Πρέπει να υποβληθεί νέα αίτηση για ΠΟΠ, με προϊόν παρασκευασμένο αποκλειστικά με αιγοπρόβειο γάλα, όπως παραδοσιακά γινόταν από τον μεσαίωνα και ακόμα πιο πριν

Ασχολήθηκα με το χαλλούμι τα τελευταία 15 χρόνια, όταν αντιλήφθηκα πόσο αδικημένοι είναι οι ποιμνιοτρόφοι στην Κύπρο. Πλησίασα την τότε ηγεσία τους έξω από το Υπουργείο Εμπορίου και το Προεδρικό, όταν κατέβηκαν σε διαμαρτυρίες και έχυναν γάλα στον δρόμο, αλλά χωρίς να μπορέσω να τους περάσω τα μηνύματά μου. Πως πρέπει να σταθούν στα πόδια τους και να μην αποδεχθούν ποσοστώσεις και αγελαδινό γάλα στην παρασκευή του χαλλουμιού, γιατί ο κίνδυνος να χαθεί το παραδοσιακό χαλλούμι είναι σίγουρος και αυτό θα αποβεί εις βάρος των συμφερόντων τους.

Όταν η μακαριστή μάνα μου παρασκεύαζε χαλλούμι από τα λίγα πρόβατα που μας απέμειναν μετά τον πρόωρο θάνατο του πατέρα μου το 1934 και την πώληση των κοπαδιών μας, το γάλα που χρησιμοποιούσε ήταν αποκλειστικά πρόβειο. Τότε το μόνο φρέσκο αγελαδινό γάλα που υπήρχε στη Κύπρο ήταν στις πόλεις και χρησιμοποιείτο ως πρωινό ρόφημα από πολύ λίγους αστούς και από τους Άγγλους αποικιοκράτες. Η ανάπτυξη της αγελαδοτροφίας και η μεγάλη παραγωγή αγελαδινού γάλακτος έγινε τα τελευταία χρόνια και είχε να κάνει με τις τεράστιες επιχορηγήσεις της Ε.Ε., από τις οποίες οι αγελαδοτρόφοι πήραν τη μερίδα του λέοντος.

Και τότε άρχισαν οι αλχημείες με τις ποσοστώσεις, για να φτάσουμε στο σημείο μερικοί τυροκόμοι με την προτροπή και τη στήριξη των αγελαδοτρόφων, όπως λέγεται, να παρασκευάζουν χαλλούμι με μόνο 5-10% αιγοπρόβειο γάλα. Άλλοι δε να εισάγουν γάλα σε σκόνη και να παρασκευάζουν “χαλλούμια”. Το θλιβερό επακόλουθο είναι πως αυτή η ποιότητα του αγελαδινού χαλλουμιού έχει δημιουργήσει, ιδιαίτερα στη Βρετανία, τους λάτρεις του “ψευδοχαλλουμιού” σε σημείο που πιθανόν να μην τους αρέσει το γνήσιο χαλλούμι και να απορρίπτουν τη κατανάλωσή του.

Ακολούθησε η προσπάθεια κατοχύρωσης του χαλλουμιού ως ΠΟΠ (Προϊόντος Ονομασίας Προέλευσης) και η ατυχής εμπλοκή πολιτικών σκοπιμοτήτων στο θέμα αυτό με την προσθήκη του τουρκικού ονόματος “hellim”, πράγμα που περιέπλεξε την υπόθεσή μας, για να φτάσουμε στη σημερινή κατάσταση του αδιεξόδου. Η προσθήκη του τουρκικού ονόματος εμπεριέχει πολλούς κινδύνους, όπως αναφέρω και στις επιστολές που επισυνάπτω, γιατί η Τουρκία θα εκμεταλλευτεί αυτό το όνομα και θα παρασκευάζει χαλλούμια, τα οποία να διοχετεύει σε άλλες χώρες απευθείας ή μέσω των κατεχομένων και θα πλήττει του Κύπριους ποιμνιοτρόφους.

Η δική μου άποψη είναι πως πρέπει να υποβληθεί νέα αίτηση στην Ε.Ε. για ΠΟΠ με προϊόν παρασκευασμένο αποκλειστικά με αιγοπρόβειο γάλα όπως παραδοσιακά γινόταν από τον μεσαίωνα και ακόμα πιο πριν. Ας παραδειγματιστούμε από τους ποιμνιοτρόφους των ελληνικών νησιών του Αιγαίου, που έχουν εξασφαλίσει για τα τυριά τους το σήμα ΠΟΠ έστω και για τις μικρές ποσότητες που παράγουν (με πρόβειο ή αιγινό γάλα) και τα πωλούν σε πολύ αμειπτικές τιμές.

Θα αναφερθώ και στην περίπτωση της Ισπανίας, την οποίαν παραθέτω και σε μίαν από τις επιστολές που επισυνάπτω. Στην περιοχή Μanchaν την πατρίδα του Θερβάντες (Δον Κιχώτης), η ποιμνιοτροφία ανθεί, αποκλειστικά με πρόβατα. Εκεί παράγεται το τυρί Manchego από πρόβειο γάλα και έχει εξασφαλίσει το σήμα ΠΟΠ.

Προσέξτε, λοιπόν, τι συμβαίνει! Το τυρί αυτό γίνεται ανάρπαστο στις ΗΠΑ αλλά και στο Ηνωμένο Βασίλειο και η τιμή του κυμαίνεται μεταξύ 32 και 35 στερλινών το κιλό, δηλαδή 37-40 Ευρώ ή 41-45 δολάρια ΗΠΑ. Γιατί λοιπόν εμείς να παράγουμε χαλλούμι με 50% πρόβειο γάλα και να το πουλούμε 8-10 ευρώ και να μην παράγουμε ατόφιο χαλλούμι που θα μας προσκομίζει διπλάσια έσοδα; Και χωρίς να έχουμε μέσα στα πόδια μας την Τουρκία! Ας ξαναμελετήσουν το θέμα του χαλλουμιού στα Υπουργεία Γεωργίας και Εμπορίου.

Όσο για το αγελαδινό γάλα και τους αγελαδοτρόφους, κανείς δεν τους εμποδίζει να παράγουν όσες ποσότητες αγελαδινού τυριού μπορούν, όπως γίνεται σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και αλλού και ας το ονομάσουν όπως θέλουν, ακόμα και αγελαδινό χαλλούμι. Δεν θα επηρεάσει το γνήσιο ΠΟΠ χαλλούμι.