Τα καζίνα στην Κύπρο

O οικονομολόγος Κώστας Χριστοφή σε επιστολή του αναφέρεται στα νόμιμα, πλέον, κυπριακά καζίνα και τη συνεισφορά τους στην οικονομία:

«Μπορεί για κάποιους να θεωρείται ακόμη ταμπού το καζίνο, αλλά η αλήθεια είναι ότι η Κύπρος διαθέτει τρία νόμιμα καζίνα, τα οποία διαχειρίζεται η παγκοσμίου εμβέλειας εταιρεία Melco και τα οποία ήδη φαίνεται να έχουν πολλαπλασιαστικά οφέλη για την οικονομία του τόπου. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία εάν αναλογιστεί κανείς ότι ακόμη να λειτουργήσει το καζίνο-θέρετρο στη Λεμεσό, το οποίο αποτελεί και το κύριο έργο της εταιρείας.

»Ενδεικτικά, αναφέρω τις 800 ποιοτικές θέσεις εργασίας που προστέθηκαν στον τόπο μας και οι οποίες θα αυξηθούν κατά πολύ τα επόμενα χρόνια, φθάνοντας τις 2.500 χιλιάδες. Παράλληλα, μέσα από τις συνεργασίες που προκύπτουν με τοπικές εταιρείες, ο αριθμός των εργαζομένων αυξάνεται ακόμη περισσότερο. Όπως αναφέρθηκε σε πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή, η διαχειρίστρια εταιρεία είχε έσοδα €35 εκατ., από τα οποία το κράτος εισέπραξε 15% φόρο ή €5,25 εκατ., για το διάστημα Ιουνίου 2018 μέχρι και Ιανουαρίου 2019 και σε αυτά θα πρέπει να προστεθούν και τα έσοδα από τις σχετικές άδειες που ανέρχονται στα 4 εκ.

»Πέρα από τα σημαντικά έσοδα για το κράτος, τον εμπλουτισμό του τουριστικού μας προϊόντος, προκύπτει και ένα άλλο μεγάλο όφελος, η καταπολέμηση του παράνομου παιγνίου και η μείωση των επισκέψεων στα καζίνα στα κατεχόμενα. Με λίγα λόγια, η ενασχόληση με τα καζίνα στην Κύπρο πρέπει να σταματήσει να θεωρείται από πολλούς ως ταμπού.

»Αποτελούν νόμιμα σημεία παιγνίου, όπως και σε πολλές χώρες ανά το παγκόσμιο είναι μορφή διασκέδασης για μεγάλο μέρος του πληθυσμού, τόσο ντόπιου όσο και τουριστών, και κυρίως διασφαλίζουν ότι τα έσοδα καταλήγουν στην οικονομία και στο κράτος και όχι στα χέρια παράνομων εστιών και λεσχών ή στο παρακράτος της παρανομίας».

Μείναμε άφωνοι, κ. Δήμαρχε

Η Διευρυμένη Επιτροπή Πρωτοβουλίας για τη Διατήρηση και Προστασία του Ιστορικού Κέντρου της Πόλης της Λεμεσού, σε επιστολή της προς τον Δήμαρχο Λεμεσού, Νίκο Νικολαΐδη, αναφέρεται στον χώρο στάθμευσης στην Οδό Ανδρέα Θεμιστοκλέους:

«Έχουμε μείνει άφωνοι από τους ισχυρισμούς σας, κ. Δήμαρχε, στη συνέντευξή σας σε δημοσιογράφο της εφημερίδας "ΛΕΜΕΣΟΣ", η οποία αναρτήθηκε στο διαδίκτυο την Τρίτη, 19 Μαρτίου 2019.

Δηλαδή, αν καταλάβαμε καλά, κ. Δήμαρχε, ισχυρίζεστε ότι με το να μην κοπούν δέντρα στον χώρο στάθμευσης της οδού Ανδρέα Θεμιστοκλέους σημαίνει ότι υποστηρίζετε το ΣΒΑΚ Λεμεσού;

Επίσης, κ. Δήμαρχε, ισχυρίζεστε στη συνέντευξή σας ότι, για να μην πνιγεί το κέντρο της πόλης μας από τα αυτοκίνητα, πρέπει να δημιουργήσουμε νέους χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων. Μήπως αυτό σημαίνει ότι θα έρχονται λιγότερα αυτοκίνητα στο κέντρο όπως προτείνει το ΣΒΑΚ; Ή θα έρχονται περισσότερα αυτοκίνητα;

Ειλικρινά λυπούμαστε για τη στάση του Δημάρχου μας, ο οποίος διαβεβαίωνε τους ψηφοφόρους του, προεκλογικά, ότι θα σεβαστεί πλήρως τα αποτελέσματα της μελέτης του Σχεδίου Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας Λεμεσού.

Η χωρητικότητα σε αυτοκίνητα στον χώρο στάθμευσης στην οδό Ανδρέα Θεμιστοκλέους μετά την ανακατασκευή που έγινε στις 13 Ιανουαρίου 2018, είναι τώρα 220 και όχι 150 όπως είπατε στη συνέντευξή σας και αν διπλασιαστούν οι θέσεις αυτές, θα γίνουν 440 και όχι 300 όπως αναφέρατε.

Κύριε Δήμαρχε, σκεφτήκατε καθόλου την ποιότητα ζωής των περιοίκων του χώρου αυτού, αφού τα καυσαέρια πλέoν θα κατευθύνονται στις κατοικίες τόσο των περιοίκων όσο και των φοιτητών του Πανεπιστημίου και η ηχορύπανση που θα δημιουργηθεί θα προκαλέσει τρομερή οχληρία στο κέντρο της πόλης μας;

Κύριε Δήμαρχε, σας παρακαλούμε όπως αναθεωρήσετε τις απoφάσεις σας αυτές και συνεργαστείτε με το ΕΤΕΚ και το ΣΒΑΚ, οι οποίοι είναι επιστημονικά καταρτισμένοι και θα προσπαθήσουν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής όλων των κατοίκων της πόλης μας».

Κύκνειον Άσμα

Ο καρδιολόγος Νίκος Ερρ. Ιωάννου μιλά για την υπέροχη μουσική του Τσαϊκόφσκι στη Λίμνη των Κύκνων, η οποία δεν αφήνει κανένα περιθώριο να σκεφτεί κάποιος ότι το πανέμορφο αυτό πουλί έχει άσχημη φωνή και πως άδει όμορφα μόνον όταν προαισθανθεί τον θάνατό του:

«Κατά τον Πλάτωνα η ομορφιά σ’ αυτό το τραγούδι δεν έχει σχέση με θλίψη αλλά οφείλεται στη χαρά που νιώθει γιατί θα συναντήσει σε λίγο τον Θεό Απόλλωνα. Μεταφορικά, έτσι, χαρακτηρίζεται το τελευταίο έργο ενός δημιουργού ή η φωτεινή έκφραση κάποιου πριν από το τέλος.

Είχα το προνόμιο να παρακολουθώ για πολλά χρόνια και να νοσηλεύσω για αρκετές μέρες έναν προικισμένο κι ευγενή κύριο, που διένυε την 10η δεκαετία της ζωής του, με αξιοπρέπεια και ζηλευτή πνευματική διαύγεια. Κατά τη διάρκεια αυτής της νοσηλείας έφτασε κατ’ επανάληψιν στα πρόθυρα του θανάτου, αλλά όλο και το ξεπερνούσε. Διατηρώ στη μνήμη μου την τελευταία μουσική του ακρόαση, που ήταν η «μικρή νυκτερινή μουσική» του Μότσαρτ.

Μια ημέρα, που ήταν σε πολύ καλή κατάσταση και διάθεση, η κόρη του κατέγραψε ένα μήνυμά του για την υπόλοιπη οικογένεια που βρίσκεται στην Αμερική.
Ευθυτενής και χαρούμενος, περιέγραφε και συνέκρινε τις θετικές και αρνητικές εναλλαγές της πορείας της νοσηλείας του με το ταξίδι και τις περιπέτειες του Ομηρικού ταξιδευτή και Ήρωα.

Κατέληγε δε "τώρα νιώθω ότι η περιπέτεια και η ταλαιπωρία τελειώνει και όπου να ‘ναι θα βρεθώ, όπως ο Οδυσσέας, στην αγκαλιά της Πηνελόπης. That’s love. Αυτό είναι ΑΓΑΠΗ". Ήταν η τελευταία του λέξη! Κι ένα πλατύ χαμόγελο άνθισε στο πρόσωπό του.

Μετά από λίγες ώρες εβυθίσθη και σύντομα έσβησε, ανώδυνα και ειρηνικά.

Πράγματι, αυτό είναι τέλος Δικαίου Ανθρώπου και εκφράζω ευγνωμοσύνη σε κείνον και την οικογένειά του που σε τέτοιες μέρες κι εποχές χάρισαν τέτοια εμπειρία και παράδειγμα».

Παιχνίδια ισχύος

Ο Χαράλαμπος Μερακλής αναφέρεται στις νέες κρίσεις που δημιουργούνται από τη συνεχή εξέλιξη του διεθνές συστήματος και στις προεκτάσεις τους:

«Εκείνο που εξακολουθεί να είναι τοξικό στις διεθνείς σχέσεις είναι οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα, όπου ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Χουάν Γκουαϊδό, αυτοανακηρύχθηκε μεταβατικός Πρόεδρος της χώρας.

Όπως είναι γνωστό, η Βενεζουέλα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου και τα οκτώ μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στον κόσμο και συγκαταλέγεται ανάμεσα στους 10 μεγαλύτερους παραγωγούς αργού πετρελαίου.

Από το 2010 αποδείχθηκε πως στο υπέδαφός της βρίσκεται το 40,4% των αποθεμάτων πετρελαίου και πως ξεπερνά και αυτήν την Σ. Αραβία, που διέθετε τα μεγαλύτερα αποθέματα αυτού του τύπου.

Οι εντάσεις ξεκίνησαν από την εποχή που Πρόεδρος της χώρας ήταν ο Ούγκο Τσάβες. Η κρίση κορυφώθηκε με την εκλογή του Νίκολας Μαδούρο το 2013. Η στάση των ΗΠΑ έναντι του Νίκολας Μαδούρο οδήγησε Ρωσία - Κίνα - Τουρκία να ταχθούν στο πλευρό του Μαδούρο.

Όπως επισημαίνει ο Καναδός Πρεσβευτής, Μπεν Ρόουσγελ, η διαμάχη είναι ιδεολογική.

Μια σειρά πολιτικοί αναλυτές, που ασχολούνται με τη Λατινική Αμερική, τονίζουν πως η Κίνα είναι ο σημαντικότερος πιστωτής της Βενεζουέλας και πως μέχρι τώρα έχει χορηγήσει προς αυτήν 17 δάνεια συνολικού ύψους 62,2 δις δολαρίων, ενώ οι κινέζικες εταιρείες επένδυσαν σ’ αυτήν 19,15 δις δολάρια.

Οι σχέσεις Ρωσίας - Βενεζουέλας ξεκινούν από την εποχή του Ούγκο Τσάβες, όταν η δεύτερη αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Αμπχαζίας και Νότιας Οσσετίας, ενώ επίσης στήριξε τις ρωσικές θέσεις στη Συρία και Ουκρανία.

Τώρα η Ρωσία είναι ο σημαντικότερος εμπορικός της εταίρος και η ρωσική πετρελαϊκή εταιρεία Rosneft παρουσιάζεται ως εγγυητής της αμερικάνικης εταιρείας CHgo, που ανήκει στον ενεργειακό γίγαντα της Βενεζουέλας, καθώς επίσης η Ρωσία αναδιάρθρωσε το χρέος τής Βενεζουέλας ύψους 3,15 δις δολαρίων.

Στόχος της πολιτικής της Ρωσίας είναι να ενισχύσει την επιρροή της στη Λατινική Αμερική.

Αναφορικά με τις σχέσεις Βενεζουέλας - Τουρκίας, αυτές σχετίζονται με τις γεωπολιτικές φιλοδοξίες της Τουρκία στα Βαλκάνια - Μέση Ανατολή - Ευρώπη.

Όπως φημολογείται η Βενεζουέλα πώλησε 73 τόνους χρυσού, ενώ άλλα 127 εκ. ευρώ μεταφέρθηκαν σε τράπεζες της Ρωσίας. Πάντως η κατάσταση στη χώρα είναι αρκετά επικίνδυνη και ίσως αυτή οδηγηθεί σε εμφύλιο πόλεμο».

Οι διαδηλωτές, ο Συνεργατισμός και ο εξοχότατος κ. Πρόεδρος

Ο Α. Χατζηαντώνης γράφει για την πορεία που πραγματοποίησαν στο Προεδρικό χιλιάδες άνθρωποι, αγρότες, εκπαιδευτικοί και άλλοι και σχολιάζει τα πανό τους:

«Συνθήματα, πολύ εύστοχα, όπως για παράδειγμα: "Όλοι για τον ένα, και ο καθένας για όλους", το οποίο προέρχεται ή μάλλον εχρησιμοποιείτο, από τους θρυλικούς Τρεις Σωματοφύλακες, έργο του Αλεξάνδρου Δουμά, πατρός (1802-1870), ή το εξαιρετικό, σχετικά με τον Συνεργατισμό, σε καθαρή κυπριακή διάλεκτο: "Εχτίσαν τον οι αγράμματοι, τζαι εφάν τον οι... γραμματιζούμενοι!". Τι ωραίο και αληθινό σύνθημα!

Αμάν, αυτοί οι...γραμματιζούμενοι! Οι εγγράμματοι, όπως λέγονται στην αγαπημένη μου, καθαρεύουσα!.. Είναι όλοι κάτοχοι μάστερ και άλλων τίτλων, αμερικανικών, ή αγγλικών πανεπιστημίων, αλλά απεδείχθησαν εντελώς ακατάλληλοι, για τις καλοπληρωμένες θέσεις τους! Δεν λέγω, όλοι. Προς Θεού!

Μα, είναι ψέματα; Έτσι, δεν έγινε; Οι παππούδες μας, οι πατέρες μας, με κόπο και πολύ ιδρώτα, δουλεύοντας σκληρά, με μόχθο, κατόρθωσαν να δημιουργήσουν αυτό το υγιές στήριγμα, το αποκούμπι θα λέγαμε, για τον κάθε απλό μεροκαματιάρη εργαζόμενο, αγρότη, ή άνθρωπο της πόλης. Με αιματηρές οικονομίες. Με το σοφό σύστημα της αποταμίευσης. Για να έχουν ένα, μικρό ή μεγαλύτερο κεφάλαιο, όταν θα το χρειάζονταν αργότερα. Να σπουδάσουν το γιο τους, να προικίσουν την θυγατέρα, να της κτίσουν ένα σπιτάκι, να έχουν λεφτά για μια ξαφνική περιπέτεια με την υγεία τους, οψέποτε αυτό θα εκρίνετο αναγκαίο!..

"Ολημερίς κοπίαζε, ωσότου είσαι νέος, διά να μην μετανοείς, το ύστερον, ματαίως!..". Σαν να ακούω, ακόμη, αυτήν τη στιγμή τα σοφά λόγια της γιαγιάς μου, της Άννας! Σε αγαπάω πολύ γιαγιάκα μου, και δεν σε ξεχνώ ποτέ! Χα! Μου τα ‘λεγε, η μακαριστή, όταν καμιά φορά, ενώ έπρεπε να είμαι στο δωμάτιό μου και να μελετώ, όταν ήμουνα 13-14χρονος μαθητής Γυμνασίου, έτρεχα στις αλάνες της Τζερύνειας μας, δεκαετία '70, ή κάπου εκεί, και έπαιζα μπάλα, ή ππιριλιά (βόλους).

Υγιές φαινόμενο, η αυθόρμητη κάθοδος του κόσμου στους δρόμους για ήσυχη και ομαλή διαμαρτυρία. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι παραδειγματίστηκαν από τα λεγόμενα Κίτρινα Γιλέκα, στη Γαλλία, που κατηγορούν τον Εμμανουέλ Μακρόν για αυταρχισμό, διαφθορά και ούτω καθ'εξής!..

Α, πρόσεξα στον Τύπο και κάτι, που μου φάνηκε λίγο αστείο. Κάποιοι, λέει, διαμαρτύρονται επειδή οι ομιλητές εκπρόσωποι των διαδηλωτών, αποκάλεσαν τον κύριο Αναστασιάδη... εξοχότατο! Χα! Μα τι λέτε, ρε παιδιά; Εδώ, ο Γ.Γ. του ΟΗΕ αποκαλεί την κατοχική μαριονέτα, τον εγκάθετο της Άγκυρας, His Excellency!.. Το εξοχότατε κ. Αναστασιάδη σάς ενόχλησε; Εγώ, του το αναγνωρίζω. Παραμένει κομψός και αειθαλής στα 73 του!.. Λίγο είναι αυτό;».

Ποιους ενοχλούν τα διαβατήρια;

Ο Παναγιώτης Σάββα σε επιστολή του μιλά για το κυπριακό σχέδιο πολιτογραφήσεων και την κριτική που δέχεται:

«Η κριτική που δέχεται -από κύκλους εκτός Κύπρου- το κυπριακό σχέδιο που επιτρέπει την πολιτογράφηση έναντι σημαντικής επένδυσης, αν και όχι δικαιολογημένη, θα μπορούσε εν μέρει να θεωρηθεί κατανοητή. Γιατί κυρίως προέρχεται από χώρες (ή εκπροσώπους τους στην ΕΕ) που προσφέρουν παρόμοια σχέδια και συνεπώς αντιμετωπίζουν την Κύπρο ως ανταγωνιστή σε αυτήν τη βιομηχανία.

Από την άλλη, η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, δείχνει να ασχολείται πολύ περισσότερο με το κυπριακό σχέδιο, απ’ όσο η έκταση ή τα αριθμητικά του δεδομένα θα δικαιολογούσαν. Σύμφωνα με στοιχεία της ίδιας της ΕΕ, το 2017 στο σύνολο της Ένωσης πολιτογραφήθηκαν 825.000 μη Ευρωπαίοι πολίτες, από τους οποίους μόλις 5.500 στην Κύπρο (0,67%). Από αυτούς τους 5.500 μόνο περίπου το 10% (δηλαδή γύρω τους 550 - 600) πολιτογραφήθηκαν μέσω του σχεδίου για επενδυτές.

Οι αντιδράσεις που είναι ακόμη πιο περίεργες και ανεξήγητες, είναι οι εντός Κύπρου. Όλοι παραδέχονται ότι το σχέδιο έχει συμβάλει στην επανεκκίνηση του τομέα των κατασκευών, ο οποίος πλήγηκε περισσότερο από την κρίση. Όλοι επίσης συμφωνούν ότι προσφέρει θέσεις εργασίας (περίπου 8.000 είναι η αύξηση μόνο στον τομέα των κατασκευών) και ότι συμβάλλει στη μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ενώ ταυτόχρονα έμμεσα οφέλη καταγράφουν και πολλές άλλες επιχειρήσεις και επαγγελματίες.

Κάποιοι λένε ότι μέσω του σχεδίου ξεπουλούμε τη γη μας στους ξένους. Αυτό κι αν δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Το 2018 πωλήθηκαν σε ξένους περισσότερα από 4.000 ακίνητα. Από αυτά είναι ζήτημα αν τα 550-600 αφορούσαν το σχέδιο πολιτογράφησης επενδυτών. Αν πάμε δέκα χρόνια πίσω, το 2008 (πριν την κρίση), οι πωλήσεις ακινήτων σε αλλοδαπούς -χωρίς να υπάρχει το συγκεκριμένο σχέδιο- ήταν περισσότερες από 6.600. Τότε δεν θυμάμαι να διαμαρτυρόταν κανένας».