Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΣΤΗ ΓΣ ΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ, ΑΦΟΥ ΗΤΑΝ Η ΜΟΝΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΕ ΤΑ ΔΥΟ ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ
Το 1982 συνομολογήθηκε η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Θαλάσσιο Δίκαιο. Στη διεθνή αυτή σύμβαση στηρίχθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία για να προχωρήσει σε συμφωνίες για την οριοθέτηση των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών, με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και τον Λίβανο. Σε αυτήν τη σύμβαση στηρίζεται η Κυπριακή Δημοκρατία για να προκηρύσσει διαγωνισμούς και να συνάπτει συμφωνίες με εταιρείες για διενέργεια ερευνητικών γεωτρήσεων σε θαλάσσια τεμάχια της ΑΟΖ της Κύπρου, για εντοπισμό υδρογονανθράκων.
Η Τουρκία, εκδηλώνοντας συμπεριφορές αδικοπραγούντος διεθνούς πειρατή, αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ αρνείται επίμονα να κυρώσει τη Διεθνή Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας, παραβιάζοντας και τους πάγιους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, με κίνδυνο πρόκλησης κλυδωνισμών για την ειρήνη, την ασφάλεια, τη σταθερότητα και τη συνεργασία στην ευρύτερη περιοχή. Ο στόχος της Τουρκίας είναι προφανής. Οχυρωμένη πίσω από την παράνομη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας, επιχειρεί να ενεργεί εκ μέρους των Τουρκοκυπρίων, διεκδικώντας δικαιώματα συναπόφασης και συγκυριαρχίας κατά παράβαση της αμάχητης νομικής πραγματικότητας, που καθιστά το κυπριακό κράτος ως το μοναδικό υποκείμενο Διεθνούς Δικαίου.
Κεντρικός στόχος της τουρκικής πολιτικής είναι να αμφισβητήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου και, άρα, και τη διεθνή της υπόσταση, να εμφανιστεί ως συγκυρίαρχη κρατική δύναμη, που εκπροσωπεί τους Τουρκοκυπρίους σε μια λογική συνεκμετάλλευσης, να προβάλει δήθεν δικά της δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα και την οικονομική ζώνη, κατά σαφή παραβίαση του Θαλασσίου Δικαίου και να αποτρέψει συνέχιση της δραστηριότητας των διεθνών πετρελαϊκών εταιρειών. Η παρεμπόδιση από την Τουρκία του γεωτρύπανου της ΕΝΙ να ενεργήσει στο θαλάσσιο τεμάχιο -3- της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτέλεσε τη σοβαρότερη πρόκληση από την έναρξη των ερευνών και των γεωτρήσεων για αξιοποίηση του υποθαλάσσιου πλούτου της Κύπρου.
Πρόσφατα, στις 13 Δεκεμβρίου του 2018, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε δύο ψηφίσματα για τους ωκεανούς και τις θάλασσες, που συνδέονται με την εφαρμογή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Στην ψηφοφορία 121 κράτη-μέλη υπερψήφισαν τα δύο κείμενα των ψηφισμάτων. Μία μόνο χώρα, η Τουρκία, έδωσε αρνητική ψήφο. Τα ψηφίσματα καλούν τα κράτη - μέλη να εφαρμόσουν τις πρόνοιες της Σύμβασης και να εναρμονίσουν την εθνική νομοθεσία με τις πρόνοιές της.
Η συζήτηση και ψηφοφορία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας ανέδειξε την απόλυτη απομόνωση της Τουρκίας, αφού ήταν η μόνη χώρα στη διεθνή κοινότητα που καταψήφισε τα δύο συναφή προς το διεθνές Θαλάσσιο Δίκαιο, ψηφίσματα. Μια μοναδική ευκαιρία για να καταγγελθεί η Τουρκία για την κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθησιν περιφρόνηση των προνοιών του διεθνούς Θαλασσίου Δικαίου με την παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην αποκλειστική οικονομική της ζώνη.
Και όμως. Η Κύπρος, ούτε ζήτησε, ούτε έλαβε τον λόγο.
Υπάρχει άραγε εξήγηση γι’ αυτήν την ακατανόητη σιωπή;
ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Λ. ΟΜΗΡΟΥ
Τέως Προέδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων
