ΤΟ ΔΗΚΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΚΕΛ ΚΑΙ ΔΗΣΥ ΓΙΑ ΤΙΘΑΣΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

Την τελευταία εβδομάδα δημοσιεύθηκε η εξής είδηση στο Sigmalive: «ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ, ΑΚΕΛ: μονόδρομος η ΔΔΟ». Αυτό ήλθε να προστεθεί στην περίεργη τροπή που έχει πάρει η πολιτική ζωή μετά τις γνωστές δηλώσεις Αναστασιάδη. Ότι, δηλαδή, δεν μπορεί να αγνοηθεί η παράμετρος της λειτουργικότητας και ότι η λύση που προδιαγράφεται δεν είναι λειτουργική. Λίγες ημέρες μετά ο Πρόεδρος κάλεσε τους υπνώττοντες να αφυπνιστούν από τις δηλώσεις Τσαβούσογλου και να αντιληφθούν, επιτέλους, ότι οι Τούρκοι δεν διανοούνται κατάργηση των εγγυήσεων.

Είναι αλήθεια ότι οι δηλώσεις αυτές του Προέδρου εκφεύγουν της πεπατημένης. Δεν είναι όμως βέβαιο αν σηματοδοτούν ουσιαστική μεταστροφή του Προέδρου. Αφενός μπορεί να είναι κίνηση τακτικιστικής υφής για να κερδίσει κάποιο χρόνο, χωρίς να σημαίνει κατ’ ανάγκην αλλαγή πολιτικής. Μπορεί όμως και να συνιστά αλλαγή πολιτικής. Μήπως όμως είναι αλλαγή πολιτικής προς την κατεύθυνση των δύο κρατών και τη διχοτόμηση; Ουδείς γνωρίζει επακριβώς. Προς το παρόν πάντως έχουμε δύο χρήσιμες διαπιστώσεις του Προέδρου.

Από τη μια ότι αυτό που κτίστηκε μέσα από τη μακρόχρονη πρόσφατη διαπραγμάτευση, βασικά μετά τον παραμερισμό της συμφωνίας 8ης Ιουλίου, δεν είναι λειτουργικό. Σημειωτέον, ένα σημαντικό μέρος αυτού του corpus διαπραγμάτευσης επισωρεύθηκε επί προεδρίας του νυν Προέδρου. Ως εκ τούτου, η δήλωσή του αποτελεί και ένα είδος mea culpa. Το δεύτερο στοιχείο είναι η χρήσιμη και κάθετη, τουλάχιστο σε λεκτικό επίπεδο, απόρριψη των εγγυήσεων. Μπορεί σήμερα αυτό να είναι αυτονόητο, αλλά σε άλλες εποχές συναντούσε κανείς και το εξής επιχείρημα: «Καλά, εσύ θες να βελτιώσεις και τη Ζυρίχη!». Ανόητο επιχείρημα, που δεν χρειάζεται κανείς να πραγματευθεί περισσότερο.

Μετά τις αιφνιδιαστικές δηλώσεις του Προέδρου υπήρξε μια συντονισμένη κινητοποίηση ηγεσιών ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ. Κυπριανού και Νεοφύτου επιχείρησαν από κοινού να ξαναμαντρίσουν τον Πρόεδρο στην πεπατημένη. Ο αντιπολιτευόμενος κύριος Κυπριανού τον κατηγόρησε ότι τορπιλίζει τη λύση και ότι κινείται προς «προδοτικές» επιλογές. Ο κ. Νεοφύτου έπαιξε κατ’ αντιδιαστολή τον ρόλο του καλού αστυνομικού. Εξέδωσε ο ίδιος αλλά και επιχείρησε να εκμαιεύσει από τρίτους, διάφορες κυκλωτικού τύπου δηλώσεις: «Η Ε.Ε. δεν αποδέχεται δύο κράτη», «η ΔΔΟ είναι η μόνη υπαρκτή επιλογή επίλυσης», «είμαστε προ του φάσματος της διχοτόμησης» κ.λπ.

Αυτές οι δηλώσεις ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενες, γνωρίζοντας έκπαλαι την ταύτιση των ηγεσιών ΑΚΕΛ - ΔΗΣΥ. Τελευταία, όμως, επιχειρείται και η εμπλοκή του ΔΗΚΟ σε αυτήν την κύκλωση. Σε κοινές δηλώσεις, Κυπριανού και Παπαδόπουλος περιέγραψαν ως πολιτικό έγκλημα τη συζήτηση λύσης δύο κρατών. Στην τελευταία παρουσία και των τριών αρχηγών ΔΗΚΟ, ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, αντλήθηκε το ανωτέρω συμπέρασμα του Sigmalive. Ότι δηλαδή η ΔΔΟ είναι μονόδρομος. Επί της ουσίας είναι όντως εγκληματική η αναγνώριση διχοτόμησης.

Είναι μήπως λιγότερο εγκληματική η αναζήτηση ΔΔΟ στο πλαίσιο των συγκλίσεων που έχουν επιτευχθεί; Και η πραγματικότητα είναι ότι σε αυτές τις συγκλίσεις έχουν συνεργήσει τόσο ο ΔΗΣΥ όσο και το ΑΚΕΛ. Το γεγονός ότι το ΔΗΚΟ παραμένει, τυπικά τουλάχιστον, στη λύση της ΔΔΟ δεν πρέπει να αποστρέφει από το γεγονός ότι το ΔΗΚΟ τάσσεται με τις δυνάμεις που άμεσα ή έμμεσα αμφισβητούν τη ΔΔΟ. Για έναν πολύ απλό λόγο. Ότι αυτό το θολό ακρωνύμιο ΔΔΟ μεταφράστηκε στην πράξη ανεπιστρεπτί σε επάρατες λύσεις τύπου Ανάν.

Αυτό το επιβεβαιώνουν και οι συγκλίσεις που έχουν μαζευτεί τα τελευταία χρόνια, που δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από το έκτρωμα που απορρίφθηκε το 2004. Άρα δεν ωφελεί σε τίποτε η αναζήτηση «τεχνητών» συγκλίσεων με ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ στη βάση της ΔΔΟ. Αυτή η τεχνητή σύγκλιση εξυπηρετεί ενδεχομένως τους δικούς τους στόχους. Επιτρέπει σε ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ να εμφανίζουν το μέτωπο υπέρ ΔΔΟ πολύ μεγαλύτερο απ' ό,τι πραγματικά είναι. Αφήνουμε κατά μέρος το γεγονός ότι μέσα στον κόσμο αυτές οι λύσεις δεν έχουν καμία πέραση. Σίγουρα, πάντως, δεν ωφελεί τις δυνάμεις που αμφισβητούν σθεναρά τη λύση που συζητείται στο τραπέζι. Βεβαίως ο κ. Παπαδόπουλος διατυπώνει τις διαφοροποιήσεις του. Πλην, όμως, οι εντυπώσεις παραμένουν.

Συνεπώς, το ΔΗΚΟ δεν έχει κανένα λόγο να ενισχύει αυτήν την προσπάθεια ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ για τιθάσευση του Προέδρου. Το ΔΗΚΟ, όπως και άλλες δυνάμεις με ανάλογες απόψεις, θα έπρεπε να επιδοκιμάσουν την, έστω και όψιμη, αναγνώριση από τον Πρόεδρο της κρίσιμης μη λειτουργικότητας των συμφωνηθέντων. Και αντί έμμεσα να τον σπρώχνουν προς την επαναβεβαίωση των συγκλίσεων, να τον ενθαρρύνουν για επαναδιαπραγμάτευση σημαντικών πτυχών του Κυπριακού. Σε νέα βάση. Μακριά από τη διχοτόμηση αλλά και μακριά από την επάρατη λύση που βρίσκεται στο τραπέζι. Αυτήν που διακαώς προωθούν οι ηγεσίες ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ και εξορκίζουν η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών.