Ο νόμος του GDPR

Ο Χαράλαμπος Μερακλής αναφέρεται στον γενικό κανονισμό για την Προστασία Δεδομένων γνωστών ως GDPR, που στόχο έχει να επιβάλλει σε επιχειρήσεις πρόστιμα μέχρι 20 εκ. ευρώ και γράφει ότι:

«Ο νόμος αυτός δημιουργεί για πρώτη φορά ένα ενισχυμένο πλαίσιο ασφαλείας για τα συστήματα δικτύου και πληροφοριών όχι μόνο για το δημόσιο αλλά και για τον ιδιωτικό τομέα στον κλάδο ενέργειας, μεταφορών, τραπεζών, χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, υγείας, πόσιμου νερού και ψηφιακών υποδομών. Η εφαρμογή του αναφερόμενου νόμου κατέστη αναγκαία λόγω του αυξημένου παραγωγικού πλούτου που προέρχεται από τη Δ’ Βιομηχανική Επανάσταση, όπου ο σημερινός πλούτος δημιουργείται με την έξυπνη διαχείριση δεδομένων που παράγεται από τις καινοτόμες υπηρεσίες.

»Σύμφωνα με στοιχεία της Ernst and Young, οι 500 μεγαλύτερες επιχειρήσεις έχουν ξοδέψει 7,8 δις δολάρια για την εφαρμογή του αναφερόμενου νόμου εξαιτίας μιας σειράς σκανδάλων που οδήγησαν στην έλλειψη εμπιστοσύνης από πλευράς καταναλωτών και που οδήγησαν στην απαξίωση των αγορών.

»Η θωράκιση της ιδιωτικότητας γίνεται με τη δημιουργία των ακόλουθων δικαιωμάτων των χρηστών, που έχουν ως εξής:

(α) το δικαίωμα στην ελαχιστοποίηση των δεδομένων,

(β) το δικαίωμα στην γνώση,

(γ) το δικαίωμα στην πρόσβαση, και

(δ) το δικαίωμα στην ασφάλεια.

Το κανονιστικό πλέγμα για την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών στο διαδίκτυο είναι ευρύτατο και σύνθετο και εφαρμόζεται τόσο offline όσο και online με εθνικές νομοθεσίες όσο και με τις διεθνείς συνθήκες δικαιωμάτων του ανθρώπου.

Πολύ χρήσιμο εργαλείο για την ενημέρωση των χρηστών του internet είναι ο Οδηγός για τα δικαιώματα των χρηστών του διαδικτύου, που εκπόνησε το Συμβούλιο της Ευρώπης. Σ’ αυτό γίνεται ειδική αναφορά και για την προστασία των παιδιών που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο και συγκεκριμένα για να προστατευτούν από οποιαδήποτε παρέμβαση στη σωματική, πνευματική ή ηθική τους ευημερία, ιδιαίτερα δε από τη σεξουαλική εκμετάλλευση και κακοποίηση.

»Στόχος είναι τα παιδιά να εκφράζονται ελεύθερα και να αντιλαμβάνονται το περιεχόμενο που δημιουργούν τα ίδια η άλλοι γι’ αυτά χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η αξιοπρέπεια, ασφάλεια και ιδιωτική τους ζωή…».

Τα αυξημένα θλιβερά ατυχήματα

Ο Δρ Άλκης Πιερίδης FRCP, FACP, γράφει για τον άδικο θάνατο πολλών νεαρών μοτοσικλετιστών στην Κύπρο, σημειώνοντας ότι:

«Το λυπηρό αυτό γεγονός όμως δεν με ξενίζει, γιατί για οιονδήποτε οδηγό στους δρόμους της Κύπρου, οι συνεχείς παρανομίες οδήγησης των μοτοσικλετιστών είναι πολύ εμφανείς. Σε προσπερνούν με ταχύτητα από αριστερά, από δεξιά, με τρελές ταχύτητες σαν τον δαίμονα και τα κόκκινα φώτα είναι ειδικά για να περνούν αυτοί στον απέναντι δρόμο! Αυτές οι ατιμώρητες παρανομίες οδηγούν σε περισσότερες θρασύτητες και σε περισσότερες επικίνδυνες πράξεις που, δυστυχώς, οδηγούν κάποτε στα λυπηρά θανατηφόρα τροχαία δυστυχήματα. Ιδιαίτερα συχνές είναι οι παρανομίες των μοτοσικλετιστών που μεταφέρουν παραγγελίες φαγητών!

Θα πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι μας με ευγένεια, επιμονή, και ορθή ενημέρωση και πληροφόρηση να διορθώσουμε αυτά τα κακά. Η ορθή εφαρμογή των νόμων, όπως και η τιμωρία των οδηγών με παραβάσεις τροχαίας, όπως ευγενικά έχει εξηγήσει ο εξαίρετος Διευθυντής Αστυνομίας, θα συνεισφέρει σημαντικά στη μείωση των θλιβερών αυτών ατυχημάτων.

»Μπορείτε να φανταστείτε κι εσείς τι σημαίνει να σε πληροφορήσουν ότι το παιδί σου, 18-22 ετών έχει φύγει από τη ζωή σε ένα τροχαίο δυστύχημα; Κάθε οικογένεια, η κοινωνία μας γενικά και η Τροχαία Αστυνομία θα πρέπει να εργασθούμε όλοι μαζί έντονα, για να περιορίσουμε και να σταματήσουμε αυτά τα πολύ θλιβερά γεγονότα».

Η παλιά βρύση του Πύρκου

Ο Κυριάκος Ταπαούδης θυμάται την «παλιά βρύση του Πύρκου» και προτρέπει το Κοινοτικό Συμβούλιο Χλώρακας να την ξανακτίσει:

«Τη σημασία του ζωογόνου νερού συναντούμε στους μύθους των λαών που, έχοντας πλήρη επίγνωση της ζωοδόχου σημασίας του, το τίμησαν και το ανέδειξαν ως θεότητες θέλοντας να το εξευμενίσουν. Ανέπτυξαν θρύλους και δημιούργησαν ιστορίες και δοξασίες καθώς και παραδοξολογίες, αφού ήταν το πολυτιμότερο αγαθό που θέλοντας οι άνθρωποι πρώτοι να έχουν ρόλο και λόγο επ’ αυτού, δημιούργησαν δεισιδαιμονίες και φοβίες για ανεράδες και δράκους θέλοντας να το προστατεύσουν.

»Στους μύθους όλων των λαών το νερό αποτέλεσε στοιχείο έμπνευσης και διανόησης, ευρηματικότητας, επινοητικότητας και καλλιτεχνικής φαντασίας καθώς και δημιουργικής πνοής που τους βοήθησε να σχεδιάσουν και να κατασκευάσουν κυρίως βρύσες που ως σήμερα παραμένουν δείγματα αρχιτεκτονικής παράδοσης και κουλτούρας.

»…Η παλιά “Βρύση του Πύρκου”, ένα μνημείο ομορφιάς και αρχιτεκτονικής, βρίσκεται στη Χλώρακα και πρόκειται για φυσική πηγή νερού. Το νερό της για αιώνες πότιζε τους κατοίκους, τα ζώα και τα περιβόλια κάτω στον παραθαλάσσιο κάμπο όπου φύτευαν οι παλαιοί κάτοικοι βαμβάκι, ζαχαροκάλαμα, τεύτλα και καννάβια.

»Είναι κτισμένη 500 μέτρα νότια της εκκλησίας του Αρχαγγέλου και το όνομά της το έλαβε ως εκ της ωραιότητας του πρότερου κτίσματός της. Κτισμένη σε ιδιωτικό χωράφι, δυστυχώς όταν πουλήθηκε, οι νέοι ιδιοκτήτες την χάλασαν για να φτιάξουν οικόπεδα και διαμερίσματα. Αργότερα ξανακτίστηκε λίγα μέτρα πιο πέρα μια άλλη πρόχειρη βρύση, που καμία σχέση δεν έχει με την πρωτινή. Με καλή θέληση όμως και χαμηλό κόστος, μπορεί να ξανακτιστεί όπως το πρότερο κτίσμα γι’ αυτό προτρέπουμε το Κοινοτικό Συμβούλιο να προβεί σ’ αυτήν τη ενέργεια, ώστε τοιουτοτρόπως να αποκτήσει η κοινότητα της Χλώρακας ακόμα ένα αξιοθέατο, το οποίο θα προστεθεί στα ελάχιστα που έχουν απομείνει».

Η χαλαρή ομοσπονδία

Ο Ανδρέας Δράκος αναφέρεται στην πολιτική του κράτους όσον αφορά το εθνικό μας ζήτημα και καλεί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να απορρίψει τη χαλαρή ομοσπονδία:

«Μια αδύνατη χώρα μετά και την οικονομική κρίση μέλος των Ηνωμένων Εθνών, φοβισμένη, αστήρικτη, θύμα των σχεδίων των Τούρκων με μία Ελλάδα οικονομικά ανύπαρκτη και αδύνατη και εμείς με την πολιτική του καλού παιδιού όπως μας θέλουν οι ξένοι, προσπαθούμε ακόμα να καθορίσουμε σταθερή εθνική πολιτική που να μας εξασφαλίζει όλα τα δικαιώματά μας για να ελπίζουμε ότι τα παιδιά μας θα παραμείνουν στο τόπο τους με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και την εξασφάλιση του ευρωπαϊκού κεκτημένου.

»Δυστυχώς, αντιστρέψαμε τους ρόλους θύτη- θύματος, αγνοούμε το λαϊκό αίσθημα, καταφέραμε διαχρονικά και απεμπολήσαμε απαράγραπτα δικαιώματα του λαού και από σφετεριστές τους μετατρέψαμε σε χρήστες και εκ προοιμίου δόθηκαν δώρα χωρίς αντίδωρα. Καλείται ο πρόεδρος της Δημοκρατίας με τόλμη και αποφασιστικότητα όχι μόνο να απορρίψει τη χαλαρή ομοσπονδία, αλλά και να δώσει νέα δυναμική στις συνομιλίες, να αξιοποιήσει όλα τα μέσα και εργαλεία προκειμένου να αναβαθμισθούν γεωπολιτικά τα συμφέροντά μας ως λαού και να δώσει απαντήσεις σε ένα συνταγματικό κείμενο, που διαφωνεί εκ των προτέρων.

»Δεν μπορούμε να δεχθούμε πολιτειακό σύστημα που:

α) προβλέπει αποικιακού χαρακτήρα εγγυήσεις, που καθιστούν την Τουρκία μαντρόσκυλο της περιοχής,

β) δεν εφαρμόζει την κοινοτική έννομη τάξη σε ολόκληρο το νησί,

γ) δεν επανενώνει το νησί υπό συνθήκες δημοκρατίας και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και νομιμοποιεί αναδρομικά όλες της παράνομες πράξεις του ψευδοκράτους.

»Οι λανθασμένοι χειρισμοί και η λανθασμένη στροφή της Κυβέρνησης με αναφορά κυρίως στη χαλαρή ομοσπονδία θέτουν σε κίνδυνο τη ύπαρξη της κυπριακής οντότητας, αλλά καταργούν και θεμελιώδεις ελευθερίες και δικαιώματα. Γι’ αυτό είναι επιτακτική η ανάγκη να αναλάβει δράση η κυπριακή διπλωματία.

»…Στη διαμόρφωση και εφαρμογή της νέας εξωτερικής πολιτικής θα αξιοποιηθούν με νέους, πιο αποτελεσματικούς τρόπους, τα ήδη υπάρχοντα μέσα, ενώ θα πρέπει να εισαχθούν και νέα μέσα, μηχανισμοί και διαδικασίες. Θα πρέπει να αξιοποιηθούν όλα τα μέσα και εργαλεία προκειμένου να αναβαθμισθούν γεωπολιτικά τα συμφέροντά μας και να προστατεύσουμε την εθνική μας οντότητα, την υπόληψή μας, για να δώσουμε στα παιδιά μας, στους νέους μας τη φλόγα εκείνη που γιγαντώνει τον πόθοτης επιστροφής και όχι με τις πράξεις μας να τη σβήνουμε για πάντα. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας πιστεύω μπορεί να δώσει ελπίδα στα παιδιά μας για να παραμείνουν στο τόπο των παππούδων τους με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και ανθρώπινα δικαιώματα».

Να φύγουν όλοι...

Ο Κυριάκος Πολυκάρπου γράφει για την κοινότητα Πέρα Ορεινής, αναφέροντας ότι η αναποφασιστικότητα, η ατολμία, η ευθυνοφοβία και οι κακοί χειρισμοί του Κοινοτικού Συμβουλίου την οδήγησαν στον μαρασμό:

«Όσοι ζουν και αναπνέουν στην κοινότητα Πέρα Ορεινής και έχουν την ικανότητα να σκέφτονται με καθαρό μυαλό, διαπιστώνουν ότι οι άνθρωποι που προβάλλονταν πριν από δύο χρόνια ως μάγοι περίπου περί χρηστής διοίκησης, οδήγησαν τα κοινοτικά προβλήματα σε κατάσταση τέτοια, που πρέπει επειγόντως να τεθούν σε μονάδα εντατικής παρακολούθησης.

»Πιο αναλυτικά:

- Αποχετευτικό: Η κοινότητα έχει άμεση ανάγκη κεντρικού αποχετευτικού συστήματος, πράγμα που επιβάλλεται και από τον σημερινό τρόπο ζωής και τις βασικές υγειονομικές απαιτήσεις. Επίσης, λόγω και της μορφολογίας του υπεδάφους που δεν έχει απορροφητικές ιδιότητες, το έργο καθίσταται περισσότερο επάναγκες.

- Τοποθέτηση κεραίας: Η τοποθέτηση κεραίας για την κινητή τηλεφωνία, που ταλανίζει για χρόνια την περιοχή μας, προβλέπεται να συμπληρωθεί προτού οι Λευκωσιάτες αποκτήσουν Πλατεία Ελευθερίας! Καλά κρασιά...

- Αγώνες ταχύτητας: Ανάστατοι είναι οι κάτοικοι, οι οποίοι δεν μπορούν να βρουν ησυχία καθ’ όλη τη διάρκεια του 24ώρου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ομάδες νεαρών μοτοσικλετιστών μετατρέπουν τους δρόμους και το μονοπάτι της φύσης σε πίστες αγώνων ταχύτητας, θέτοντας σε κίνδυνο ανυποψίαστους πολίτες...

- Παιδικό πάρκο: Το παιδικό πάρκο στην ειδυλλιακή τοποθεσία «καθαροβούνι», το μόνο αξιόλογο έργο που συντελέστηκε, έχει την ατυχία να γειτνιάζει στη βορειοδυτική του άκρη με έναν τεράστιο γκρεμό βάθους 50 μέτρων. Και το ερώτημα που ξεπροβάλλει! Ποιος θα προστατεύσει τους μπανάνιους επισκέπτες από τυχόν αναπάντεχα ατυχήματα;

»Δυστυχώς, το νεοφανές Κοινοτικό Συμβούλιο, ως να έπαθε μόνιμη τύφλωση, ενδημική κώφωση και ανίατη αποχαύνωση, αδυνατεί να σχεδιάσει τη θεραπεία των προαναφερθέντων καυτών προβλημάτων. Γι’ αυτό πρέπει να φύγει το ταχύτερον. Προτού τα λάθη, οι παραλείψεις και η ανευθυνότητά του κάνουν τα πράγματα πιο οδυνηρά για την κοινότητά μας».