Το κράτος παίρνει από τον φτωχό υπάλληλο «για το καλό του» το 41% του εισοδήματός του σε διάφορες μορφές φόρων

· Για να δημιουργήσει μια θέση εργασίας η Εταιρεία πρώτα ρωτά τι θα στοιχίσει η συγκεκριμένη εργοδότηση (οροφή κόστους)

· Από τα €1000 που διαθέτει ο εργοδότης, απομένουν μόνο τα €587 για τον εργαζόμενο

Μεγάλο το θέμα ΤΚΑ, λίγος ο διαθέσιμος χώρος. Έτσι, θα περιγράψω το πρόβλημα μόνο. Για τις λύσεις ελπίζω να μου δοθεί ευκαιρία αργότερα. Αρχίζω με αναφορά στις εισφορές του εργοδότη και εργαζομένου στο ΤΚΑ, που κάποτε ήταν 6,3%. Δηλαδή, σύνολο εισφορών των δύο πλευρών: 12,6%. Με τη χρήση διοικητικών και λαϊκίστικων τρικ (δηλαδή βαθμιαία αύξηση εισφορών για μην προκληθεί τρόμος από την αρχή) το 6,3% έγινε 6,8%, μετά 7,3%, ακολούθως 7,8% και σήμερα 8,3%. Δηλαδή, 16,6% για τις δύο πλευρές. Στο πλαίσιο του ιδίου κόλπου, το έτος 2039 η κάθε πλευρά θα συνεισφέρει 10,3%: συνολικά 20,6% από 16,6% σήμερα. Και η χιονοστιβάδα φόρων (γιατί περί φόρων πρόκειται) δεν σταματά εδώ, γιατί ακολούθως με τρικ το 8,3% θα γίνει 8,8%, μετά 9,3%, ακολούθως 9,8% και τελικά (εάν υπάρξει τέλος!) 10,3%. Δηλαδή, συνολικά 20,6% σε εισφορές.

Εάν ο αναγνώστης νομίζει πως τελειώσαμε με φόρους, απλώς αναφέρω πως ο εργοδότης έχει να καταβάλει επιπρόσθετα και ακόμα 2% για «Κοινωνική Συνοχή» (κάτι που εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια και προκαλεί σύγχυση). Για το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού (με αποζημιώσεις πλεονασμού πολύ υψηλότερες από αυτές του Ηνωμένου Βασιλείου) 1,2% και για κατάρτιση 0,5%. Δηλαδή, ακόμα 3,7% για τον εργοδότη, πέραν του 10,3% που αναφέρουμε πιο πάνω. Δηλαδή, σύνολο για τον εργοδότη 14,0% και για τον υπάλληλο 10,3%: Σύνολο για τις δύο πλευρές 24,3%. Και δεν έχουμε τελειώσει ακόμα, γιατί ο εργοδότης θα καταβάλλει και 2,90% για το ΓεΣΥ και ο εργαζόμενος άλλα 2,65% (σύνολο: €5,55%). Ξεχωρίζω κάπως το ΓεΣΥ αλλά και αυτό είναι κόστος για τον εργοδότη και τον εργαζόμενο, που ανεβάζει το σύνολο περικοπών σε 29,85% (24,3% + 5,55%). Ας πούμε 30%.

Για μια ζωή ασχολούμαι με τα θέματα οργάνωσης και προσωπικού, αλλά εδώ δεν μπορώ να απαντήσω στην ερώτηση τού «τι τελικά θα γίνει με αυτήν την κατάσταση;». Θα καταρρεύσει το σύστημα υπό το βάρος του κόστους; Θα χρειαστεί καινούργια χρηματοδότηση γιατί θα δραπετεύσουν πολλοί εργοδότες από ένα δυσβάστακτο σύστημα; Θα μειωθούν οι θέσεις εργασίας με τη συμβατική έννοια; Τελικά θα αυξηθεί η ανεργία;

Τα λέγω αυτά γιατί γνωρίζω πώς λειτουργεί η λογική τέτοιων ενεργειών, η οποία είναι η ακόλουθη: Για να δημιουργήσει μια θέση εργασίας η Εταιρεία πρώτα ρωτά τι θα στοιχίσει η συγκεκριμένη εργοδότηση (οροφή κόστους). Δηλαδή, ρωτά αυτό που λέμε «τι θα είναι το cost to the employer»; Ποιο ποσό μπορώ να αντέξω για τη συγκεκριμένη θέση που θα δημιουργήσω; Για παράδειγμα, μπορεί να πει: «Έχω στη διάθεσή μου για επένδυση στην ‘Α’ θέση το ποσό των €1000/μήνα».

Εφόσον αποφασιστεί ο αριθμός, αμέσως αρχίζουν οι αφαιρέσεις των φόρων εργοδότησης/employment taxes (δηλαδή αυτά που στην Κύπρο ονομάζονται εισφορές στο ΤΚΑ). Δηλαδή, από τα €1000 αφαιρούνται τα €240 (ΤΚΑ) για να μείνουν καθαρά για τον υπάλληλο €760. Τώρα και με το ΓεΣΥ θα αφαιρεθούν συνολικά €300. Απομένουν για τον υπάλληλο μόνο €700. Σαν ο υπάλληλος ξοδεύει τα €700, το κράτος θα πάρει αυτόματα και άλλα €113 σε ΦΠΑ, οπότε το σύνολο που θα πάει σε κάποιο ταμείο ή οργανισμό του κράτους θα είναι €413.

Δηλαδή, από τα €1000 που διαθέτει ο εργοδότης απομένουν μόνο τα €587 για τον εργαζόμενο. Και γεννιέται το ερώτημα: «Όταν το κράτος παίρνει από τον φτωχό υπάλληλο ‘για το καλό του’ το 41% τους εισοδήματός του σε διάφορες μορφές φόρων, το συγκεκριμένο οικονομικό σύστημα συνεχίζει να αποκαλείται καπιταλιστικό ή σοσιαλιστικό/κομμουνιστικό;». Θα αντέξει μια τέτοια διευθέτηση μέσα σε ένα οικονομικό σύστημα, που «αριστεροί» και «δεξιοί» στην Κύπρο προβάλλουν σαν καπιταλιστικό; Ένα είναι το σίγουρο νομίζω: τελικά ο πρώτος που θα βγει ζημιωμένος θα είναι ο μη προνομιούχος εργαζόμενος και ο φτωχός και βέβαια ο μικρο-μεσαίος.