Βάλαμε πίσω μας το 2013, που ήταν γεμάτο από «απειλές», και μαζί του το σοκ που υφίσταται ο κάθε πολίτης, όταν από τη μια μέρα στην άλλη περνά από μια δήθεν εύρωστη οικονομία στη χρεοκοπία. Για το 2014, μέσω μηνυμάτων και σελίδων κοινωνικής δικτύωσης, ευχηθήκαμε πρωτίστως υγεία και μετά όλα τα άλλα. Πρόεδρος, αρχηγοί κομμάτων και γενικά ό,τι έχει σχέση με πολιτική εξουσία παίρνουν απροβίβαστο βαθμό, αντίθετα με τον «κανένα», που σε έρευνα στις 2/1/2014 στο «Πρωτοσέλιδο» του «Σίγμα», ήταν πρώτος με διαφορά. Τόσο ο Πρόεδρος όσο και τα κόμματα, ενώ μιλούσαν για ριζικές αλλαγές και αξιοκρατία, στην πράξη δεν έπεισαν και μάλλον η σίγουρη τιμωρία τους θα φανεί στις Ευρωεκλογές.

Φαίνεται ότι ο λαός δεν είναι πλέον πρόθυμος να συγχωρεί και να πληρώνει τα απανωτά λάθη και αρνείται πλέον να ακολουθήσει το κάθε κομματικό «πίστευε και μη ερεύνα». Μέχρι τώρα οι πολιτικοί και κάθε κερδοσκόπος μετέφραζαν την ανοχή και τη συγχώρεση των πολιτών σε «πολιτισμό».

Αυτό είναι καλό μόνο αν θες να κερδίσεις χρόνο, ώστε με τις δραστικές μεταρρυθμίσεις και τιμωρίες κάθε ενόχου να πείσεις ότι η ανοχή και η σιωπή είχαν θετικό αποτέλεσμα. Αν, όμως, ερμηνεύεται σαν δεδομένο ενός άβουλου λαού, που βαριέται να σηκωθεί από τον καναπέ του και αδιαμαρτύρητο τον τραβολογάς όπου θες, τότε έχεις κάνει μέγα λάθος, που αντιστοιχεί με χαρακίρι και δεν το έχεις συνειδητοποιήσει.

Οι φιλανθρωπικές πράξεις και το μοίρασμα τροφίμων είναι αξιέπαινες ενέργειες, αλλά σαν μέτρο είναι περιστασιακό και έχει ημερομηνία λήξης, γιατί η κατάχρησή του οδηγεί σε καταρράκωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αν η Κυβέρνηση και το τραπεζικό σύστημα δεν ρισκάρουν να «ανοιχτούν», κάνοντας το πρώτο βήμα επανεκκίνησης και ο πολίτης να κάνει το επόμενο, αλλά αντίθετα μείνουν όλα στην άγονη στασιμότητα, τότε ο ιδιωτικός τομέας, που ήδη βρίσκεται στον αναπνευστήρα, λόγω της άθλιας οικονομικής του κατάστασης, θα καταρρεύσει και μαζί του θα παρασύρει τα πάντα.