Η Τουρκία και πάλιν ήρθε στους τίτλους των ΜΜΕ. Υπουργοί βρέθηκαν αναμιγμένοι σε σκάνδαλα και άλλα στελέχη της άρχουσας τάξης βρέθηκαν υπό κατηγορία. Το καθεστώς του κυβερνώντος κόμματος της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) σείσθηκε. Στην εξουσία από το 2002, μετά τα γεγονότα του Gezi Park η σημερινή κατάσταση είναι μια ακόμη απειλή για την ηγεμονία του. Πολλοί -κι εδώ στην Κύπρο- συνέχισαν να μιλούν για την «υποχώρηση» της Τουρκίας.

Αναφέρονται στις κακές σχέσεις με το Ισραήλ, την αποτυχία να καταρρίψουν το καθεστώς του Αλ Άσαντ στη Συρία, τη διακοπή των σχέσεων με την Αίγυπτο για μια περίοδο, τις κακές σχέσεις με την Ε.Ε. Γιατί πολλές χώρες της Ε.Ε. δεν είναι διατεθειμένες -κακά τα ψέματα- να δεχθούν στους κόλπους τους ενενήντα εκατομμύρια μουσουλμάνους. Τα πιο πάνω, όμως, δεν πρέπει να μας οδηγήσουν σε λανθασμένα συμπεράσματα. Η Τουρκία παραμένει περισσότερο δυνατή -οικονομικά, πολιτικά και γενικά- από οποιαδήποτε άλλη περίοδο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Είναι μια χώρα με 70 περίπου εκατομμύρια κατοίκους, με μια τεράστια αγορά, μέλος των G-20, μια από τις λεγόμενες Αναδυόμενες Δυνάμεις (CIVETS - Κολομβία, Ινδονησία, Βιετνάμ, Αίγυπτος, Τουρκία). Η δυναμική της τουρκικής οικονομίας είναι μεγάλη, τελευταία δε είχαμε το επεισόδιο με την τουρκο-καταρινή κοινοπραξία, που αγόρασε τον Αστέρα Βουλιαγμένης.

Με αυτά δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραδοθούμε στην Τουρκία, επειδή είναι υπολογίσιμη Δύναμη. Πρέπει, όμως, να τα έχουμε υπ’ όψιν μας για να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση μέσα στην πραγματική της διάσταση. Το κόμμα του κ. Ερντογάν είναι στη εξουσία για τα τελευταία 11 χρόνια. Είναι φυσικό να αντιμετωπίζει δυσκολίες μετά από τόσα χρόνια στο τιμόνι του κράτους. Δεν σημαίνει, όμως, ότι το κόμμα και η Τουρκία είναι «τελειωμένα». Και αν ακόμα ανατραπεί ο κ. Ερντογάν και το κόμμα του, η Τουρκία παραμένει πάντα υπολογίσιμη.

ΔΡ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
Δικηγόρος, Πολιτικός Επιστήμονας και Διεθνολόγος