Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη ότι κάποιοι αποδέχονται και νομιμοποιούν τη διχοτόμηση με αυτό το Μ.Ο.Ε.;
Αυτά τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (Μ.Ο.Ε.) πρέπει να είναι κάτι μαγικό και θαυματουργό. Είναι μια άσπρη πινελιά μέσα στο απόλυτο μαύρο της τουρκικής αδιαλλαξίας. Είναι μια λάμψη κεριού μέσα στο απόλυτο σκοτάδι της συνεχιζόμενης κατοχής. Όλα πάνε στραβά και ανάποδα, όλα δείχνουν ότι η τουρκική στάση δεν αλλάζει, αλλά αναμένει με σιγουριά να αλλάξει η πλευρά μας και να αποδεχθεί, επιτέλους, τις τουρκικές θέσεις για «λύση και επανένωση».
Αλλά έρχονται τα Μ.Ο.Ε. να δώσουν μια ψεύτικη αισιόδοξη νότα μέσα στα βάραθρα της απαισιοδοξίας, που σκορπά ο κατακτητής και οι υποστηρικτές του, ακόμα και μέσα στην Κ.Δ.
Υπάρχουν φυσικά κάποιοι στη δική μας πλευρά που πιστεύουν ότι ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, η πλειοψηφία λέω εγώ, που δεν αποδεχόμαστε τους τουρκικούς όρους, «επιθυμούμε διακαώς να παραμείνουμε όπως είμαστε γιατί μάθαμε να ζούμε και να αναπνέουμε από την ύπαρξη και μόνο του κυπριακού προβλήματος».
Ενώ αν δείχναμε κι εμείς τη δική τους ευελιξία και αποδεχόμασταν την παραμονή λίγων στρατευμάτων, αν αποδεχόμασταν την εκ περιτροπής προεδρία, τη μια θετική ψήφο (δεν τη λένε ΒΕΤΟ), αν αναγνωρίζαμε τους σφετεριστές ως ιδιοκτήτες και αν ανακηρύσσαμε τους Τούρκους υπηκόους σε Ευρωπαίους πολίτες, αν αποδεχόμασταν όλους τους εποίκους, τότε θα είχαμε «λύση και επανένωση, θα απελευθερωνόταν η Κύπρος και θα αποφεύγαμε τη διχοτόμηση». Τι πίνουν άραγε και δεν μας δίνουν κι εμάς, για να ζούμε αυτήν την εικονική πραγματικότητα;
Μας κατηγορούν ότι εμείς δεν θέλουμε λύση, επειδή προτιμούμε τη διχοτόμηση, που είναι συμβατή με την ιδεολογία μας. Εμείς τονίζουμε ότι απορρίπτουμε τη διχοτόμηση. Ότι δεν θέλουμε να νομιμοποιήσουμε και να μονιμοποιήσουμε τη διχοτόμηση. Προσωπικά, μάλιστα, υποβάλλω σε όσους κυνηγούν τόσο πολύ τα Μ.Ο.Ε., ότι με την αποδοχή του πλαισίου Γκουτέρες οποιασδήποτε ημερομηνίας και με τις υποχωρήσεις της πλευράς μας, τα Μ.Ο.Ε. αποδέχονται και νομιμοποιούν σταδιακά τη διχοτόμηση, ώστε στο τέλος αυτή η σταδιακή αποδοχή της διχοτόμησης να καταλήξει στην οριστική, νόμιμη και μόνιμη διχοτόμηση.
Ας δούμε, για παράδειγμα, το Μ.Ο.Ε. για τη διασύνδεση των τηλεφωνικών δικτύων. Ανεξάρτητα από τη χρησιμότητά του, θα ήταν ένα καλό Μ.Ο.Ε., αν η τούρκικη πλευρά αποδεχόταν να γίνει ολόκληρη η Κύπρος ένα τηλεφωνικό δίκτυο με διεθνή κωδικό της Κυπριακής Δημοκρατίας το +357. Τι έγινε, όμως, στην πραγματικότητα; Ο Πτδ αποδέχτηκε μια διευθέτηση, που αποτελεί προάσκηση αποδοχής του παράνομου κράτους και προάσκηση της διχοτόμησης του τηλεφωνικού δικτύου με δυο κωδικούς. Τον κωδικό της Κ.Δ. και τον κωδικό της Τουρκίας. Η τουρκική πλευρά αποδέχτηκε αυτό το Μ.Ο.Ε. γιατί αναγνωρίστηκαν διεθνώς παράνομες δικές της εταιρείες και υποδομές και διασφαλίστηκαν οι δυο κωδικοί για την ίδια χώρα. Δηλαδή, νόμιμη διχοτόμηση τηλεπικοινωνιών.
Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη ότι κάποιοι αποδέχονται και νομιμοποιούν τη διχοτόμηση με αυτό το Μ.Ο.Ε.; Αν έρθει η ώρα της λύσης, η «Δ.Δ.Ο. της Κύπρου» δεν θα έχει έναν κωδικό, αυτόν της Κ.Δ., δηλ. το +357, αλλά κάθε συνιστώσα πολιτεία θα έχει τον δικό της διεθνή κωδικό. Αυτό ήδη το αναγνωρίσαμε με το περίφημο Μ.Ο.Ε. της σύνδεσης των τηλεφωνικών δικτύων. Εμείς διαφωνούμε. Διαφωνούμε, όχι επειδή είμαστε εναντίον της λύσης, αλλά επειδή είμαστε αντίθετοι και δεν συμβιβαζόμαστε με τη διχοτόμηση, που προσπαθούν να μας την επιβάλουν σταδιακά, όπως σταδιακά την αποδέχονται.
Εμείς δεν θέλουμε αυτήν τη λύση της σταδιακής αναγνώρισης της διχοτόμησης. Προτιμούμε την αποφυγή μιας λύσης, που θα νομιμοποιεί τη διχοτόμηση και τα άλλα κακά που περιλαμβάνονται στη νέα παντιέρα των ηγεσιών ΔΗ.ΣΥ. - ΑΚΕΛ και που ονομάζεται «πλαίσιο Γκουτέρες», οποιασδήποτε ημερομηνίας.
Η ηγεσία μας αποδέχεται σταδιακά και σταθερά τη διχοτόμησή. Πάμε για λύση συνομοσπονδίας, με τα δυο κράτη ελεγχόμενα από την Τουρκία.
