«Οφείλουμε να καταλήξουμε, πρώτα και κύρια, ποιος είναι σήμερα ο ξεκάθαρος τελικός στόχος της Τουρκίας στο Κυπριακό. Στη συνέχεια, θα μπορέσουμε να διατυπώσουμε και ποιο είναι το σχέδιο ενέργειάς της»
Η ανάλυση και ο σχολιασμός του οικονομικού σκέλους του Προϋπολογισμού δεν εμπίπτει στον τομέα της ειδικότητάς μου και δεν θα ήταν ούτε χρήσιμο ούτε κομψό εάν μιλούσα μόνο γι' αυτό. Για το οικονομικό σκέλος του κρατικού Προϋπολογισμού ακούσαμε την περασμένη Παρασκευή τον φίλο Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος μας έκανε μιαν αξιόπιστη και εμπεριστατωμένη ανάλυση. Μας έχουν άλλωστε μιλήσει -και θα μας μιλήσουν- εκτενώς και συνάδελφοι, ειδικοί, οικονομολόγοι και ο Πρόεδρος του κόμματός μας, που προεδρεύει και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών.
Όπως είναι, όμως, γνωστό και ιστορικά αποδεδειγμένο, η οικονομία κάθε χώρας, και πολύ περισσότερο της δικής μας, επηρεάζεται άμεσα και καθοριστικά και από τις παραμέτρους της πολιτικής σταθερότητας και ασφάλειας, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στον περιβάλλοντα χώρο μας.
Εμείς, οι Έλληνες της Κύπρου, ζούμε, εδώ και δεκαετίες, με την ελπίδα ότι θα καταφέρουμε να απαλλαγούμε από τον εφιάλτη της κατοχής μεγάλου τμήματος της πατρίδας μας από την Τουρκία.
Σ' όλα αυτά τα χρόνια ερίζουμε μεταξύ μας για το τι επιδιώκουμε, και ποιος είναι ακριβώς ο τελικός εθνικός μας στόχος.
Θα ήταν χρονοβόρο αλλά και συγχρόνως οδυνηρό να αποπειραθώ να παρουσιάσω τους κατά καιρούς προβληθέντες εθνικούς στρατηγικούς στόχους της χειμαζόμενης πατρίδας μας.
Πιστεύω ότι μοναδική αιτία της σύγχυσης και πολυδιάσπασης των εθνικών μας δυνάμεων είναι το γεγονός ότι δεν έχουμε διαγνώσει πρώτα τον πραγματικό στόχο του εχθρού μας και, φυσικά, ούτε και το σχέδιο ενέργειάς του.
Γι’ αυτό, οφείλουμε να καταλήξουμε, πρώτα και κύρια, ποιος είναι σήμερα ο ξεκάθαρος τελικός στόχος της Τουρκίας στο Κυπριακό. Στη συνέχεια, θα μπορέσουμε να διατυπώσουμε, κατ’ εκτίμηση, και ποιο είναι το σχέδιο ενεργείας της.
Όταν η εργασία αυτή ολοκληρωθεί, και μόνο τότε, θα διαμορφώσουμε τον δικό μας βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο εθνικό στόχο.
Μόνο μία αντικειμενική επιστημονική μελέτη από τεχνοκράτες μπορεί να οδηγήσει σύντομα σε ασφαλή συμπεράσματα και συγκεκριμένες προτάσεις προς την πολιτική ηγεσία.
Εκτιμώ ότι οι Τούρκοι απέδειξαν πως δεν έχουν καθόλου παρεκκλίνει από τον τελικό στόχο τους, που ήταν, είναι και θα είναι η ανάκτηση της Κύπρου.
Όταν εκλείψει η σύγχυση ως προς αυτό, απαραίτητα θα εκλείψει και η βασική αιτία που πλήττει την εθνική μας ενότητα και στέλνει αποδυναμωμένη την ηγεσία μας στις διαπραγματεύσεις, με τον σκληρό και αδιάλλακτο αντίπαλο.
Η ιστορία του Κυπριακού κραυγάζει, ότι επικαλούμαστε τον "εφιάλτη" της διχοτόμησης και τον Μπαμπούλα της προσάρτησης των κατεχομένων από την Τουρκία, για να δικαιολογούμε τις ατελείωτες "γενναιόδωρες" παραχωρήσεις και υποχωρήσεις μας.
Προσωπικά, και από χρόνια, εκτιμώ και εισηγούμαι πως η Τουρκία δεν επιδιώκει πλέον διχοτόμηση με τη μορφή δύο εντελώς ανεξάρτητων μεταξύ τους κρατών. Τους στόχους αυτούς, σαν αυτοτελείς και τελικούς, η Τουρκία τούς έχει υπερκεράσει προ πολλού.
Τον τελευταίο καιρό, είμαστε αντιμέτωποι και με το νεοφανές δίλημμα «Δώστε τα πετρέλαια για να βρούμε λύση» ή «Δώστε κάποια λύση για να ξεκινήσουν τα πετρέλαιά μας».
Μόνοι και πρώτοι εμείς, η Κυβέρνησή μας, έσπευσε και ξεκαθάρισε πως τα έσοδα από το φυσικό αέριο ανήκουν στο κράτος και, κατά συνέπειαν, σε όλους τους νόμιμους κατοίκους της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Περιορίζομαι να προτείνω στο σύνολο των συναδέλφων μου, πως καλό θα ήταν να αντικρίσουμε το Κυπριακό μέσα από έναν ευρυγώνιο φακό:
Κυπριακό δεν είναι μόνον Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, Ελλάδα, Τουρκία και Βρετανία.
Κυπριακό είναι το Ισραήλ και διότι κατέφυγε σε Κύπρο και Ελλάδα και ταυτίζει κρίσιμα συμφέροντά του μαζί μας.
Κυπριακό είναι και το Ισραήλ, με τις Ανασφάλειές του από τα πυρηνικά και τις δυνάμεις του Ιράν στη Συρία και τον Λίβανο, και έναν πιθανό προληπτικό πόλεμο εναντίον τους, με μια Τουρκία που αποκτά αεροπλανοφόρο και οραματίζεται να εξελιχθεί σε περιφερειακή μεγάλη δύναμη με πυρηνικά όπλα.
Κυπριακό είναι και η μεγαλύτερη αραβική χώρα, η Αίγυπτος, που αγωνίζεται να βγει από την Αστάθεια και να εκσυγχρονιστεί, ταυτίζοντας και αυτή κρίσιμα γεωστρατηγικά και ενεργειακά συμφέροντά της με Κύπρο και Ελλάδα.
Κυπριακό είναι και η Ιορδανία και ο Λίβανος, για τους ίδιους, ακριβώς, λόγους.
Κυπριακό είναι και η Γαλλία, που έχει, ήδη, συνάψει σημαντικές συμφωνίες συνεργασίας με το Κράτος μας στους τομείς της ασφάλειας και της ενέργειας.
Κυπριακό είναι και η Ιταλία που μετέχει στον EAST MED και με την ΕΝΙ στην ΑΟΖ μας.
Κυπριακό είναι και ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας αποτελούμε αναπόσπαστο μέλος στο Ανατολικότερο Σύνορό της, αλλά και ελπίδα της να αποκτήσει δικές της πηγές ενέργειας και δικές της οδούς μεταφοράς.
Κυπριακό είναι και η κατ’ αρχήν απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διακόψει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας και να διαπραγματευθεί την αναβάθμιση της τελωνειακής σχέσης της.
Κυπριακό είναι και η Αμερική, με τα ευρύτατα συμφέροντά της στον ζωτικό μας χώρο. Η Αμερική που θεωρεί, επιτέλους, σημαντικό στρατηγικό της εταίρο την Κυπριακή Δημοκρατία, όπως και την Ελλάδα, διότι καλύπτουμε το κενό της αναξιόπιστης Τουρκίας.
Κυπριακό είναι και η νέα στάση της Ρωσίας έναντι του προβλήματός μας, εφόσον έχει συνασπισθεί με την Τουρκία και μας εκδίδει τελεσίγραφα.
Απόσπασμα από την ομιλία της βουλευτού του ΔΗΣΥ και υποψήφιας ευρωβουλευτού στη Βουλή των Αντιπροσώπων, κατά τη συζήτηση για τον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2019.
