Με βάση την κτηθείσα εμπειρία συνομιλιών 40 χρόνων δεν πρέπει να επαναληφθεί η ίδια διαδικασία περί συμφωνημένης βάσης λύσης, που κατήντησε εμπαιγμός, γιατί μόνο κατ’ επίφασιν είναι συμφωνημένη και θα οδηγηθούμε πάλι σε αδιέξοδο. Είναι στρουθοκαμηλισμός να συμφωνούν οι δύο κοινότητες στον αγγλικό όρο “Constituent States”, τον οποίον εμείς να μεταφράζουμε σε «συνιστώσες πολιτείες» και οι ΤΚ σε «ιδρυτικά κράτη», και αυτό να είναι σε γνώση μας, με αποτέλεσμα οι συνομιλίες να οικοδομούνται σε σαθρά θεμέλια

Σήμερα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής της Κύπρου βρίσκεται το θέμα της επανάληψης των συνομιλιών για λύση του Κυπριακού. Οι διεργασίες επικεντρώνονται στον προσδιορισμό από τα ΗΕ συμφωνημένων όρων αναφοράς (νέα ορολογία στο Κυπριακό), που ουσιαστικά παραπέμπουν σε μια συμφωνημένη βάση λύσης, η οποία θα αποτελέσει το υπόβαθρο για την επανέναρξη των συνομιλιών με τη συγκατάνευση όλων των ενδιαφερομένων μερών.

Παρόμοια διαδικασία ακολουθήθηκε και στο παρελθόν με το κοινό ανακοινωθέν της 23 Μαΐου του 2008 και αργότερα το 2014, όταν η επανέναρξη των συνομιλιών βασίστηκε στο κοινό ανακοινωθέν της 11 Φεβ. 2014 για λύση Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ). Οι διατάξεις του εν λόγω ανακοινωθέντος ήσαν διατυπωμένες με αριστοτεχνικά παραπλανητικό τρόπο, για να ικανοποιούνται και οι δύο κοινότητες, προκειμένου να αρχίσουν οι συνομιλίες. Διαμορφώθηκε ένα οικοδόμημα ψευδαισθήσεων με στοιχεία που ετύγχαναν διαφορετικής ερμηνείας μεταξύ των Ελληνοκυπρίων (ΕΚ) και Τουρκοκυπρίων (ΤΚ) και οδήγησαν σε πλήρες αδιέξοδο των συνομιλιών στη διάσκεψη της Γενεύης το 2017 στο Κραν Μοντανά, μετά από χρονοβόρες και ατέρμονες συνομιλίες. Τα βασικά στοιχεία του ανακοινωθέντος, που είχαν συμφωνηθεί αλλά ετύγχαναν διαφορετικής ερμηνείας μεταξύ ΕΚ και ΤΚ, ήσαν:

· Constituent States: Συνιστώσες Πολιτείες (ΕΚ) - Ιδρυτικά Κράτη (ΤΚ)

· Ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία (ΕΚΟ): Μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΕΚ) - Συνεταιρισμός δύο ιδρυτικών κρατών (ΤΚ).

· Κρατική Υπόσταση ΕΚΟ: Κράτος με μία κυριαρχία, ιθαγένεια, διεθνή προσωπικότητα (ΕΚ) - Κράτος με διχοτομημένες τις βασικές συνιστώσες του (ΤΚ).

· Διασφάλιση ευρωπαϊκών αξιών: Πλήρης εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου (ΕΚ) - Αποκλίσεις (για να εφαρμοσθεί η διζωνικότητα), οι οποίες να καταστούν πρωτογενές δίκαιο της ΕΕ (ΤΚ).

· Απαράδεκτο status quo: Κατοχή, εποικισμός, εθνοκάθαρση (ΕΚ) - Απομόνωση ΤΚ (ΤΚ).

Στο κοινό ανακοινωθέν ουδαμού αναφέρεται η υφιστάμενη κατάσταση στην Κύπρο, όπως διαμορφώθηκε βίαια και παράνομα από την Τουρκία (στρατιωτική κατοχή, εποικισμός, εκρίζωση ελληνικού στοιχείου, παράνομη ΤΔΒΚ κ.ά.), αλλά ούτε μνημονεύεται η ύπαρξη του κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ), προφανώς για να ικανοποιηθεί η Τουρκία, η οποία θεωρεί την ΚΔ εκλιπούσαν από το 1963, προκειμένου να συγκατανεύσει στην έναρξη των συνομιλιών, όπως και έγινε.

Με βάση την κτηθείσα εμπειρία συνομιλιών 40 χρόνων δεν πρέπει να επαναληφθεί η ίδια διαδικασία περί συμφωνημένης βάσης λύσης, που κατήντησε εμπαιγμός, γιατί μόνο κατ’ επίφασιν είναι συμφωνημένη και θα οδηγηθούμε πάλι σε αδιέξοδο. Είναι στρουθοκαμηλισμός να συμφωνούν οι δύο κοινότητες στον αγγλικό όρο «Constituent States», τον οποίον εμείς να μεταφράζουμε σε «συνιστώσες πολιτείες» και οι ΤΚ σε «ιδρυτικά κράτη», και αυτό να είναι σε γνώση μας, με αποτέλεσμα οι συνομιλίες να οικοδομούνται σε σαθρά θεμέλια.

Αλλαγή στρατηγικής

Οι διακοινοτικές συνομιλίες (ΔΣ) που διεξάγονται υπό την απειλή των τουρκικών δυνάμεων κατοχής (ΤΔΚ) με την «ΤΔΒΚ», την υποτελή διοίκηση που εγκατέστησε βίαια και παράνομα η Τουρκία στην Κύπρο, δεν μπορούν να οδηγήσουν σε κοινό βιώσιμο κράτος, γιατί ΕΚ και ΤΚ δεν μοιράζονται κοινά συμφέροντα.

Οι ΤΚ, εξαρτημένοι πλήρως από την Τουρκία (πλειοψηφία εποίκων - διμερείς συμφωνίες εξάρτησης από την Τουρκία) υποστηρίζουν τα συμφέροντα της Τουρκίας σε βάρος εκείνων της Κύπρου, όπως η μη αναγνώριση του κράτους της ΚΔ, η διατήρηση τουρκικών εγγυήσεων και στρατευμάτων, η υποστήριξη θέσεων της Τουρκίας στα θέματα της ΑΟΖ, του φυσικού αερίου και του αγωγού EASTMED, των ευρωπαϊκών ελευθεριών στους Τούρκους υπηκόους κ.ά.

Οι χρονοβόρες ούτω καλούμενες ΔΣ με την υποτελή διοίκηση της Τουρκίας συνέβαλαν στην παγίωση των τετελεσμένων της κατοχής και σε συγκλίσεις που είναι μόνο οι δικές μας υποχωρήσεις. Η ΔΔΟ επιβλήθηκε από την Τουρκία και τη Βρετανία για την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων προς έλεγχο της Κύπρου και διαιώνιση της παραμονής των βρετανικών Βάσεων στο νησί.

Καταλύει την ΚΔ, νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της κατοχής και την «ΤΔΒΚ», διχοτομεί το έδαφος, τον λαό και την εξουσία με την επιβολή ζωνών, παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα με την απαίτηση εγγυημένων πλειοψηφιών κατοίκων και περιουσιών στις ζώνες, παραβιάζει τη δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων με τα ΒΕΤΟ των ΤΚ (διατυπώνονται ως θετική ψήφος των ΤΚ) που θα οδηγούν σε παράλυση του κράτους και έλεγχο όλης της Κύπρου από την Τουρκία. Πέραν τούτου, αφαιρεί από το κυπριακό κράτος το δικαίωμα να έχει ένοπλες δυνάμεις, που ισοδυναμεί με αφαίρεση του δικαιώματος αυτοάμυνας (άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ).

Υπάρχει επείγουσα ανάγκη ριζικής αλλαγής στρατηγικής στο Κυπριακό. Η ακολουθούμενη στρατηγική απέτυχε παταγωδώς, επειδή ο στόχος της για λύση ΔΔΟ επιβλήθηκε από την Τουρκία και τη Βρετανία και δεν οδηγεί σε επανένωση της Κύπρου, όπως διατείνονται οι υποστηρικτές της, αλλά στη νομιμοποίηση της διχοτόμησης. Σε καμιά χώρα του κόσμου δεν έχει εφαρμοσθεί πολίτευμα τύπου ΔΔΟ, παρά μόνο στη Βοσνία, με συνέπεια να έχει παραλύσει η λειτουργία του κράτους.

Αυτό δεν προβληματίζει την Κυβέρνησή μας, τα κόμματα και τους πολίτες που υποστηρίζουν αυτήν τη μορφή λύσης; Παράλληλα με τη διαμόρφωση νέας στρατηγικής (αναπτύχθηκε σε προηγούμενο άρθρο), απαιτείται ενδυνάμωση και όλων των συντελεστών ισχύος της ΚΔ και ιδιαίτερα της αμυντικής θωράκισής της, αναζωογόνηση του δόγματος του ΕΑΧ Κύπρου-Ελλάδας, ανάπτυξη αμυντικών συμμαχιών με φιλικές χώρες στη βάση κοινών συμφερόντων στους τομείς της ασφάλειας και ενέργειας και εξύψωση του εθνικού φρονήματος.

Η Τουρκία, παράλληλα με την πολύχρονη διεξαγωγή των ΔΣ, δεν σταμάτησε ούτε στιγμή την επιθετικότητά της κατά της ΚΔ. Εφαρμόζει τη στρατηγική του εξαναγκασμού με την απειλή χρήσης ισχύος, για να αναγκάσει τους Έλληνες της Κύπρου να αποδεχθούν λύση τουρκικών όρων. Ενισχύει τις ΤΔΚ και σχεδιάζει τη δημιουργία τουρκικής ναυτικής βάσης στην κατεχόμενη Καρπασία, διεκδικεί δυναμικά μεγάλο μέρος της ΑΟΖ της ΚΔ, παρεμποδίζει το πρόγραμμα γεωτρήσεών της, προβαίνει σε έρευνες για υδρογονάνθρακες στην ΑΟΖ της Κύπρου, εκδίδει παράτυπες NAVTEX και NOTAM που διαρκούν μεγάλα χρονικά διαστήματα και προκαλούν τεράστια προβλήματα ναυσιπλοΐας και αεροπλοΐας στο FIR και στον θαλάσσιο χώρο της Κύπρου, και επεμβαίνει με τις ΤΔΚ στην ουδέτερη ζώνη.

Συνεχίζει τη δημογραφική αλλοίωση της Κύπρου στις κατεχόμενες και ελεύθερες περιοχές (Τούρκοι έποικοι, Σύροι πρόσφυγες), τις ενέργειες εξάρτησης των κατεχομένων με παράνομες διμερείς συμφωνίες σε όλους τους τομείς, ακόμα και μεταφορά νερού και ρεύματος από την Τουρκία με θαλάσσιο αγωγό, και τον οικονομικό πόλεμο κατά της ΚΔ με την απαγόρευση προσέγγισης σκαφών της Κύπρου στα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της. Ο Ελληνισμός της Κύπρου διατρέχει θανάσιμο κίνδυνο τουρκοποίησης. Όσοι τον υποτιμούν, ζουν σ’ έναν κόσμο ψευδαισθήσεων και συμβάλλουν στη συνέχιση της καταστροφικής πορείας μας.

ΦΟΙΒΟΣ ΚΛΟΚΚΑΡΗΣ
Αντιστράτηγος ε.α.