ΟΙ ΩΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΚΑΘΑΡΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Ως απλοί πολίτες, αναμέναμε ν’ ακούσουμε απαντήσεις. Αντ’ αυτού, περισσότερα ερωτήματα έχουν γεννηθεί, από τη συνέντευξη Τύπου του Προέδρου της Δημοκρατίας - Ηγέτη της ελληνοκυπριακής κοινότητας, όπως θλιβερώς περιορίζεται η ιδιότητά του, στο πλαίσιο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών χάριν της τήρησης ίσων αποστάσεων μεταξύ άνισων ιδιοτήτων (βλ. «διπλό» καπέλο-πενταμερής).

1. Εάν η ιδέα της αποκέντρωσης εξουσιών είναι απάντηση στην τ/κ αξίωση για θετική ψήφο και δεδομένου ότι το ζήτημα είχε διαφανεί ξεκάθαρα και στο Κραν Μοντανά, τότε γιατί «προέκυψε» 15 μήνες μετά; Θα μπορούσε, εάν κάτι τέτοιο είναι τόσο σπουδαίο, να είχε προταθεί, ως σωσίβιο της διαδικασίας του Κραν Μοντανά;

(Υπενθυμίζουμε το σημείο 6 του πλαισίου Γκουτέρες για την Αποτελεσματική Συμμετοχή: «Χρειάζεται να συζητηθεί περαιτέρω το αίτημα μιας πλευράς (τ/κ) για θετική ψήφο, καθώς επίσης και άλλα στοιχεία του κεφαλαίου της διακυβέρνησης για εκ περιτροπής προεδρία»).

2. Ο Πρόεδρος σχολίασε και απάντησε με έντονο ύφος, στην αντιπολιτευτική κριτική στο εσωτερικό, περί αμφισβήτησης των προθέσεών του. Ποιαν απάντηση, όμως, έδωσε στη δεδηλωμένη τ/κ αξίωση ότι ακόμη και μία εξουσία να έμενε στην κεντρική κυβέρνηση, δεν υποχωρούν από τη θετική ψήφο;

3. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο, «η μεγαλύτερη διοικητική αυτονομία δημιουργεί το αίσθημα ασφάλειας στους Τουρκοκυπρίους, αφαιρεί την εμμονή σε θετική ψήφο σε όλες τις αποφάσεις, αλλά και αναιρεί και τα προσχήματα της Τουρκίας για τη διατήρηση εγγυητικών και επεμβατικών δικαιωμάτων για προστασία των Τουρκοκυπρίων από αυθαίρετες αποφάσεις των Ελληνοκυπρίων». Αναφορά που «δικαιολογεί» τη «συζήτηση» της ιδέας του με τον Τούρκο ΥΠΕΞ, Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Πώς όμως ανταποκρίθηκε ο Τσαβούσογλου; Με πόση ευκολία εγείρουμε επιχειρήματα ωσάν να είναι δεδομένα και για την άλλη πλευρά, ενώ η πραγματικότητα της άλλης πλευράς εκδηλώνεται δημόσια εντελώς διαφορετικά;

4. Μπορώ να δεχθώ ότι, σε αυτήν την αρχική και γενική της μορφή, η ιδέα της αποκεντρωμένης όντως εντάσσεται στο πλαίσιο Γκουτέρες. ΑΛΛΑ, από το περιεχόμενο και τη διαμόρφωση αυτής της ιδέας εξαρτάται η τυχόν διολίσθησή της από το πλαίσιο και προσέγγισή της προς τις τουρκικές θέσεις. Πώς «διασκεδάζεται» αυτή η ανησυχία;

5. Γιατί μία τόσο «καλή ιδέα», που δύναται, μάλιστα, σύμφωνα με τον Πρόεδρο και τους υποστηρικτές του, να δώσει διέξοδο προς την επίλυση του Κυπριακού, να χρειάζεται επικοινωνιακό πλασάρισμα, μέσω μια συνέντευξης Τύπου, προτού καλά-καλά ολοκληρωθεί η νέα διαδικασία βολιδοσκόπησης από την προσωπική απεσταλμένη του ΓΓ του ΟΗΕ, Τζέιν Χολ Λουτ;

Προς τι, λοιπόν, η διέξοδος των ελιγμών και των επικοινωνιακών τρικ; Θέλουμε έναν λαό με καθαρή κρίση ή συγχυσμένο; Θέλουμε έναν λαό επικεντρωμένο στον επιδιωκόμενο στόχο της απελευθέρωσης και της επανένωσης ή έναν λαό αποκεντρωμένο και διχασμένο;

Οι ώρες είναι κρίσιμες και καθοριστικές. Φτάνουν, λοιπόν, τα ερωτήματα. Απαιτούνται απαντήσεις. Καθαρές απαντήσεις.