Η ΜΟΝΗ ΒΙΩΣΙΜΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ  ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Η αποδοχή ή επιδίωξη ώστε το Κυπριακό να αποσυνδεθεί από τη διαδικασία του ΟΗΕ, με απώτερο σκοπό τη ρύθμισή του έξω από το διεθνές δίκαιο, το κοινοτικό κεκτημένο και τη νομιμότητα (άρα μεταφερόμενο στον χώρο της βαρβαρότητας της υπεροχής του ισχυρού), προδικάζει την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας όπως και καταστροφικές συνέπειες.

Τούτο γιατί το Κράτος αποτελεί τον θεσμό συλλογικής ελευθερίας κάθε κοινωνίας και για να είναι συλλογικά ελεύθερη μια κοινωνία, θα πρέπει να διαθέτει ενιαία και αδιαίρετη εσωτερική και εξωτερική πολιτική κυριαρχία, ως δικαίωμα ανεξαρτησίας. Ειδικότερα η διασφάλιση της εθνικής ανεξαρτησίας για την Κυπριακή Δημοκρατία, που τελεί υπό μερική τουρκική στρατιωτική κατοχή, διαίρεση και εποικισμό, απαιτεί ενότητα και διεκδίκηση. Η με οποιοδήποτε τρόπο θεσπισμένη διά συμφωνιών εξωτερική παρέμβαση ως μέρος της λύσης καθιστά το Κράτος υποτελές, εάν όχι υπόδουλο.

Δυστυχώς, η λεγόμενη ΔΔΟ, όπως βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση για 44 και πλέον έτη και ιδιαίτερα μετά το Σχέδιο Ανάν, μεταβάλλει την Κυπριακή Δημοκρατία σε «κρατίδιο», το οποίο μαζί με το ψευδοκράτος θα αποτελέσουν το «νέο συνεταιρικό» μόρφωμα με βάση, ως διακηρύσσεται, την πολιτική ισότητα. Όρος γενικός με σκόπιμη εποικοδομητική ασάφεια, που επιτρέπει πολλές ερμηνείες, όπως «αριθμητική» ισότητα που ουσιαστικά διεκδικούν οι Τουρκοκύπριοι και που εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί να ισχύει αφού το ένα μέρος της μελλοντικής διά παρθενογένεσης ομοσπονδίας είναι ένα ΜΗ αναγνωρισμένο καθεστώς. Άρα απαιτείται η, με τη σύμφωνη αποδοχή μας, αναγνώρισή του! Κατάσταση που θα επιφέρει νομοτελειακή πλέον επικυριαρχία ή απορρόφηση όλης της Κύπρου από την Τουρκία διά: (α) της απώλειας του θεσμού συλλογικής ελευθερίας που διασφαλίζει το Κράτος μας, (β) της νομιμοποίησης της Διχοτόμησης και αίρεσης και (γ) της επικυριαρχίας της Τουρκίας επί ολοκλήρου της Κύπρου.

Στο πλαίσιο αυτής της συλλογιστικής, πολλοί υποκριτικά ή αφελώς ή φοβικά λένε ότι απαιτείται ταχεία επίλυση του προβλήματος και γι’ αυτό απορρίπτουν ως δήθεν περιπέτεια καταστρεπτική κάθε άλλη πρόταση για διέξοδο. Θέση η οποία ξεχνά ή αγνοεί ότι: (α) Η κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν αποτελεί διέξοδο από την κατοχή, διαίρεση, εποικισμό αλλά αναίτια αυτοκτονία και συλλογικό πολιτικό θάνατο και (β) η διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι η μόνη απόφαση που δεν οδηγεί σε καταστροφή. Άλλωστε η διαιώνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία κανείς δεν μπορεί να καταργήσει, αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο μελλοντικής νομιμότητας σε όλη την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ας το προβάλουμε αποφασιστικά προς κάθε κατεύθυνση, πως η μόνη βιώσιμη διέξοδος είναι η αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας και η εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομιμότητας σε όλη την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ένα αναφαίρετο δικαίωμα κάθε Κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεπώς η λύση δεν θα πρέπει να υπάρξει παρά μόνο εάν όλοι οι Κύπριοι επιστρέψουν στις πατρογονικές τους εστίες, απαλλαγμένοι από κάθε εξωτερική παρέμβαση, ώστε να λειτουργήσουν δημοκρατικά.

Μια λύση μη δικαία, μια λύση που δεν θα δικαιώνει την Κερύνεια, δεν θα είναι ούτε βιώσιμη, ούτε λειτουργική.

Το Κυπριακό ήταν και παραμένει θέμα εισβολής και κατοχής και δεν πρέπει η δική μας πλευρά να αποσιωπά τούτο ή να το παραμερίζει στην αναζήτηση λύσης. Μέχρι να υπάρξει δυνατότητα βιώσιμης διεξόδου αμυνόμαστε, κινούμαστε ανένδοτα πάνω σε αρχές δικαίου, με ασπίδα τη διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα, διευκρινίζοντας πως δεν βιαζόμαστε για τον κρατικό μας θάνατο, δηλαδή την αναγνώριση των παράνομων τετελεσμένων, τη διχοτόμηση και την ευόδωση των σκοπών της Άγκυρας για επικυριαρχία ολόκληρης της Κύπρου. Στόχος που μπορεί να επιτευχθεί εάν ο κυρίαρχος λαός απαιτήσει κοινή στρατηγική και κατά των επιδιώξεων της Τουρκίας αντί του διχασμού απόψεων, λόγων και επιδιώξεων που υπάρχει. Την ελπίδα για δικαίωση δεν μπορεί να διαγράψει η υπεροχή του αδικοπραγούντος ισχυρού.

ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος