ΔΥΟ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ, ΕΝΑ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΤΡΥΠΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ

Την περασμένη Κυριακή δημοσιεύτηκαν ταυτόχρονα δύο δημοσκοπήσεις για το Κυπριακό - μια στην ανά χείρας εφημερίδα από την IMR και η άλλη στην «Καθημερινή». Αντιφατικά εν μέρει τα αποτελέσματα, κοινή συνισταμένη ένα σκηνικό αβεβαιότητας και σύγχυσης. Να το γράψουμε εξαρχής ότι η εγκυρότητα των δύο εταιρειών που διενήργησαν τις δημοσκοπήσεις είναι αναμφισβήτητη και δοκιμασμένη στο πλέον τοξικό περιβάλλον, όπως οι προεκλογικές περίοδοι στα καθ’ ημάς.

Στη δημοσκόπηση της εφημερίδας μας, η απόρριψη της Διζωνικής ως ευκταίας ή εφικτής «μορφής λύσης» ήταν σχεδόν καθολική σε ποσοστά 70%. Αντίθετα, στην «έρευνα τάσης» της «Καθημερινής», η ΔΔΟ παρουσιάζεται ως η «προτιμητέα λύση» σε ποσοστό σχεδόν πλειοψηφικό (46%). Η σύγχυση επιτείνεται διαβάζοντας τις επιμέρους μετρήσεις. Για παράδειγμα, το ενιαίο κράτος (που «μετρήθηκε» μόνο στη «Σημερινή») είναι η πρώτη ή δεύτερη επιλογή μεταξύ ευκταίου και εφικτού, ενώ αξιοσημείωτα ποσοστά λαμβάνουν (σε αμφότερες τις έρευνες) οι «άλλες επιλογές»: να παραμείνει η κατάσταση ως έχει, λύση δύο κρατών, συνομοσπονδία κ.λπ. Ακλόνητη σταθερά, η «κόκκινη γραμμή» σε θέματα ασφάλειας. Ανεξαρτήτως ποια λύση προκρίνεται, η αποχώρηση του κατοχικού στρατού και η εξάλειψη των λεγόμενων εγγυήσεων είναι εκ των ων ουκ άνευ. Χωρίς ασφάλεια, δεν υπάρχει λύση. Ξεκάθαρο.

Σε αντίθεση με τον Πρόεδρο και την περιλάλητη συνέντευξή του, στην οποία (μας έλεγαν νυχθημερόν ότι) θα εξηγούσε στον λαό την «ιδέα» του για την αποκεντρωμένη ομοσπονδία. Τελικά, το μόνο που κατάφερε ο Αναστασιάδης ήταν να επιβαρύνει έτι περαιτέρω το κλίμα σύγχυσης, αμηχανίας και αβεβαιότητας.

Από έναν Πρόεδρο δεν περιμένεις να ακούσεις «ιδέες», ασυναρτησίες και ασάφειες. Αναμένεις (αν δεν υπάρχουν λύσεις) προτάσεις. Η σύνοψη της συνέντευξης «η Διζωνική απέθανε, ζήτω η αποκεντρωμένη», είναι η λογική τού βλέπουμε-και-κάνουμε των τελευταίων 44 χρόνων. Εγκλωβισμένοι στον μικρόκοσμό μας, αποκομμένοι από τις ρίζες μας και αβαθείς στις στρατηγικές (συνεργασίες) μας, συζητούμε αδιαλείπτως ένα μοντέλο που προϋποθέτει τη διαίρεση.

Για να φτάσουμε στο σήμερα, με ένα λαό υπό σύγχυση, έναν Πρόεδρο-ακροβάτη επί σκηνής και μια ηγεσία ανήμπορη να συνεννοηθεί. Γυρίζουμε τις σελίδες πίσω, για να διαβάσουμε αυτό που ο Νίκος Κουτσού, στη συνέντευξή του στη «Σημερινή» την περασμένη εβδομάδα, κωδικοποίησε σε δύο λέξεις: ηγεσία και σχεδιασμός. «Εάν υπάρξουν αυτά τα δύο, ο Κυπριακός Ελληνισμός θα ακολουθήσει…».

Θα μας περιμένει όμως (και) αυτήν τη φορά το τρένο της Ιστορίας;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΑΠΙΟΥ
[email protected]