Τσουλώντας το καροτσάκι προς την είσοδο της υπεραγοράς, προσπέρασα αδιάφορα κάτι πλαστικά χριστουγεννιάτικα δέντρα σε τιμές που έπαιζαν γύρω στα 200 ευρώ. Διερωτήθηκα γιατί ακόμα μας επέτρεπαν να διατηρούμε μια γιορτή που είχε τις ρίζες της στην κατανάλωση.

Η κυρία μπροστά μου προσπαθούσε να διαλέξει ντομάτες. Την περίμενα να τελειώσει και στον νεκρό χρόνο σκέφτηκα ότι μετά από 7 προέδρους ψάχναμε κοινό ανακοινωθέν, ζητώντας απελπισμένα τη μια κυριαρχία, ενώ οι λιμουζινάτοι στη Βουλή συζητούσαν νέα μέτρα λιτότητας που θα στρίμωχναν τον πολίτη ακόμα περισσότερο, αφαιρώντας του κάθε διάθεση για χριστουγεννιάτικες ευχές. Η κυρία διάλεξε 3 ντομάτες, προδίδοντας έτσι το μέγεθος της οικογένειάς της.

Σκεφτόμουν ότι, όταν ζεις σε μια κλειστή κοινωνία, δεν μπορείς να αποφύγεις τις γνωριμίες. Αν είσαι πλούσιος ή πολιτικός, θα πας κάπου που θα σε έχουν καλέσει. Μόνο ένας σχιζοφρενής θα μπορούσε να ποινικοποιήσει ηθικά μια χειραψία ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Όλοι μπορούμε να βρεθούμε με όλους, σε μια κοινωνία όπου οι αντιθέσεις και οι κόντρες βρίσκονται μόνο στον χώρο των καταγγελλόντων και των καταγγελλομένων.

Η κυρία άφησε τις ντομάτες και πήγε στις πατάτες. Οι ντομάτες με έπεισαν στο χρώμα, δεν με έπεισαν για τη γεύση. Είναι γνωστό ότι, όταν γνωρίσεις έναν άνθρωπο από κοντά, είναι σαφές ότι αμβλύνονται οι αντιστάσεις σου. Είναι πολύ δύσκολο να υπερασπιστείς θέσεις αρχής σε έναν γνωστό σου, γιατί, σύμφωνα με όλους, οι προσωπικές σχέσεις έπονται των αρχών. Η κυρία πήρε τις πατάτες. Εγώ προχώρησα προς τα λάχανα. Σκέφτηκα ότι όλοι αυτοί που μας κατάντησαν επαίτες, δεν διαθέτουν τις ευαισθησίες που έχουμε όλοι οι άλλοι· είτε το βόλεμα είτε η εξουσία λειτουργεί σαν διαχωριστικός τοίχος μεταξύ αυτών και του λαού.

Η κυρία πήγε προς τις τσιπούρες και εγώ κατέληξα στα κοτόπουλα. Τσουλώντας το καροτσάκι σκεφτόμουν ότι ο μισός πληθυσμός του πλανήτη έχει κάνει λάθος στις πιο σημαντικές επιλογές του. Είτε κοιμούνται με λάθος άνθρωπο είτε είναι σε λάθος επάγγελμα είτε σε λάθος δημοκρατία όπου ο πολίτης υφίσταται τον εξευτελισμό, την ανεργία και απειλείται καθημερινά η ύπαρξή του, καταδικασμένος σε ισόβια δουλεία από ένα οικονομικό σύστημα που δεν αντιλαμβάνεται.

Ο άλλος μισός πλανήτης δεν έκανε λάθος, απλώς δεν είχε επιλογές.

Έφτασα μπροστά στις μπανάνες. Πόσο λάθος· μπορούσα να πάω στις μπανάνες.

Ξανασυνάντησα την κυρία στα γιαούρτια. Πήρε αυτή 2 light, αντίθετα μ΄ εμένα που πήρα το «αυθεντικό» .

Σκέφτηκα ότι ούτε φέτος κάθισε κανένας να γράψει δυο ευχές σε μια κάρτα και αμφιβάλλω αν θα ευχηθούμε με μηνύματα μέσω των κινητών, γιατί θα φαίνεται κωμικοτραγικό.

Οι σκέψεις μου διακόπηκαν από δύο νεαρούς με θλιμμένη έκφραση, που τραγουδούσαν παράφωνα τα κάλαντα.