Με την πρόθεση της Κυβέρνησης, να ενισχύσει το ανύπαρκτο ναυτικό με την αγορά δύο πυραυλακάτων, ακούστηκαν διάφορες απόψεις, συσχετίζοντας την άθλια οικονομική κατάσταση πολλών συμπολιτών μας, αλλά και του ίδιου του κράτους. Λογική και κατανοητή η θέση, ότι τα 128,5 εκατομμύρια θα μπορούσαν να βοηθήσουν πολλούς ανέργους, αλλά είναι η σοφότερη όμως; Με ΑΕΠ το 2012 €17,7 δισ. και αμυντικές εξοπλιστικές δαπάνες μόνο το 0,4% του ΑΕΠ το 2012, σε αντιδιαστολή με το Ισραήλ να έχει 6,2%, Ελλάδα 2,5% και παγκόσμιο μέσο όρο το 2,5%, ο Κύπριος δίδει ετήσια κατά κεφαλή μόνο €118, με τον Ελλαδίτη να δίδει €900 και τον Ισραηλινό €1400! Και ενώ υπάρχει φορολογία ειδικά για την ενίσχυση της αμυντικής θωράκισης, που αποφέρει, με βάση την Έκθεση της Γενικής Ελέγκτριας, ποσό άνω των €2.250 εκατομμυρίων από αυτό το ταμείο, διατέθηκε για άλλους σκοπούς.

Στη διεθνή σκηνή, κάθε κρατική οντότητα πρέπει από μόνη της να μεριμνήσει πρώτα απ' όλα για την επιβίωσή της. Το άναρχο διεθνές σύστημα «τιμωρεί» όσα κράτη δεν μεριμνούν για την αυτοπροστασία τους, όπως η Κυπριακή Δημοκρατία την περίοδο 1967-1974. Εάν η Κυπριακή Δημοκρατία συνεχίσει να είναι ανοχύρωτη πολιτεία, νομίζετε ότι ακόμη και αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να μας εγγυηθεί την ασφάλειά μας;
Η δυνατότητα ενός κράτους να υπερασπίζεται τα σύνορά του είναι «αναγκαίο κακό», που και αυτή ακόμη η φιλειρηνική Ελβετία δεν φαίνεται να το παραμελεί (διαθέτει στόλο 300 μαχητικών και εκπαιδευτικών αεροσκαφών). Ο ασφαλέστερος τρόπος για την κατοχύρωση της ειρήνης είναι η επίτευξη της ισορροπίας δυνάμεων, που σήμερα δεν υπάρχει.

Και επίτευξη ισορροπίας μπορεί να γίνει με την ουσιαστική επαναχάραξη του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, και πρόσθεσης στους σχεδιασμούς και άλλων γειτονικών φιλικών κρατών, στο πλαίσιο της ισχυροποίησης της θεωρίας της αποτροπής. Και οφείλει η Κυπριακή Δημοκρατία να καταστρώσει ένα οικονομικά βιώσιμο σχέδιο αμυντικής ενίσχυσης, το οποίο θα εξασφαλίζει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ασκεί την κυριαρχία σε αυτά που της ανήκουν. Και ειδικότερα σήμερα, που η ΑΟΖ της Κ.Δ. είναι ανεκτίμητης αξίας, η υπεράσπισή της απαιτεί θυσίες. Εάν είχαμε ισχυρή άμυνα με αεροπορία και συστοιχίες πυραύλων S-300 στα παράλια μας, με συνδυασμό με τους πυραύλους επιφανείας-επιφανείας Έξοσετ στις πυραυλακάτους και κανονιοφόρους, ίσως να μη βλέπαμε την τουρκική μπλόφα με το «Barbaros».

Επίσης, δεν είναι σωστό να συσχετίζεται η ανάγκη ενίσχυσης της αποτρεπτικής ισχύος της Κυπριακής Δημοκρατίας με τις εκκολαπτόμενες συνομιλίες. Η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει διαχρονικά να παύσει να είναι ανοχύρωτη πολιτεία. Στις διεθνείς σχέσεις ισχύει το θουκυδίδειο θεώρημα «...ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του...» και εμείς, με τα σημερινά δεδομένα, εάν επιδιώξουμε τώρα λύση του Κυπριακού, δεν θα πρέπει να αναμένουμε και πολλά.

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Πρόεδρος της Ομάδας Μελετών ΔΗΚΟ