ΤΟ 2019 Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ
Η προτελευταία χρονιά της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα προδιαγράφει συγκινήσεις και σημαντικές ευκαιρίες, για την Κύπρο και την Ευρώπη.
Η Κύπρος καλείται να διαχειριστεί καθοριστικές για το μέλλον προκλήσεις. Από την πρώτη μέρα του έτους δοκιμάζεται το Σχέδιο Εστία, η επιτυχία του οποίου θα κρίνει την πορεία μείωσης των μη εξυπηρετούμενων δανείων, μακράν το δυσκολότερο κατάλοιπο της κρίσης. Η διαρκής μεγέθυνση των εποπτικών απαιτήσεων σε συνδυασμό με το μέγεθος των ΜΕΔ ασκούν τεράστιες πιέσεις στο χρηματοπιστωτικό μας σύστημα.
Δύο μήνες αργότερα, τον Μάρτη, αρχίζει η συλλογή εισφορών για χρηματοδότηση του ΓεΣΥ, ενός σχεδίου για την αρχιτεκτονική του οποίου η ΟΕΒ διατηρεί σοβαρές επιφυλάξεις. Το ΓεΣΥ αλλά και η αυτονόμηση των δημόσιων νοσηλευτηρίων δεν μπορεί να αποτύχουν, καθώς το τίμημα θα είναι μια τεράστια μαύρη τρύπα στην οικονομία. Η ΟΕΒ θα παλέψει για την επιτυχία και των δύο.
Το 2019 ξεκινά με τις επιχειρήσεις να έχουν αύξηση εργατικού κόστους κατά 2,35% και με τους εργαζόμενους να έχουν μείωση απολαβών κατά 2,2%, λόγω των εισφορών σε ΓεΣΥ και Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Μέσα στις συνθήκες αυτές, διαρκώς ενισχύονται οι πολεμικές ιαχές των συντεχνιών σε καίριους τομείς όπως η τουριστική και κατασκευαστική βιομηχανία, προκαλώντας ανησυχίες για την εργατική ειρήνη και τη διατήρηση της αναπτυξιακής δυναμικής της οικονομίας μας. Η ανανέωση των συμβάσεων στους κλάδους αυτούς και σε όλους τους άλλους, που εντάσσονται στον διαπραγματευτικό κύκλο του 2019, πρέπει να γίνει ειρηνικά και μέσα στα πλαίσια των αντοχών των επιχειρήσεων. Ελπίζω ότι, στη νέα χρονιά, η Πολιτεία θα αντιληφθεί την αναγκαιότητα ρύθμισης των απεργιών στις ουσιώδεις υπηρεσίες, για προστασία του κοινωνικού συνόλου από αυθαίρετες και καταχρηστικές απεργίες.
Με δεδομένη τη χαλιναγώγηση της ανεργίας σε χρόνο ρεκόρ, το στοίχημα του 2019 είναι να τεθεί σε εφαρμογή αποτελεσματικός μηχανισμός ικανοποίησης των πιεστικών αναγκών σε εργατικό δυναμικό, αφού με τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, οι ελλείψεις κατάλληλου προσωπικού διαρκώς διογκώνονται.
Μια νέα βιομηχανική στρατηγική είναι αναγκαία όσο ποτέ, αφού οι ανταγωνιστές μας ήδη μπαίνουν στην 5η Βιομηχανική Επανάσταση.
Βαρόμετρο της σοβαρότητάς μας θα είναι η προώθηση της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, την οποία η ΟΕΒ δεν πρόκειται να εγκαταλείψει. Τα τραυματικά γεγονότα του 2018 δεν μας επιτρέπουν να ολιγωρήσουμε.
Ανάλογης βαρύτητας είναι η μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης, το νοικοκύρεμα και η αναβάθμιση της ποιότητας σε Δήμους και Κοινότητες.
Μεταρρύθμιση της Δημόσιας Διοίκησης και επιτάχυνση της ψηφιοποίησης της οικονομίας, δεν είναι επιλογές, είναι θέμα επιβίωσης.
Η επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης με την έναρξη λειτουργίας του Εμπορικού Δικαστηρίου και την εφαρμογή σχεδίου ριζικής μεταρρύθμισης του συστήματος.
Τεράστια πρόκληση για την Κύπρο, η επίτευξη των στόχων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην παραγωγή ηλεκτρισμού, στη θέρμανση - ψύξη και στις μεταφορές. Το 2019 είναι η τελευταία ευκαιρία μας για το ορόσημο του 2020, έτος κατά το οποίο ο εφιάλτης επιβολής δυσβάστακτου προστίμου θα αρχίσει να προβάλλει απειλητικά.
Η ομαλή προώθηση των ενεργειακών μας σχεδιασμών με τις εταιρείες υδρογονανθράκων είναι σαφώς μείζονος σημασίας.
Για την Ευρώπη τι να πρωτοπεί κανείς. Μαύρη χρονιά το 2019, αφού τον Μάρτη αποχαιρετούμε (ελπίζω προσωρινά) τη Μεγάλη Βρετανία από την Ένωση, με τον κίνδυνο ενός χαοτικού, άτακτου Brexit να δημιουργεί εφιαλτικές προοπτικές.
Από την άλλη, τον Μάη ανανεώνεται η Ευρωβουλή και τον Νοέμβριο η Ένωση αποκτά νέα Επιτροπή και έχει την ευκαιρία για ένα καινούργιο ξεκίνημα. Ένα καινούργιο ξεκίνημα για τα θεμελιώδη ζητήματα όπως Μεταναστευτικό, τρομοκρατία και λαϊκισμός.
Για το διεθνές σκηνικό θα σταθώ μόνο στους κινδύνους που δημιουργούνται για την παγκόσμια ανάπτυξη από τον εμπορικό πόλεμο αλλά και από μια απευκταία επιβράδυνση της οικονομίας των ΗΠΑ, η οποία εισέρχεται στον 11ο χρόνο συνεχούς ανάπτυξης, ενώ ο μέσος όρος είναι τα επτά έτη. Όπως αναφέρει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η παγκόσμια οικονομία δεν διαθέτει σήμερα τα συστατικά που υπήρχαν το 2008 για γρήγορη αντίδραση και επαρκή διαχείριση μιας νέας κρίσης, όμοιας με την προηγούμενη.
Όλα αυτά απαιτούν σύνεση, μείωση του χρέους, αναβάθμιση του αξιόχρεου και της πιστοληπτικής μας ικανότητας, βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και διαρκή εκσυγχρονισμό και ψηφιοποίηση των δομών και των μηχανισμών μας.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Γενικός Διευθυντής ΟΕΒ
