Οι δανειολήπτες δεν υπογράφουν χρεωστικό γραμμάτιο. Δεν πληρώνουν χρηματικές δόσεις. Εκχωρούν όμως την ψήφο τους και την ελευθερία της άποψής τους στον κομματάρχη και το κόμμα του. Και η δόση που πληρώνουν είναι ότι δίνουν την ψήφο τους στον κομματάρχη που τους κάνει το ρουσφέτι και τους παραχωρεί το αξόφλητο δάνειο, με το οποίο μαζεύει τις ψήφους για την εκλογή του και για το κόμμα του

Στο άρθρο αυτό δεν θα μιλήσω ούτε για τα μη εξυπηρετούμενα, ούτε για τα εξυπηρετούμενα δάνεια. Θα ασχοληθώ με μιαν άλλη κατηγορία δανείων. Δεν έχουν να κάμουν με χρήματα και με δόσεις. Έχουν να κάνουν μόνο με υποχρεώσεις των δανειοληπτών. Θα ονομάσω αυτά τα δάνεια εφ’ όρου ζωής αξόφλητα δάνεια. Οι δανειολήπτες δεν εισπράττουν κανένα χρηματικό ποσό. Εισπράττουν, όμως, χάρες πραγματικές και φανταστικές, ρουσφέτια μικρά και μεγάλα. Και θέτουν υπό εκλογικήν υποθήκη την ψήφο και τον εαυτό τους.

Δανειολήπτες των αξόφλητων δανείων είναι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων. Και πιστωτές όλοι οι πολιτικοί που διεκδικούν εκλογή και τα κόμματά τους, που ενδιαφέρονται μόνο για το κομματικό συμφέρον και για την δόξα της ηγεσίας τους. Οι δανειολήπτες δεν υπογράφουν χρεωστικό γραμμάτιο. Δεν πληρώνουν χρηματικές δόσεις. Εκχωρούν όμως την ψήφο τους και την ελευθερία της άποψής τους στον κομματάρχη και το κόμμα του. Και η δόση που πληρώνουν είναι ότι δίνουν την ψήφο τους στον κομματάρχη που τους κάνει το ρουσφέτι και τους παραχωρεί το αξόφλητο δάνειο, με το οποίο μαζεύει τις ψήφους για την εκλογή του και για το κόμμα του.

Το πολιτικό και το κομματικό μας σύστημα έχει δημιουργήσει αυτήν την κατάσταση. Ο κάθε ψηφοφόρος πιστεύει ότι μόνο με την παρέμβαση του κομματάρχη και του κόμματός του μπορεί να διεκδικήσει τα δικαιώματά του. Θέλει να πιστεύει ότι το δικαίωμά του στην εργασία, την υγεία, τον διορισμό, στην εξυπηρέτηση εξαρτώνται από τα κόμματα και τους εκπροσώπους τους. Δεν ενδιαφέρεται να διεκδικήσει τα δικαιώματά του με τον νόμο. Προτιμά να εξασφαλίσει με ρουσφέτι το δικαίωμά του στην υγεία, στην παιδεία, τον διορισμό του παιδιού του στη δημόσια υπηρεσία, την παραχώρηση δανείου ή επιδόματος από την Κυβέρνηση, την πολεοδομική και την άδεια οικοδομής. Προτιμά να αποτείνεται στον κομματικό του μέντορα ή στο κομματόσκυλο της περιοχής του και υπογράφει, έτσι, αξόφλητο δάνειο, εκχωρώντας και την αξιοπρέπειά του. Και τα κόμματα φροντίζουν να του επιβεβαιώνουν αυτήν την άποψη και να του δημιουργούν προσδοκία συμμετοχής σε κάποιου είδους διαπλοκή.

Χαρακτηριστικά θυμούμαι παλαιότερα έναν γνωστό μου, που ήθελε να του παραχωρηθεί βοήθεια για ανέγερση προσφυγικής κατοικίας για την κόρη του. Πληρούσε όλα τα κριτήρια και με τη συμπλήρωση μιας απλής αίτησής του το αίτημά του θα ικανοποιείτο αμέσως. Όμως ο «βουλευτής του» τον έπεισε ότι η υπόθεσή του ήταν πολύ δύσκολη και ότι ο ίδιος θα φρόντιζε να ικανοποιηθεί. Το πίστεψε. Έτσι συνήψε ένα εφ’ όρου ζωής αξόφλητο δάνειο, εκχωρώντας την ψήφο του στο κόμμα για πάντα.

Για τούτο τα μεγάλα κόμματα δεν χάνουν ποτέ τα ποσοστά τους, έστω κι αν με την πολιτική τους θα καταστρέψουν την Κύπρο. Ο ψηφοφόρος δεν τους τιμωρεί για την ανικανότητα, τη διαπλοκή, την ανεπάρκεια και την καταστροφική τους διακυβέρνηση. Απλώς πληρώνει με την ψήφο του προς το πρόσωπο που του κάνει το ρουσφέτι. Καταβάλλει, έτσι, τη δόση του για το αξόφλητο δάνειο. Όταν, όμως, η ψήφος του δεν δίνεται σε πρόσωπο, βουλευτή, ευρωβουλευτή, πρόεδρο, δήμαρχο, ή δημοτικό σύμβουλο, αλλά είναι ψήφος σε δημοψήφισμα, τότε νιώθει ελεύθερος. Και ψηφίζει κατά συνείδησιν, όπως συνέβη στο δημοψήφισμα του 2004. Στις άλλες περιπτώσεις η ψήφος του είναι δόση του αξόφλητου χρέους για το ρουσφέτι.

Στις προεδρικές εκλογές του 2008 ο ηγέτης τού ΟΧΙ δεν κατάφερε να περάσει στον β’ γύρο. Την πρώτη θέση πήρε ένας από τους φανατικότερους οπαδούς του σχεδίου Ανάν. Ανήκε όμως σε κόμμα με πολλά αξόφλητα χρέη. Ακολούθησε η καταστροφή στο Μαρί, η οικονομική καταστροφή, το κούρεμα των καταθέσεων, το κλείσιμο μιας τράπεζας, οι απαράδεκτες υποχωρήσεις στο Κυπριακό, το κλείσιμο δύο εθνικών αερογραμμών, η διάλυση του Συνεργατισμού. Και, όμως, τα κόμματα, που βαρύνονται με αυτές τις καταστροφικές ενέργειες, συνεχίζουν να διατηρούν 60-70% του εκλογικού σώματος. Αξιοποιούν τα πολλά αξόφλητα δάνεια που έχουν οι οπαδοί τους, που επενδύουν και στην προσδοκία ρουσφετιού.

Τα κόμματα του κέντρου δεν μπορούν να επενδύουν σε προσδοκίες ρουσφετιού, όπως αυτές που προσφέρουν τα μεγάλα κόμματα. Και οι ψηφοφόροι με τα αξόφλητα δάνεια είναι λίγοι. Για τούτο δεν προβλέπεται αλλαγή του εκλογικού χάρτη, όπως θα συνέβαινε σε μια κανονική χώρα. Τα μαντριά θα μείνουν αναλλοίωτα.

Ο ΠτΔ, ο Αβέρωφ και ο Άντρος έχουν πολλές επενδύσεις σε αξόφλητα δάνεια. Και αυτά είναι πλήρως εξυπηρετούμενα. Οι δόσεις τους είναι πάντα οι ψήφοι. Για τούτο και τα δύο μεγάλα κόμματα θα παίρνουν μαζί πάντα 60-70% των ψήφων.