατό με το να προσπαθείς να υπερασπιστείς κάτι που δεν μπορεί να υποστηρικτεί… Κάποιοι θα διερωτώνται κατά πόσον μετά από 40 χρόνια ένας Πρωθυπουργός νιώθει την ανάγκη να απολογηθεί. Για κάποιον της γενιάς μου, αυτή είναι μια περίοδος από την οποία μάθαμε, αν και δεν τη ζήσαμε. Και ό,τι συνέβη, δεν πρέπει ποτέ πια να ξανασυμβεί, δεν έπρεπε οι οικογένειες των θυμάτων να ζήσουν τέτοιο πόνο και απώλεια ολόκληρης ζωής. Η κυβέρνηση είναι άμεσα υπεύθυνη για τη συμπεριφορά των Ενόπλων Δυνάμεων, γι’ αυτό εκ μέρους της κυβέρνησης και ενδεικτικά της χώρας, εκ βάθους απολογούμαι…».

Ο Βρετανός Πρωθυπουργός εξίσου δεν ευθύνεται για το τι έκαναν τα βρετανικά στρατεύματα στην Κύπρο το 1955-59, για τις ευθύνες του Φόρεϊν Όφις με τη φιλοτουρκική πολιτική του να φέρει μέσα την Τουρκία το 1955, με αποκορύφωμα τη συνεργασία της Εργατικής κυβέρνησης Γουίλσον/Κάλαχαν το 1974 να δώσει το πράσινο φως στον Ετζεβίτ να εισβάλει στην Κύπρο. Και την εν συνεχεία υιοθέτηση, κατά τη δεύτερη εισβολή, της τουρκικής ρατσιστικής λύσης της ΔΔΟ με αποτέλεσμα το Σχέδιο Ανάν το 2004.

Η ευκαιρία του Προέδρου
Όμως, μπορεί ο κ. Αναστασιάδης να γραφτεί στην ιστορία ως ο πρώτος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας που εξέθεσε στον ένοικο τής 10 Ντάουνινγκ Στριτ πόσο άσπονδα και άκαρδα κυβέρνησαν οι αξιωματούχοι της Αυτού Μεγαλειότητος την αποικία Κύπρο και πόσο αδίστακτα την καταδίκασαν στην τουρκική κατοχή. Σίγουρα ο κ. Κάμερον δεν γνωρίζει την αλήθεια (το 1974 ήταν 8 χρονών), τον πόνο των δικών μας οικογενειών των θυμάτων της τουρκικής βάρβαρης εισβολής, ως συνέπεια της πολιτικής Γουίλσον/Κάλαχαν το 1974, σίγουρα του τα αποκρύβουν οι μανδαρίνοι του Φόρεϊν Όφις.

Όταν θα δει λοιπόν τον κ. Κάμερον ο κ. Αναστασιάδης, θα μπορεί να βοηθήσει στην καλυτέρευση των σχέσεων των δύο χωρών, όπως υποσχέθηκε να κάνει ο κ. Α. Παπαευριπίδης, πρόεδρος του ΔΗΣΥ Ηνωμένου Βασιλείου, αν εκλεγόταν ο κ. Αναστασιάδης, με τη σωστή ενημέρωση προς τον κ. Κάμερον για τα δεινά της πατρίδας μας. Τις τουρκικές ευθύνες με τη συνεχιζόμενη κατοχή, την πρώτιστη ανάγκη αποχώρησης όλων των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων, όλων των κουβαλητών και την ανάγκη επιστροφής όλων των Ελληνοκυπρίων προσφύγων στις κλεμμένες τους περιουσίες, αλλά και την απόρριψη της τουρκο-βρετανικής διζωνικής, σύμφωνα και με την απόφαση του λαού της στις 24.4.2004. Και να σταματήσουν, πλέον, όλοι να προσπαθούν για 40 χρόνια να υπερασπιστούν κάτι που δεν μπορεί να υποστηρικτεί…

ΦΑΝΟΥΛΑ ΑΡΓΥΡΟΥ
Ερευνήτρια/συγγραφέας με έδρα το Λονδίνο