Ο μόνος συμβιβασμός που μπορεί να κάμει ο Ελληνισμός της Κύπρου είναι η, με τροποποίηση του συντάγματος, μετεξέλιξη της Κ.Δ. σε ομόσπονδο κράτος, στο οποίο θα επανενταχθεί η τουρκοκυπριακή κοινότητα ως συνιστώσα πολιτεία. Κάθε άλλη διευθέτηση θα είναι νομιμοποίηση της κατοχής και αυτοκτονία του Ελληνισμού της Κύπρου

Στο άρθρο αυτό θα προσπαθήσω να κάμω μερικές ρεαλιστικές διαπιστώσεις για τη σημερινή θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν είναι πολιτικές αναλύσεις ενός ειδικού πολιτικού αναλυτή, αλλά απλές διαπιστώσεις ενός απλού πολίτη.

Μεγάλο μέρος του εδάφους της Κ.Δ. είναι κατεχόμενο από τα τουρκικά στρατεύματα, που το κατέκτησαν με την εισβολή του 1974. Η Κύπρος έχει γνωρίσει πολλούς κατακτητές, που άφησαν στο πέρασμά τους από την Κύπρο πολλά δεινά. Όμως, η σημερινή κατοχή διαφέρει από τις προηγούμενες και φαίνεται ότι είναι μη αναστρέψιμη. Ο τουρκικός στρατός έχει επιβάλει μια εθνοκάθαρση και έχει αλλοιώσει τον δημογραφικό χαρακτήρα της περιοχής που βρίσκεται υπό την κατοχή του. Με το έγκλημα του εποικισμού, η πλειοψηφία των κατοίκων είναι έποικοι από την Τουρκία, με τους Τουρκοκύπριους να είναι μειοψηφία, υπό τον απόλυτο έλεγχο της Τουρκίας.

Η απελευθέρωση της κατεχόμενης περιοχής είναι αδύνατη με πολεμικά μέσα. Αντίθετα, η Τουρκία θα έβλεπε με εύνοια μια τέτοια απόπειρα, που θα της έδινε την ευκαιρία να κατακτήσει ολόκληρη την Κύπρο, όπως είναι ο μακροπρόθεσμος στόχος της.

Μερική απελευθέρωση θα μπορούσε να θεωρηθεί αποχώρηση όλων των κατοχικών στρατευμάτων, η απομάκρυνση όλων των εποίκων, η επιστροφή στις εστίες τους όλων των προσφύγων και η μετεξέλιξη της Κ.Δ. σε ομοσπονδία, όπου το μεγαλύτερο μέρος της κατεχόμενης περιοχής θα αναγνωριζόταν ως το έδαφος της συνιστώσας πολιτείας, που θα βρισκόταν υπό τη διοίκηση της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Αλλά και αυτή η νομιμοποίηση της κατοχής δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, επειδή ουδέποτε η Τουρκία θα αποδεχόταν αυτήν τη λύση.

Αντίθετα, με τη λύση ΔΔΟ, που βρίσκεται στα σκαριά, αναγνωρίζεται η κατοχή, ελάχιστοι πρόσφυγες επιστρέφουν, και οι έποικοι καθίστανται οι ιδιοκτήτες των κλεμμένων ελληνοκυπριακών περιουσιών. Το κατεχόμενο μέρος της Κύπρου τουρκοποιείται μόνιμα και νόμιμα. Και η Τουρκία δεν φαίνεται να αποδέχεται αποχώρηση του κατοχικού στρατού και αρνείται να αποδεχτεί τερματισμό των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων. Έτσι, ακόμα και αν βελτιωθούν οι όροι της συμφωνίας, αυτή θα αποτελεί την αποδοχή και νομιμοποίηση της τουρκοποίησης του κατεχόμενου τμήματος της Κύπρου.

Η κατάσταση είναι απελπιστική και μη αναστρέψιμη. Όμως, υπάρχουν δυο τρία θετικά στοιχεία, που αποτελούν πλεονεκτήματα της πλευράς μας, τα οποία πρέπει να τα διατηρήσουμε ως κόρην οφθαλμού και να τα υπερασπιστούμε με κάθε μέσο. Τα πλεονεκτήματα της πλευράς μας είναι τα πιο κάτω:

- Ο Ελληνισμός της Κύπρου αποτελεί τη νόμιμη κυβέρνηση της Κ.Δ., που αναγνωρίζεται από τα Η.Ε. ως η μόνη νόμιμη εξουσία με διεθνή αναγνώριση.

- Η Κ.Δ. είναι ισότιμο μέλος της Ε.Ε. με όλα τα δικαιώματα.

- Το κατεχόμενο μέρος της Κύπρου είναι έδαφος της Κ.Δ. και επομένως και έδαφος της Ε.Ε.

- Η Κ.Δ. έχει δικαίωμα εκμετάλλευσης της ΑΟΖ της, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο των θαλασσών.

- Ουδεμία δύναμη, κράτος ή θεσμικό όργανο της διεθνούς κοινότητας μπορεί να καταργήσει την Κ.Δ. ή να μεταβάλει τα όρια της επικράτειάς της. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την υπογραφή της κυβέρνησης της Κ.Δ., δηλαδή μόνο με δική μας αποδοχή μπορεί να καταργηθεί η Κ.Δ.

Ο μόνος συμβιβασμός που μπορεί να κάμει ο Ελληνισμός της Κύπρου είναι η, με τροποποίηση του συντάγματος, μετεξέλιξη της Κ.Δ. σε ομόσπονδο κράτος, στο οποίο θα επανενταχθεί η τουρκοκυπριακή κοινότητα ως συνιστώσα πολιτεία. Κάθε άλλη διευθέτηση θα είναι νομιμοποίηση της κατοχής και αυτοκτονία του Ελληνισμού της Κύπρου.

Αναγνωρίζει η κ. Λουτ αυτά τα πλεονεκτήματα της Κ.Δ. ή στόχος της είναι να τα καταργήσει;