Η καθυστέρηση στην επανέναρξη του διαλόγου, μόνο ζημιά προκαλεί στην υπόθεση της Κύπρου

Μέχρι την ώρα που σύρονται αυτές οι γραμμές δεν ήταν γνωστό εάν «πετύχαμε» να έχουμε με την τουρκοκυπριακή πλευρά ένα κοινό ανακοινωθέν για επανέναρξη των συνομιλιών. Για μένα, όμως, τίθενται δύο ερωτήματα: Υπήρχε ή δεν υπήρχε η βάση πάνω στην οποία ο Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης μπορούσε να στηριχτεί για επανέναρξη του διαλόγου; Και το δεύτερο ερώτημα: Εδώ που φτάσαμε με τις αλλεπάλληλες απορρίψεις από πλευράς της τουρκοκυπριακής ηγεσίας έστω και κάτω από την πίεση των Ηνωμένων Εθνών, έχουμε δεχτεί ένα κοινό ανακοινωθέν, πώς αλήθεια προχωράμε;

Παίρνοντας τα πράγματα με τη σειρά, εμείς πιστεύουμε πως η βάση πάνω στην οποία ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα μπορούσε να «πατήσει» ήταν τα κοινά ανακοινωθέντα Δημήτρη Χριστόφια και Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, με τα οποία διασφαλίζεται μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, με μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια και μια διεθνή προσωπικότητα.

Προφανώς, σε μια προσπάθεια να μηδενιστεί ό,τι «έκτισε» ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Δημήτρης Χριστόφιας, αλλά και σαφώς για να ικανοποιήσει τους συνεταίρους του στην Κυβέρνηση, ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας εγκατέλειψε τη συμφωνημένη βάση συνομιλιών και τις συγκλίσεις οι οποίες επιτεύχθηκαν επί προεδρίας Δημήτρη Χριστόφια, θέτοντας νέες προϋποθέσεις.

Πού φτάσαμε τώρα; Ξανά από την αρχή ένα παρατεταμένο αδιέξοδο που σίγουρα ζημιώνει την υπόθεσή μας. Το χειρότερο, βέβαια, είναι που ο ίδιος ο Πρόεδρος με τις παλινδρομήσεις του έβγαλε από τα αδιέξοδά τον Έρογλου. Τώρα ο κ. Αναστασιάδης ζητά ουσιαστικά από την τουρκοκυπριακή πλευρά να δεχτεί εκείνα που είχε δεχτεί ο Ταλάτ και μιλούσαν για λύση που θα στηρίζεται «σε διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, όπως αυτή καθορίζεται στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, με διασφαλισμένη τη μία και μόνη κυριαρχία, διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια».

Να θυμίσουμε πως η τ/κ πλευρά αποδέχτηκε τη μία και μόνη κυριαρχία, διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια, καθώς και το περιεχόμενο που δίνει ο ΟΗΕ στην πολιτική ισότητα. Δυστυχώς, οι χειρισμοί που έκανε ο κ. Αναστασιάδης έχουν βοηθήσει τον κ. Έρογλου να «απεγκλωβιστεί» από εκεί που ήταν στριμωγμένος.

Ασυνέπεια και παλινδρομήσεις

Είμαστε υπέρ κοινού ανακοινωθέντος που να ξεκαθαρίζει τη βάση των συνομιλιών. Όμως με ένα «κοινό ανακοινωθέν» το οποίο «βγαίνει» με το ζόρι, πώς θα ξεκαθαρίσει η βάση των συνομιλιών; Μήπως, δε, θα δώσουμε την ευκαιρία ο καθένας να ερμηνεύει το ανακοινωθέν όπως θέλει; Μήπως η τ/κ πλευρά δεν θα «παίζει» με τις λέξεις και να ερμηνεύει όπως θέλει τις λέξεις «κυριαρχία», «ισότητα» κτλ.; Είναι εδώ, λοιπόν, που απαντούμε και στο δεύτερο ερώτημα που είχαμε θέσει από την αρχή. Τέτοιες πολιτικές συμπεριφορές ασυνέπειας και παλινδρομήσεων, μόνο ζημιά προκαλούν στην υπόθεση προώθησης λύσης του Κυπριακού.

Παραπέμπουν μοιραία σε άλλες εποχές που είχαμε την ίδια συμπεριφορά. Να υπενθυμίσουμε, χάριν της ιστορίας, τον «ενταφιασμό» των Ιδεών Γκάλι. Η ίδια τακτική που ακολουθήθηκε τότε, ακολουθείται και τώρα με αποτέλεσμα το Κυπριακό να βρίσκεται σε τέλμα. Υπάρχει, βέβαια, ακόμα μια παράμετρος την οποία δεν πρέπει να ξεχνάμε. Και εάν ακόμα πετύχουμε (που το ευχόμαστε) να εκδοθεί ένα κοινό ανακοινωθέν, είμαστε σίγουροι ότι οι ηγέτες των ελληνοκυπριακών πολιτικών κομμάτων θα το δεχτούν;

Μήπως θα ερμηνεύει ο καθένας όπως θέλει το ανακοινωθέν και θα εξηγεί όπως θέλει τις λέξεις; Μήπως στο ανακοινωθέν θα βρίσκουμε «εποικοδομητικές ασάφειες», «αρνητικές αναφορές» και άλλα παρόμοια και έτσι να μην πάμε σε διάλογο; Όπως και εάν εξελιχτούν τα πράγματα, η ζημιά για την υπόθεση της «δίκαιης υπό τις περιστάσεις λύσης» έγινε και ο κατήφορος που δεν ξέρω πού θα μας οδηγήσει…

ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΠΑΠΑΛΑΖΑΡΟΥ
Μέλος Κ.Ε. ΑΚΕΛ