Αντί, λοιπόν, ο Πρόεδρος να σκιαμαχεί για τα Πρακτικά της 4ης Ιουλίου προκαλώντας αναστάτωση, ζημιογόνες αντιπαραθέσεις και αποπροσανατολισμό από το καθοριστικό καθήκον της επανέναρξης των διαπραγματεύσεων, ας επικεντρωθεί στην υλοποίησή του. Εκτός κι αν ο στόχος είναι όντως ο αποπροσανατολισμός…

Δύσκολα μπορεί κάποιος να κατανοήσει ποια είναι η σκοπιμότητα της συζήτησης που άρχισε και πάλι ο Πρόεδρος για το Πλαίσιο Γκουτέρες. Λέμε και πάλι, γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται συζήτηση για το Πλαίσιο και την ημερομηνία κατάθεσής του.

Η πρώτη φάση συζήτησης προέκυψε πριν από μερικούς μήνες, όταν οι κυβερνώντες επέμεναν ότι το Πλαίσιο Γκουτέρες ήταν της 4ης Ιουλίου και όχι της 30ής Ιουνίου, όπως επέμενε η τουρκοκυπριακή πλευρά. Αυτή η θέση πυροδότησε συζητήσεις, αν είναι ένα ή δύο τα Πλαίσια, για το περιεχόμενο του Πλαισίου και τις θέσεις που περιλαμβάνει.

Την όλη συζήτηση την τερμάτισε η επίσημη τοποθέτηση του Γενικού Γραμματέα ότι το Πλαίσιο το έδωσε στις 30 Ιουνίου. Σ’ αυτήν την τοποθέτηση, η οποία επαναλήφθηκε και αργότερα μερικές φορές από τον ΓΓ, η δική μας πλευρά επέλεξε τη σιωπή. Έτσι κάνουν οι κυβερνώντες, όταν προκύπτει κάποιο θέμα ή κάποια εξέλιξη που δεν τους βολεύει. Διά της σιωπής και της υπεροπλίας που διαθέτουν στα ΜΜΕ, προσπερνούν το άβολο θέμα και αλλάζουν ατζέντα. Έτσι προσπάθησαν να προσπεράσουν το θέμα με την ημερομηνία του Πλαισίου. Έκαναν καθετί το δυνατό για να περάσει απαρατήρητο από την ελληνοκυπριακή κοινωνία, αφού το αφήγημά τους έμεινε αιωρούμενο και αποδείχθηκε αίολο.

Ξανά, λοιπόν, στη συζήτηση για το Πλαίσιο Γκουτέρες, με τον Πρόεδρο να επιμένει ότι υπάρχουν Πρακτικά και ότι πρέπει να βρεθούν. Κάθε φορά δε που κάνει αναφορά στα Πρακτικά, δεν παραλείπει να αφήνει αιχμές και υπονοούμενα για τη Γενική Γραμματεία του Διεθνούς Οργανισμού, επειδή τα Πρακτικά -κατά τον Πρόεδρο- είτε έχουν χαθεί είτε αποκρύβονται.

Αυτή η στάση του Προέδρου κάνει ζημιά στην ελληνοκυπριακή πλευρά και εν γένει στην Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν μπορεί η Κυπριακή Δημοκρατία, από τη μια να έχει -ορθά- στην πρόταξη της πολιτικής της την υλοποίηση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ για την Κύπρο και το Κυπριακό, να επιδιώκει την παροχή των Καλών Υπηρεσιών του ΓΓ, και, από την άλλη, να αφήνονται υπονοούμενα για την αντικειμενικότητα του Διεθνούς Οργανισμού και ειδικά της Γενικής Γραμματείας.

Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί ο Πρόεδρος άνοιξε ξανά το θέμα με το Πλαίσιο και τι επιδιώκει με το μέτωπο που άνοιξε. Θα είχε λογική, αν ο ΓΓ δεν είχε τοποθετηθεί επί της ουσίας των θεμάτων που εγείρονται, ειδικά εκείνων που αφορούν στο θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων. Κατά παραδοχή του Προέδρου, ο ΓΓ ευθαρσώς και ορθά τοποθετήθηκε στο θέμα, τόσο κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης στο Κραν Μοντανά όσο και στο κρίσιμο δείπνο της τελευταίας νύχτας της Διάσκεψης. Κατά τον ΓΓ, από την πρώτη μέρα της λύσης θα τερματιστεί το αναχρονιστικό σύστημα εγγυήσεων, το ίδιο και τα επεμβατικά δικαιώματα.

Σε ό,τι αφορά δε τον κατοχικό στρατό, ο ΓΓ προκρίνει την αποχώρηση μεγάλου μέρους του τις πρώτες μέρες της λύσης και ακολούθως πλήρη αποχώρησή του σ’ ένα λογικό χρονικό διάστημα.

Ο ΓΓ έχει θέση και την έχει διακηρύξει. Ποια η σκοπιμότητα, λοιπόν, ο Πρόεδρος να επιμένει να επαναφέρει ένα θέμα που τον φέρνει σε σύγκρουση με τη Γενική Γραμματεία;

Το κεκτημένο της διαπραγμάτευσης

Δύσκολο να δοθεί μια απάντηση. Το μόνο που λογικά μπορεί να σκεφτεί κάποιος είναι ότι οι κυβερνώντες συνεχίζουν στον επικίνδυνο δρόμο της δαιμονοποίησης και της υπόσκαψης του κεκτημένου των διαπραγματεύσεων, το οποίο ο ΓΓ του ΟΗΕ ζητά να διαφυλαχθεί και να αξιοποιηθεί για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων.

Σημαντικό συστατικό μέρος αυτού του κεκτημένου αποτελεί το Πλαίσιο Γκουτέρες, στη βάση του οποίου ο ΓΓ ζητά τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων και ο Πρόεδρος δηλώνει ετοιμότητα να το πράξει. Μέρος του κεκτημένου αποτελούν επίσης οι συγκλίσεις που επιτεύχθηκαν από το 2008 και μετά, καθώς και το άτυπο έγγραφο για μηχανισμό εφαρμογής της λύσης.

Το Πλαίσιο Γκουτέρες αποτελεί γερή βάση για να γίνει στοχευμένη διαπραγμάτευση στα σημαντικά θέματα που παρέμειναν ανοικτά, μετά την πολυετή διαπραγμάτευση. Για να γίνει, όμως, διαπραγμάτευση και να αξιοποιηθεί το Πλαίσιο Γκουτέρες, πρέπει πρώτα να συμφωνηθούν οι όροι αναφοράς. Μέχρι τώρα, παρουσιάζονται δυσκολίες και οι επισκέψεις της απεσταλμένης του ΓΓ είναι χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Αντί, λοιπόν, ο Πρόεδρος να σκιαμαχεί για τα Πρακτικά της 4ης Ιουλίου προκαλώντας αναστάτωση, ζημιογόνες αντιπαραθέσεις και αποπροσανατολισμό από το καθοριστικό καθήκον της επανέναρξης των διαπραγματεύσεων, ας επικεντρωθεί στην υλοποίησή του. Εκτός κι αν ο στόχος είναι όντως ο αποπροσανατολισμός….

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
Bουλευτής, εκπρόσωπος Τύπου ΑΚΕΛ