Περιοδικά, έχουμε σ’ αυτόν τον τόπο ξεσπάσματα για το χαλλούμι. Όπως τώρα, με την αρνητική απόφαση αγγλικού δικαστηρίου σχετικά με ένα από τα κύρια προϊόντα μας. Και αντιλαμβάνομαι ότι και σ’ αυτήν την περίπτωση ο περισσότερος κόσμος δεν κατάλαβε τι συνέβη, πέρα από την αρνητική για μας απόφαση του αγγλικού δικαστηρίου.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και όσο απλά μπορούμε. Το χαλλούμι, εκτός του ότι είναι ένα προϊόν με μεγάλες εξαγωγές για τον τόπο, είναι ίσως ένα από τα πιο εύγευστα άσπρα τυριά. Η ιστορία για κατοχύρωσή του άρχισε πριν από πολλά χρόνια. Θυμούμαι, στην αντιπροσωπία μας στη Νέα Υόρκη υπήρχε κάποτε ένας υπάλληλος στο εμπορικό τμήμα, ο οποίος ήθελε να κατοχυρώσει το χαλλούμι στην Αμερική σαν «πατέντα». Αυτό, μου είχε πει, ακολούθησαν προσπάθειες και δικαστήρια στην Αμερική εναντίον δανέζικης εταιρείας και δανέζικων συμφερόντων. Το χαλλούμι, εκτός από την εσωτερική του διάσταση, έχει και ξένους διεκδικητές. Η Δανία είναι μια από τις χώρες που ισχυρίζεται ότι παράγει χαλλούμι και την πρώτη φορά που είδα «δανέζικο χαλλούμι» ήταν πριν από πολλά χρόνια στη μεγάλη υπεραγορά του Helsinki «Stokman».

Λόγω, λοιπόν, της αξίας του ως τυριού, το χαλλούμι έχει πολλούς ξένους διεκδικητές, όπως οι Δανοί, οι Βούλγαροι, οι Άγγλοι κ.ά. Υπάρχουν, βέβαια, εσωτερικές διαμάχες μεταξύ των διαφόρων παραγωγών σχετικά με το χαλλούμι. Για τη νομική πτυχή του θέματος χρήσιμο είναι το βιβλίο μου: Christos Achilles Theodoulou, Intellectual Property Law in Cyprus, published by Wolters Kluwer, 3rd Edition, 2015, το κεφάλαιο για γεωγραφικές ενδείξεις και ονομασίες προέλευσης, σελ. 84-88. Τον Ιούλιο του 2014 η Κύπρος έκανε αίτηση για να προστατεύσει το χαλλούμι ως ονομασία προέλευσης και από τότε η υπόθεση εκκρεμεί. Εν τω μεταξύ, ως γνωστόν, η Κύπρος έχει εγγεγραμμένα εμπορικά σήματα για το χαλλούμι, μεταξύ των οποίων και στην Αγγλία.

Τι συνέβη, λοιπόν, στην Αγγλία αυτές τις μέρες; Η Κύπρος είχε εγγεγραμμένο στην Αγγλία ένα πιστοποιούν εμπορικό σήμα. Μια αγγλική εταιρεία, της οποίας οι μέτοχοι είναι κυπριακής καταγωγής, έκανε αίτηση στο αγγλικό δικαστήριο για να ακυρώσει αυτό το σήμα. Τι συνέβη; Φαίνεται ότι η πλευρά μας δεν έκανε ένσταση σ’ αυτήν την αίτηση και ο έφορος ακύρωσε το σήμα. Επιπλέον, έγινε αίτηση από την πλευρά μας για παράταση χρόνου, για να υποβληθεί ένσταση, και αυτή επίσης απερρίφθη από τον έφορο. Μετά από αυτά τα γεγονότα, η πλευρά μας έκανε έφεση στο αρμόδιο αγγλικό δικαστήριο εναντίον της ακύρωσης του σήματός μας και εναντίον της άρνησης για παράταση χρόνου.

Το αγγλικό δικαστήριο εξέτασε μόνο αυτά τα θέματα, δεν μπήκε, βέβαια, στην ουσία της υπόθεσης, και, μετά από αιτιολογημένη απόφαση, το δικαστήριο απέρριψε την έφεση, σύμφωνα και με υπάρχουσα αγγλική νομολογία, παρόλο που φάνηκε καθαρά ότι η πλευρά μας ήθελε να φέρει ένσταση στην ακύρωση του σήματος.

Αυτά είναι τα γεγονότα όπως φαίνονται από την απόφαση για την υπόθεση αυτή. Επαναλαμβάνουμε ότι το δικαστήριο δεν υπεισήλθε στην ουσία της υπόθεσης. Πρέπει να διερευνηθεί, βεβαίως, γιατί δεν έγινε ένσταση στην αίτηση.

Τι πρέπει να γίνει με το χαλλούμι; Το θέμα είναι νομικό, με πολλές άλλες διαστάσεις. Πρέπει να δημιουργηθεί ένα Task Force από υπηρεσιακούς παράγοντες, αλλά και από ειδικούς πάνω στο θέμα και από νομικής άποψης, που να καθίσει σοβαρά να μελετήσει το θέμα, να δώσει τις απόψεις του και να μείνει στο έργο, μέχρις ότου κατοχυρωθεί το χαλλούμι και διεθνώς. Είναι απλό το θέμα, φτάνει να υπάρξει θέληση και αγάπη για τον τόπο μας. Στο κάτω-κάτω, για όλους είναι συμφέρον να κατοχυρωθεί το εθνικό μας προϊόν.

ΔΡ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
[email protected]
Δικηγόρος