Μετά βεβαιότητας το 2013 θα περάσει στην ιστορία του τόπου μας ως η χρονιά των οικονομικών δεινών, της σκληρής δοκιμασίας του λαού μας, των πρωτόγνωρων συνθηκών φτώχιας, ανεργίας, κοινωνικών παντοπωλείων και δυστυχίας. Είναι η θλιβερή χρονιά του ’13 που κανείς μας δεν επιθυμεί να ξαναζήσει και σίγουρα περνά πλέον στις μαύρες στιγμές της ζωής μας, της ιστορίας και της μνήμης.

Δεν πρόκειται να ενδιατρίψω σε παρελθοντολογική ανάλυση για το πώς η πατρίδα μας, που το 2004 εισερχόταν στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως πρότυπο οικονομικής ευημερίας και ανάπτυξης, και το 2008 είχε πλεονασματικά ταμεία, μετατράπηκε τα επόμενα χρόνια ως η οικονομία σε κατηγορία «σκουπίδια» και ουσιαστικά από το 2012 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2013 ήταν οικονομία σε χρεοκοπία.

Η Κύπρος δεν βρέθηκε κοντά στη χρεοκοπία τον Φεβρουάριο, ήταν χρεοκοπημένη αφού, ήδη, για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις ξεζούμισε τα Ταμεία των Ημικρατικών και το κράτος δεν διέθετε ούτε ένα ευρώ για τον Μάρτιο, που επίσημα θα καταγραφόταν ως χρεοκοπημένη χώρα.

Κάτι που παραγνωρίζεται, ενώ αποτελεί σημαντική επιτυχία της παρούσας Κυβέρνησης είναι η αποτροπή τής βεβαίας και δεδομένης χρεοκοπίας της χώρας, που όμως ουδείς μπορεί να συνειδητοποιήσει και να συλλάβει τις απερίγραπτα τραγικές συνέπειές της, που θα έριχναν τον τόπο στην απόλυτη φτώχια, δυστυχία και απερήμωση για τις επόμενες δεκαετίες. Ουσιαστικά η Κύπρος θα διαγραφόταν από τον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη, ο τόπος θα περνούσε στην ανυποληψία και την πλήρη οικονομική, κοινωνική και εθνική απίσχναση, και η πατρίδα μας θα εισερχόταν σε απίστευτες περιπέτειες. Ο λαός μας θα περιερχόταν σε απόγνωση και κοινωνικό και οικονομικό αφανισμό για πάρα πολλά χρόνια, χωρίς μισθούς, συντάξεις και τα απαραίτητα βασικά αγαθά επιβίωσης.

Αυτή είναι η σκληρή οικονομική πραγματικότητα που βίωσε η Κυβέρνηση τον Μάρτιο, οπότε κατόρθωσε να σώσει τον τόπο από τη χρεοκοπία που άλλοι προετοίμασαν, και δυστυχώς να υποχρεωθεί να υποστεί τις οδυνηρές και επαχθείς για τον λαό συνέπειες των αποφάσεων του Eurogroup.

Σήμερα, στην έναρξη της νέας χρονιάς, όλοι εμείς έχουμε μόνο μία δυνατότητα και μόνο μία επιλογή. Να πετύχουμε. Να κατορθώσουμε να ανοικοδομήσουμε την κυπριακή οικονομία, να την επαναφέρουμε στον δρόμο της ανάπτυξης και της ευημερίας, και να τερματίσουμε τον κοινωνικό εφιάλτη της ανεργίας, να ανακόψουμε το κοινωνικό δράμα των συμπατριωτών μας που αναζητούν ελεημοσύνη, των μαθητών που στηρίζονται στα συσσίτια, και το καθημερινό άγχος των συμπατριωτών μας μικρομεσαίων και εργαζομένων για το μέλλον της εργασίας, των παιδιών και των οικογενειών τους.
Πιστεύω ότι όλοι μαζί, με πολλή δουλειά και με ορθές πολιτικές, μπορούμε να ελπίζουμε σε καλύτερες μέρες.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ
Αναπληρωτής Πρόεδρος του ΔΗΣΥ