Στη νέα δίνη των συνομιλιών για το Κυπριακό, με τις εξελίξεις να δείχνουν τη σπουδή της τουρκικής πλευράς να εντάξει πρόνοιες για διπλές κυριαρχίες, τα μηνύματα γι' αυτούς που συλλαμβάνουν όλες τις συχνότητες είναι πιο βαθιά από αυτά που φαίνονται

Στη νέα δίνη των συνομιλιών για το Κυπριακό, με τις εξελίξεις να δείχνουν τη σπουδή της τουρκικής πλευράς να εντάξει πρόνοιες για διπλές κυριαρχίες, τα μηνύματα γι' αυτούς που συλλαμβάνουν όλες τις συχνότητες είναι πιο βαθιά από αυτά που φαίνονται. Το αρχικό μήνυμα είναι αυτό της απόρριψης των «αυτόματων» ρυθμίσεων σε ένα ομόσπονδο κράτος, που να μην εκπηγάζουν από τον λαό ή τουλάχιστον από την οντότητα της κεντρικής κυβέρνησης και η υιοθέτηση προνοιών για να προέρχονται από τις πλευρές ξεχωριστά. Χωρίς να έχει διαπιστωθεί στον πλήρη βαθμό αν αυτή η ρύθμιση έχει μακροπρόθεσμα οφέλη ή αν δύναται να παρέχει ασφάλειες σε κάποιες περιστάσεις στο μέλλον, οι κατ’ αρχήν προθέσεις μια τέτοιας επιδίωξης είναι πιο εύκολο να φανούν.

Το πιο ευκόλως εννοούμενο είναι η έλλειψη συναιτεριστικών προθέσεων από την άλλη πλευρά. Η σπουδή για θεσμοθέτηση μιας τέτοιας αρχής, πέρα από όποιες συνδέσεις με διαιώνιση λανθάνουσων παροντικών status quo, δείχνει άμεσα μια έλλειψη πρόθεσης για ύπαρξη συνεταιριστικής διάστασης στο υπό διαμόρφωση (μέσω συνομιλιών) κράτος. Η έλλειψη συνεταιριστικών αντιλήψεων και της διάθεσης του απαιτούμενου χώρου γι' αυτές, είναι ένα σημείο που πρέπει να προβληματίσει, καθώς κανένας δεν αμφισβητεί τη βασική αυτή αρχή του θέματος του Κυπριακού, από τη στιγμή που καλούνται δύο πλευρές να σχηματίσουν μια ενιαία οντότητα, ανεξάρτητα αν δεν εμπίπτει στο καθ’ αυτό ενιαίο κράτος, αλλά σε μια μορφή ομοσπονδίας.

Σε αυτό το προδιαγραφόμενο πλαίσιο είναι ίσως ανησυχητικό να προβούμε σε όποιες εξελίξεις, όσο και αν είναι διορθωτικές των υφιστάμενων προβλημάτων, αν κατευθυνόμαστε σε μια κατεύθυνση που δεν θα δίνει περιθώρια βιωσιμότητας ως προς έναν κύριο παράγοντα, που όποιες συνταγματικές ρυθμίσεις που καλύπτουν ευκταίες για κάποιους και ανεκτές για τους άλλους ρυθμίσεις, δεν θα αφήνει δρόμο για ουσιαστικές λειτουργίες του βασικού σχήματος αφετηρίας, αυτού του συνεταιρισμού, για αποφυγή της τελικής διάσπασης.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
Εκπαιδευτικός, αναλυτής